praca za granicą

Witajcie! Towarzyszy mi ostatnio spore napiecie, mnóstwo wątpliwości, moralne rodzdarcie..wszystko to z powodu podjęcia praktyki za granica(a dokładnie w Niemczech) Mam prace w Polsce,nie narzekam na nią,ale wiecie jak wygladają realia w Polsce..mało który człowiek jest w stanie zapewnić sobie spokojne życie na jakimś przyzwoitym poziomie za nasze pensje.Z tego też powodu,gdy nadarzyła się okazja,jako dodatkowe zajęcie postanowiłam rozpocząć praktykę u sąsiadów. Język znam trochę i chciałam w ten sposób się podszkolić i osłuchać w języku i zawodzie...niestety jest mi bardzo ciężko... co prawda minęły dopiero dwa tygodnie...ale mam już powoli dość.. język okazuje się dużo słabszy niż myślałam,bo niby rozumiem,ale nie jestem pewna czy tak jak powinnam,mam trudności z wypowiedzeniem się ,czasami nawet w prostych kwestiach no i do tego różnice kulturowe...inny system pracy,inna mentalność...te wszystkie różnice sprawiają ,że zastanawiam się czy to ma wszystko sens...czy warto poświęcać swoją młodość,zdrowie... ? momentami to się czuje jakbym swój kraj zdradzała chodząc tam...a za chwile zastanawiam się czy może to takie tłumaczenie sobie,żeby się poddać i wrócić do dawnego wygodnego życia. Z pewnością nie jeden z Was boryka się lub borykał z podobnym problemem jak ja teraz. napiszcie co myślicie o tym,podzielcie się własnymi troskami. pozdrawiam!

Po dwoch tygodniach trudno chyba cokolwiek realnie ocenic. To oczywiste, ze jeszcze przez jakis czas bedziesz odczuwac tesknote i chec powrotu do tego, co znane, chocby dla wygody wlasnie. Teraz zalezy jaki standard zycia chcesz osiagnac. Jesli wystarczy Ci zycie na poziomie mieszkam, jem, ogladam tv, wakacje raz w roku, to w Polsce da sie to osiagnac. Jesli chcesz sie rozwinac i po jakims czasie miec wakacje raz w miesiacu, to zostan w Niemczech. Nie mowie, ze musisz chciec zycia na wysokim poziomie. Moze Ci przecietny poziom wystarczac, wtedy zwijaj sie do Polski. Ale jak chcesz czegos wiecej i przede wszystkim perspektyw na przyszlosc, bo w Polsce w tym momencie tego nie ma, to zostan, zaklimatyzuj sie, jezyk plynny przyjdzie za jakies pol roku, do mentalnosci przywykniesz (gorszej jak w Polsce chyba nie ma?), wtedy zacznie sie ukladac.

pracujesz za granica?

Pierwsze pół roku - czasem nawet rok są trudne. Grunt to nastawienie, bo czas szybko płynie. Ja 4 lata temu wyjechałam pierwszy raz jako opiekunka osób starszych z Aterima Med (http://www.opiekunki.aterima.pl) i początkowo wszystko było nie tak. Teraz praca tam pomogła mi bardzo finansowo. Znam język. Mam wielu przyjaciół i wracam tam chętnie.

Nie wszystkie buraki nadaja sie na eksport!

moja przyjaciółka też pracuje w Niemczech, w roli opiekunki osób starszych. Teeeż było ciężko na początku, ale teraz jest już o wiele lepiej, zwłaszcza, że dobrze zarabia i biuro pracy http://pflegerin24.pl/ z którym współpracuj***ardzo pomaga, masz np 24h/dob kontakt z polskim konsultantem.

można znaleźć niezłe oferty pracy za granicą - agencja pracy tak jak http://ewiko.net/oferty-pracy/ jest sporym wsparciem także.

W Niemczech nie jest tak zle, mozna normalnie zyc . Jak sie ma normalna prace to idzie to przezyc i jeszcze cos odlozyc . Na poczatku jest ciezko ale jak sie ma znajomych to nie jest sie taka samotna. Napisz gdzie jestes i co tu robisz .

Mi też ciężko było się przyzwyczaić tym bardziej,że nie znam języka i nie mam wyższego wykształcenia więc szukałam prostej pracy. Zatrudniłam się przez agencje pracy tymczasowej TML professional do sortowania odziezy. Legalna praca, dojazd zapewniony i długa owocna współpraca ! Jestem bardzo zadowolona !

Wiesz co, nie jest tak łatwo przyzwyczaić się do pracy za granicą. Język to kwestia czasu- głowa do góry, za kilka tygodni będziesz już znacznie więcej rozumiała. Dwa tygodnie to bardzo krótko, nie ma co od razu spisywać wyjazdu na straty. Myśl pozytywnie. Też byłam w takiej sytuacji jak Ty- wyjechałam do pracy do Niemiec. Byłam opiekunką z Ambercare24. Strasznie się stresowałam, ze sobie nie poradzę i ze ciężko mi będzie się porozumieć, ale otaczali mnie życzliwi ludzie i dałam radę. A nawet lepiej- za miesiąc jadę ponownie. Powodzenia w pracy :)