Związek o krok od końca POMOCY !!!

Witam Mam 20 lat moja dziewczyna ma 18 lat ( ja jestem studentem a ona maturzystką ) ,to może zacznę od siebie : Jestem nieśmiałą i trochę mało rozmowną osobą i zawsze trzeba mnie "ciągnąć za język", nigdy przedtem nie miałem dziewczyny a więc można powiedzieć że nie znam się dobrze na kobietach w dodatku jestem bardzo uczuciowym chłopakiem. a teraz ona : - dziewczyna typowa zołza , zna swoją wartość i nie zrobi nic czego nie chce , dziewczyna po przejściach ponieważ żyła bardzo długo w toksycznym związku gdzie była zdradzana i ciągle ograniczana . A teraz do sedna , jesteśmy razem od dwóch miesięcy przez pierwszy miesiąc było naprawdę świetnie ( można powiedzieć że to był jeszcze etap początkowego zauroczenia ) poznałem jej rodzinę byłem kilka razy u niej w domu ona gdy na wakacjach jeszcze miałem wolny dom przez 2 tygodnie to przychodziła do mnie nawet nocowała u mnie 3 razy ( nie było seksu ) . Od czasu do czasu pytała się mnie dlaczego jest tak mało rozmowny ( jej argumenty czyli brak tematów do rozmów i to że ciągle się jej wstydzę ) . Tak wyglądał pierwszy miesiąc . Potem nagle się coś zepsuło widziałem , że traci zainteresowanie mną , pisze często na odpierdziel , podczas spotkań wiało nudą i generalnie nie widziałem tego " zapału " co na początku . Wszystko stało się takie monotonne nasze jedyne spotkania to raz w tygodniu po jej zajęciach jak czekała na autobus i rozmawialiśmy generalnie o jakiś pierdołach cały czas , zero konkretów . Mówiła że ciągle ją irytuję i robiła problemy z niczego i powtarzała mi że " ona nie będzie za mną latać bo za facetem się nie lata " Wczoraj powiedziała mi że powinniśmy się rozstać że nie jestem chłopakiem dla niej , że jest ogólnie nie zadowolona z naszej relacji , że obecnie najważniejsza jest dla niej chęć rozmowy , której ja jej nie mogę zapewnić . Zarzucała mi też że dla mnie związek z nią to po prostu chodzenie za rączkę od czasu do czasu i sms'owanie . I dała mi kilka dni żebym się zastanowił czego ja chcę od niej . Generalnie bardzo się przywiązałem do tej dziewczyny i zależy mi na niej bardzo i nie chcę jej stracić . POMOCY !!! nie wiem co robić wiem że jako " facet " powinienem wziąć się w garść ale nie wiem kompletnie jak się do tego zabrać , myślałem żeby spotkać się z jej przyjaciółką żeby ona mi coś doradziła bo nie mam nic do stracenia . Generalnie jest też taki problem bo mieszkamy oboje w małym mieście w którym nic się nigdy nie dzieje i nie mam jej gdzie zabrać ostatnio błąkaliśmy się po dosłownie pustym mieście . Mam się z nią spotkać po weekendzie i pogadać ale obawiam się bardzo tego bo nie jestem dobrym rozmówca . Powyższa wypowiedź jest desperacka bo nie wiem co robić :(

Zastanów się czy Ty na prawdę chcesz być z nią czy po prostu mieć dziewczynę.

Bardzo chcę być z nią , myślę o niej całymi dniami i nocami . Mówiłem jej już parę razy że się w niej zakochałem nie wiem czy to nie był błąd Czekam na kolejne porady będę bardzo wdzięczny

Jeśli nie można z Tobą rozmawiać o wszystkim bo Ty jesteś "wyciszony", to po prostu przebywanie z taką osoba jest zwyczajnie nudne. Tematów do rozmów jest od groma, i wystarczy wysilić trochę mózgownicę by poruszyć jakiś temat nie związany wcale z wami. Jesteście ze sobą krótko i to już nie wypala. Obawiam się, że tak będzie zawsze, jeśli nie nauczysz się rozmawiać, rozwiązywać też w ten sposób (bo jest on jedyny) swoje problemy związane z kobietą, z którą jesteś lub będziesz w przyszłości. Milczeć można po 20 latach małżeństwa ;) chodzi mi o to, że wtedy znacie się już jak stare konie, ale na początku człowiek stara się poznać tego drugiego, dlatego rozmowa na różne tematy jest tak ważna. W ogóle rozmowa jest ważna ZAWSZE bo problemy pojawiają się często i nie rozwiązane, czyli nie przegadane, nie wyjaśnione na czas , urastają do maksymalnych problemów, a w konsekwencji do rozstań, nieporozumień i żalu do drugiej osoby, że nas "nie rozumie i rani". Wszelkie konflikty, to nieumiejętność rozmawiania ze sobą otwarcie, uciekania od rozmowy i w konsekwencji wymiany na inny model (z początku też intrygujący bo nowy, ale konfliktowy po czasie bo znów zabraknie porozumienia i rozmów). Jeśli nie nauczysz się rozmawiać z kimś, z kim jesteś, to efekt będzie zawsze taki jak wyżej, chyba, że wybierzesz za partnerkę osobę niemą (ale i takie osoby chcą kontaktu migowego chociażby po to, żeby wyrazić to, co czują i o czym myślą). Moja rada: wygłaszaj przed lustrem rozmowy, które chciałbyś przeprowadzić, to nauczy cię pewności siebie i przyczyni się do "normalności", w świecie, gdzie brak rozmów uznaje się za brak ogłady i skazuje na wieczne osamotnienie bo wymagasz "ciągania cię za język" podczas, gdy ten język winien być w użyciu, w sensie rozmów, ale i w innym czasem też ;)