Co ze sobą zrobić?

Jestem tu nowa, ale po kolei... Mam już 28 lat, a życie jakby toczy się obok mnie. Jestem domatorką, nie mam zbyt wielu znajomych, bardzo nieśmiała ze mnie osoba. Nie mam faceta (nigdy nie miałam), jak już kogoś poznam to dookoła mnie wyrasta niewidzialny mur i zawsze mówię 'nie' na propozycje jakiegoś spotkania. Boję się co nowo poznany mężczyzna powie na to, że do tej pory nikogo nie miałam, że będę dla niego nudna. Wydaje mi się, że nawet nie potrafię normalnie rozmawiać z ludźmi, szczególnie nowo poznanymi. Skończyłam studia, ale nawet stałej pracy nie mogę zdobyć. Mieszkam w małym miasteczku i bardzo przejmuję się opiniami innych (za bardzo). Najchętniej cofnęłabym czas i przeniosła się do początków liceum, może wtedy moje życie potoczyłoby się inaczej?

Niby taka mądra, a czas chce cofać... Dziecko ty weź prostytutką zostań jak zawodu nie masz. Przynajmniej się dorobisz domku.

Jeśli nie masz nic do powiedzenia - nie wypowiadaj się. Prostytutką nie zostanę, domu nie potrzebuję się dorobić. Czas cofnąć chcę do jednego konkretnego dnia...