Duszę się w związku... help

Poradźcie coś, proszę. Mam faceta od dwóch około roku. Na początku było nawet fajnie. Związałam się z nim, bo wydawał mi się niesamowicie dobrym człowiekiem, nikt nie był dla mnie taki dobry, czuły i troskliwy. Ale z czasem zaczynam się męczyć. W zasadzie to czuję, jakby mnie osaczał. Coraz rzadziej spotykam się z nim bo mam ochotę, najczęściej - wiem, że to głupio zabrzmi - jakby z obowiązku. Rozumiem, że bycie parą do czegoś zobowiązuje, ale ja po prostu nie mam ochoty spędzać z nim absolutnie każdej wolnej chwili. Chciałabym też znaleźć czas na własne hobby, znajomych itd. Ale zawsze kiedy chcę zrobić coś dla siebie - jego telefon i teksty: znów mam popołudnie po pracy i siedzę sam, nie wiem co ze sobą zrobić, nudzę się - i wzbudzanie we mnie poczucia winy, że nie dość czasu z nim spędzam. Jak ja bym chciała, żeby i on miał jakieś pasje (kiedyś bardzo interesował się gotowaniem i sportem, ale odkąd zaczeliśmy chodzić nagle on jakby stracił hobby i osobowość). Co robić? Jak dać mu do zrozumienia, że chciałabym spędzać z nim czas, ale czasami mieć też chwilę dla siebie?

Kopnij go w dvpe

up

Powiedz mu o tym wprost. Ale też zastanów się, czy jest sens być z człowiekiem, z którym nie masz ochoty się spotykać.

Rozmowa! Możesz żałować, że z nim zerwiesz bo teraz go nie doceniasz, ale możecie porozmawiać i rozpisać sobie jak możecie się spotykać by sobą się nie nudzić. Wydaje mi się, że rutyna się wkradła wam spróbuj pojechać z nim w weekend gdzieś. Może go nie kochasz więc po co się męczysz? Znajdzie kobietę która go doceni.

Brochów – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Brochów.

Nie rób nic pochopnego. Musisz być pewna czy go nie kochasz i wtedy z nim zerwiesz bo czasami się rutyna wkrada i możesz żałować, ale jak masz układać sobie życie z kimś kto nie ma swojego życia i dla niego sens jesteś tylko ty no to poważnie może męczyć. No, ale tak też polega małżeństwo, że się na co dzień widujesz z nim :)

Nie wiem już czy go kocham czy nie. Coraz częsciej sie kłócimy. O pierdoły. Najgorsze jest to, że on nigdy nie mówi wprost, co mu nie odpowiada, tylko dopiero po jakims czasie jak sie nazbiera to nagle wybucha i ma stos pretensji. Jest tez strasznie pamietliwy, w klotni potrafi mi wypomnieć jakas błahostkę sprzed roku nawet. Pracuję w szkole i żeby sie utrzymac niestety muszę wyrabiac nadgodziny i sporo pracuję i on tego nie rozumie. Wielokrotnie mi nadgadywał, żebym rzuciła pracę i poszukała jakiejś takiej gdzie się pracuje mniej, żeby mieć dla niego czas (nawet próbowałam, ale to też nie jest tak łatwo od razu znaleźć inną a nie chcę być na jego utrzymaniu i mieszkać u jego rodziców bez pracy). Po pracy ciągle się stresuję, czy się wyrobię z pracą w domu (sprawdziany, kartkówki itp oraz jakieś sprzątanie, pranie itp) bo już wiem, że on jest po pracy i zaraz będą lamenty, że znów się nie widzimy. Ciągle jestem zmęczona, bo chciałabym czasami się położyć zwyczajnie z książką po pracy i poczytać godzinkę, wziąć dłuższą kąpiel. Ale po pracy ja tylko szybko załatwiam swoje sprawy, w pośpiechu ogarniam papierologię do pracy i jakieś prace domowe, żeby tylko w weekend mieć czas się z nim spotkać. A jemu i tak jest ciągle mało i mało.

Polki to chyba najgłupsze dziewczyny na świecie! po jasną cholerę siedzisz w czymś co ci nie pasuje? aż tak siebie nie szanujesz? życie takie krótkie a ty chcesz je poświęcić dla faceta egoisty, który myśli tylko o sobie?

upp

gg