a miało być tak normalnie

Tak miało być normalnie zwyczajnie , a jest okropnie . Najpierw zachorowało dziecko no i oczywiście choroba nieuleczalna, potem ja -na te samą chorobę- potem wnuczek jak miał 7 miesięcy Tylko się pochlastać , a jeszcze wcześniej jedno dziecko się rozwiodło, drugie ma takiego partnera, że pożal się Boże , a ten mój mąż to taka dupa wołowa był. Teraz jak na sexie mu nie zależy bo albo kogoś ma , albo mu już minął ten okres, to dopiero zaczął rządzić wszystko musi być po jego myśli - pracować muszę chociaż jestem chora no i wszystkie decyzje są jego to kupujemy , tamto robimy. Nie ma dyskusji jest wykonać i już . A ja tak bym chciała uciec od tego wszystkiego.Żyć tak po swojemu ; powoli, dokładnie robić to co ważne i poukładać swoje życie tak spokojnie. Zyć tak jak się powinno , mieć czas na pracę , na chorobę , na pomoc dzieciom, na odpoczynek- mam dość pośpiechu , strachu i tego ciągłego krzyczenia na mnie, że wciąż muszę i muszę .Jak powiedzieć STOP.

Ciężki temat, zwykle kobiety mówią stop jak dojdzie do drastycznej sytuacji. Ale na co tu czekać? Takie życie to strata czasu.