Życie Perfekcjonistów. Są tu tacy?

Jak Wam się żyje z tym perfekcjonizmem? Czy często jesteście zadowoleni z siebie, z relacji z innymi? Często macie wątpliwości, lęki? Jakie problemy przysparza Wam perfekcjonizm? Może sobie jakoś pomożemy...

Temat zbędny. Wszystko dopięte na ostatni guzik.

Życie z perfekcjonizmem jest nieco przerąbane, ale trochę się nauczyłem "wyluzowywać".

A co zrobić, żeby wyluzować?

nigdy nie jestem usatysfakcjonowana. ile bym nie sprzątałą, czyściłą i poprawiałą i tak zawsze jest nie tak do końca :O nigdy nie jestem z siebie zadowolona i zawsze mam jakieś wątpliwości, czuję ciągłe lęki :O niestety często jest tak, że boję się w ogóle czegokolwiek podejmować, bo przez perfekcjonizm i ciągłę niezadowolenie z końcowego efektu opóźnia się ostatecznie cały projekt albo i w ogóle go porzucam :O upierdliwe skrzywienie

O rany, to niełatwe :) Mój perfekcjonizm wynikał z wychowania, musiałem sobie parę rzeczy przetrawić i przetłumaczyć samemu sobie, że świat się nie zawali, jak czegoś nie zrobię, albo zrobię to nieidealnie. Musiałem samemu sobie tę nieidealność wybaczyć. A zabrało mi to miesiące, a może nawet lata ćwiczeń i odkrywania mechanizmów rządzących moją psychiką.

inaccessible89 - dzięki za odpowiedź :) A jak to jest z Twoimi relacjami z innymi, czy jesteś wobec nich bardzo wymagający? Czy często przeżywasz zawód?

Najbardziej wobec siebie. Nie pozbyłem się jeszcze tego perfekcjonizmu :P

Już chyba będziemy się z tym zmagać mniej lub bardziej... do końca życia.... :) To już chyba pewien element osobowości :] v 3jane marie-france Czy Twoi rodzice byli/są wobec Ciebie bardzo wymagający?