Dziecko a marzenia

Drogie mamy, proszę was o poradę. Pisałam już na ogólnej, ale ktoś mi polecił tematyczne forum, więc piszę również tutaj.. Mam 32 lata, czyli nie jestem już taka młoda. Miałam dość ciężkie życie: wychowałam się w rozbitej biednej rodzinie (tata najpierw pił, a potem nas zostawił i oczywiście alimentów nie płacił), w klitce w 3 osoby.. Na szczęście była cudowna babcia, dzięki której wyszłyśmy z siostrą na ludzi. Dziś mam dobrą pracę, mieszkanie, kochanego męża. Oboje nie zarabiamy jakoś rewelacyjnie, ale też nie można powiedzieć, że źle. Moja mama mieszka z nami, jest trochę schorowana, ale siostra i szwagier pomagają w opiece. Mój mąż marzy o dzieciach.. najlepiej o dwójce. Ja przez te sytuacje z dzieciństwa jakoś się nie widzę matką (chociaż kto wie, bo mąż ma chrześnicę i kocham ją bardzo, chociaż jest bardzo rozbrykaną dziewczynką..). Poza tym wreszcie wyszłam jako tako na swoje i chciałabym spełniać marzenia, jakimi są podróże. Marzę o Indiach, od niedawna uprawiam jogę, kocham te klimaty... I nie wiem, co zrobić. Wiadomo, że jeśli będzie dziecko (wiem, nie musi się udać od razu czy w ogóle, nie jestem już najmłodsza) to będą wydatki, ktoś do opiekowania się, będę znów musiała odłożyć swoje marzenia na półkę. Czy któraś z Was była w tej sytuacji i może coś poradzić? Moje dzieciate koleżanki oczywiście mówią: dziecko. Z drugiej strony mam w pracy taką jedną, która jest sama i podróżuje (służbowo i prywatnie), skręca mnie z zazdrości kiedy o tym opowiada, bo chciałabym być na jej miejscu. Co robić? :(