Jak zacząć od nowa?

Mam 32 lata, jestem z kimś połowę mojego życia. Jakiś czas temu oboje zdaliśmy sobie sprawę, że to co tworzymy to jakiś koszmar... Na żadnej płaszczyźnie nam się nie układa. Nawet już ze sobą nie sypiamy.. Zmieniłam się, stałam się nerwowa, przestałam wierzyć w siebie, z uśmiechniętej brylującej w towarzystwie dziewczyny stałam się wycofana. Życie mnie nigdy nie rozpieszczało.. Skończyłam studia, trudne studia po których nie mam praktycznie nic, tytuły nie wpłyną na moje konto. Od miesiąca szukam pracy, tak się niestety ułożyło (nie z mojej winy) i znowu jest problem, bo kilka lat temu było łatwiej. To co robiłam do tej pory dawało mi częściowo satysfakcję, ale nie taką aby spojrzeć na siebie i powiedzieć, osiągnęłaś sukces. Kocham podróże, zwiedziłam kawał świata, nie jestem kulawa, coś tam umiem i wiem ale czuję się jak zero. Całe życie komuś chcę coś udowodnić a prawdę mówiąc nie mam czym.. Bo niby czym? Nie mam swojego mieszkania to ogromna bolączka, nie stać mnie samej na kupno własnego, tylko i wyłącznie własnego kąta. Chciałabym zacząć od nowa, ale jak mam to zrobić? Bez pracy i własnego kąta? Piszę żeby się wyżalić i może liczę na jakieś dobre słowa, bo ten rok przyniósł mi tylko gehenne.. nie ma sensu się rozpisywać. Chcę się zakochać, mieć rodzinę, pracę którą lubię i swój kąt, ale to za dużo prawda?

Spróbuj myśleć pozytywnie, wiem, ze to nie jest łatwe, ale los się odwraca, przyjdzie dobra passa i do Ciebie. Na chwilę obecną skup się na szukaniu pracy, potem podejmuj inne kroki.. np wyprowadzka, jezeli mieszkacie razem. Na początek coś wynajmij, nie wiem w jakim dużym mieście mieszkasz, ale jest sporo sensownych ofert wszędzie. Głowa do góry. A to że tak myslisz o sobie... no cóż - toksyczny związek?