Fatalne samopoczucie

Cześć. Mam 17 lat . Z reguły jestem uśmiechnięta dziewczyną, nie stwarzam sobie problemów .Jednak od pewnego czasu nic a nic nie sprawia mi radości .Czuję ,ze moje życie jest bez sensu . Wręcz czuje jakbym popadala w jakąś depresje.Nawet wakacje nie wywołują uśmiechu na mojej twarzy. Wszystko zaczęło się od momentu gdy straciłam kontakt z moim byłym.Tak nagle .Zaczął cpac .To musialo się skończyć .Zerwał kontakt.Lepiej dla mnie ,ale tęsknię cholernie za bliską osobą. Do facetów nie miałam szczęścia do tej pory.Każdy robił mnie w wiadomo co.Do tego moja bratnia dusza,najlepsza przyjaciółka znalazła sobie chłopaka .Ciesze się jej szczesciem,ale widzę ,ze nasza przyjaźń ulega zmianie.Jest inaczej.Poza nią nie mam nikogo takiego.Jedyna przyjaciolka. Do tego teraz nawiązał bliższą znajomość z fajnym chłopakiem .Miesiąc się odzywal codziennie ,spotykaliśmy się a od 4 dni nic.Wkurza mnie to .Już liczyłam ,ze będzie lepiej.Miałam promyk nadzieji. Są wakacje a ja codziennie siedzę w domu i nie mam co ze sobą robić.Potrzebuje porady jakiejkolwiek

w Twoim wieku czułam się tak samo..miałam nawet gorzej,bo nie miałam nigdy chłopaka i w liceum nikogo bliskiego,siedziałam sama w ławce. Pociesze Cię,że masz jeszcze czas na miłość i przyjaźń. I lepiej być samej niż z kimś toksycznym. A co do wakacji to to,że nie masz towarzystwa nie oznacza,że musisz siedzieć w domu. Jest ładna pogoda,możesz wychodzić na spacer,rower czy rolki,basen,jakąś plaże..a także kino czy możesz sie zapisać na coś,np. na taniec. Samemu też sie można dobrze bawić a przy okazji będziesz między ludźmi i może to być okazja do poznania kogoś fajnego ;) może to banały,ale ja tam chodze sama jak nie chce siedziec w domu..przyjęlo się,że nawet do kina trzeba z kimś iść,a przecież lepiej sie ogląda gdy nikt cie nie zagaduje w trakcie filmu i możesz sie skupić wtedy...