Single

Co sądzicie o singlach grubo po 30-stce? Czy to są jakieś życiowe niedorajdy, że nie mogły sobie znaleźć stałego partnera i nie są teraz w związkach? Czy ktoś kto ma prawie 40 lat jest w stanie jeszcze poznać kogoś, kto nie jest, że się tak wyrażę, "z drugiej ręki", czyli po przejściach, pokiereszowany psychicznie, być może nawet z dziećmi i jakimiś innymi zobowiązaniami?

Może ktoś ich zostawił, wykiwał. Nie każdy to psychopata lub nieudacznik. Zostawić kogoś tak ok. 40-stki to naprawdę świństwo. Przecież taka osoba ma naprawdę trudno kogoś znaleźć.