Walka o dziecko.

Witam. Jestem mamą 7 letniej dziewczynki. Przez 8 lat byłam w związku z jej tatą niestety od około dwóch lat zaczęło się między nami psuć. Próbowaliśmy ratować nasz związek ale nie wychodziło. Określiła bym to jako niezgodność charakterów. (Nie chce wnikam w szczegóły ale 3 grosze miały w tym też jego babcia i tesciowa) rok temu postanowiłam, że chce się z nim rozstać o czym go poinformowałam także o tym że poznałam kogoś nowego i nie mam zamiaru go oszukiwać. I wtedy się zaczęło. Szantaze groźby awantury również po pijaku wyrzucanie z domu po czym potrafił z kwiatami do pracy do mnie przyjeżdżać. Kompletnie nie wiedziałam co mnie czeka następnego dnia ale tak mnie zmanipulował że nadal trwałam w tym bo się bałam odejść i bałam się że może się mylę może się nam uda. Jednak przełom nastąpił w święta wielkanocne. Czułam się z tym wszystkim coraz gorzej aż doszło do załamania i próbowałam się zabić. Wyladowalam w szpitalu a potem na oddziale psychiatrycznym. Lekarz który mnie prowadził stwierdził że załamanie jest spowodowanie tym wszystkim i ze nie jestem chora psychicznie dobierał leki i mnie trzymał na obserwacji. Pewnego dnia mój mąż wparował tam i dał mi do ręki wezwanie na sprawe o ustalenie miejsca pobytu dziecka przy nim i ograniczenie mi praw. Co lepsze nie złożył tej sprawy w czasie gdy byłam w szpitalu a dużo przed za moimi plecami. Tak jakby chciał mnie tą sprawą w jakiś sposób nastraszyc żebym z nim została bo mi dziecko zabierze. Wypisałam się natychmiast na własne żądanie choć lekarz chciał przytrzymać mnie kilka dni jeszcze. Zadzwoniłam do przyjaciela byśmy pojechali do mojego domu i zabrali ciuchy i dziecko. Co zostałam? Pusty dom. Wydzwania łam do niego do jego matki ale albo nie odbierał (potem wyłączył telefon) a jego matka kazała mi się wynosić itp. Zgłosiłam porwanie na policji po jakimś czasie ich znaleźli było już późno i szczerze dla dobra małej odpuściłam to by jechać tam i awanturować się po nocach i szarpać bo w sumie mamy oboje prawa i nawet policjant powiedział że to nie dobry pomysł... teraz mam sprawy w sądzie i myślę czy mam szansę by mieć ją przy sobie? Lekarz który mnie prowadzi mówi że jestem zdolna jak najbardziej do opieki i że odkąd się wyprowadziłam to jest ze mną tylko lepiej. Mam mieszkanie obecnie jestem na l4 ale pracy również nie muszę podejmować bo mój partner zarabia wystarczająco. Zaś on pracuje i wiem że dzieckiem zajmuje się teściowa która też pracuję tyle że nie codziennie i babcia co ma 77 lat i sama jest schorowana... Tyle tylko że mała tam ma szkołę. Tu już była podobało jej się ale wiadomo "ona kocha i mamę i tatę"...

Dziecko powinno zostać z tatą

Jakimś dziwnym trafem zawsze jak sie nie układa to pojawia się w tym samym czasie "nowy partner" I co to znaczy że nie musisz pracować bo "partner" ma dużo kasy ? Przecież to jakaś farsa. Próba samobójcza mnie już dobiła. Też mam wątpliwości co do ciebie

No raczej jak się nie układa to ludzie szukają czegoś nowego chyba że wy trwacie w beznadziejnych związkach. ;) Co do próby no to działa na twoją niekorzyść...

niestety masz male szanse. Próba samobójcza z powodu problemów w związku? To świadczy że szybko się załamujesz i nie będziesz stabilnym oparciem psychicznym dla dziecka. Slaba praca- nie masz kasy na utrzymanie dziecka. To, że twój konkubent dużo zarabia to co z tego? Następnego dnia może cię wywalić z mieszkania i zostaniesz bez niczego. Nowy facet jeszcze w trakcie trwania związku - twój mąż spokojnie może cię oskarżyć o rozpad małżeństwa i uzyskać rozwód z twojej winy. Na twoim miejscu walczyłabym o uzyskanie jak najwięcej form widywania się z dzieckiem (weekendy, wakacje, święta) bo raczej sąd nie przyzna tobie opieki.

"No raczej jak się nie układa to ludzie szukają czegoś nowego chyba że wy trwacie w beznadziejnych związkach. oczko.gif" No raczej jak sie nie układa to najpierw sie rozstajemy a potem szukamy czegoś nowego a nie siedząc w starym związku rozglądamy sie z nowym bo to jest cwaniactwo i kombinatorstwo

przede wszystkim jest to zwykła zdrada i tyle

Autorko,gdybyś miała rozum to nie próbowałabyś samobójstwa ,nie jesteś osobą która może wychowywać dziecko,ne jestes stabilna umysłowo.Dlaczego? ano dlatego ze najpierw nalezało sobie poukadać życie rodzinne a pózniej szukać gacha.Co znaczy że nie musisz pracować? to ty masz zapracowac wspolnie z byłym na utrzymanie dziecka a nie jakiś ocy facet.Dzisiaj moze być ten jutro bedzie inny,faktycznie jestes świetnym materiałem na matkę.Nie dziwię się ze chca ci odebrać dziecko,bo moze jeszcze obcy zacznie corke molestować?kto wie i bedziesz go bronic bo was bedzie utrzymywał.SZOK.Wspolczuje mężówi.

Czym ty się martwisz, w tym porąbanym kraju nswet najgorsza k****a i psycholka dostaje opiekę. Wiesz, najgorsza matka jest lepsza dla dziecka od najlepszego ojca.

moda na wieluojców trwa :)))

Ja bym poszła po dziecko do szkoły i je zabrała. Jesteś matką, masz prawo. Znajdź szybko jakas pracę bo sądu nie przekona to, że Twoj parter Cię utrzymuje. Mam co do Ciebie wątpliwości czy z Toba wszystko ok, skoro jeszcze nie odebrałaś dziecka i pytasz co zrobić, a dziecko siedzi z babcią. Jakby Ci było wygodniej. Co znaczy chodzi tam do szkoły? Ja bym zabrała dziecko i tyle, bo za jakis czas dziecko nie będzie chciało do Ciebie wrócić

A pomyśleliście w tym wszystkim CZEGO CHCE DZIECKO? Bo tylko widzę "Ja" i "On". Od razu przypomniała mi się Anna Samusionek i jej walka o dziecko.