jestem samotna z mężem

Kilkanaście lat. Nie dba o siebie, a ja potrzebuję mężczyzny. Nie słucha tego co mówię ma gdzieś to co czuję

W tej sytuacji radzę szczerą rozmowę z partnerem. Insynuacje nic tu nie dadzą. Jeśli pani boi się tej rozmowy polecam jakieś dobre wino. W rozmowie między partnerami należy : * mówić prostolinijnie np. Kochanie ostatnio zauważyłam , że mniej o siebie dbasz co źle wpływa na twoje zdrowie. * używać również komplementów aby nie zostawić go z wyrzutami sumienia np. Jesteś cudowny ale powinniśmy oboje wziąć się za siebie. * nie obwiniać go , nie obarczać , nie osaczać * nie wiś na nim * jedna wada , jedna zaleta Kochana mężczyźni są prości i twoje sugestie nic nie poradzą. Pozdrawiam i trzymam kciuki. ;*

co za rady z d**y :o to jest w rodzaju: k"ochanie spasłeś się jak prosiak, ale ja też wyglądam jak świnia więc odchudźmy się razem. " Mimo, że akurat laska o siebie dba i wygląda zayebiście. Prosto z mostu. A jak nie to wypad. Tego kwiatu pół światu

Nie chcę wyrażać się o nim źle, ale to tak zwany cham, który nie da dojść do głosu. Mam dzisiaj gorszy dzień.

Czuję się samotny w małżeństwie, próbuję dawać sobie z tym radę, raz jest lepiej, raz jest gorzej... Powody są troszkę inne - brakło miłości i bliskości, wszystko się wypaliło

Jest nas wielu. Nawet nie zdajemy sobie z tego sprawy. Temat tabu. Jestem spragniona mężczyzny. Jednego, konkretnego dla mnie. Który, by kochał z wzajemnością. Patrząc na mnie, można, by powiedzieć -tej kobiety nie można nie kochać, a jednak. Każdemu wydaje się, że mąż nosi mnie na rękach. Idealizowalam go. Wstyd mi, że mnie olewa.

Najwidoczniej nie zasługuje na miłość

niech Ci nie będzie wstyd, widocznie nie zasługuje na Ciebie. Wiem, że to trudne, ale człowiek do wszystkiego może się przyzwyczaić, niestety, żyć i udawać. też bym chciał kiedyś jeszcze poczuć się jak w niebie, kochać i być kochanym...