List psa oddanego do schroniska

Czy to może wreszcie już Ty? Wiesz,tak bardzo długo czekałem W klatkach wszystkich wielkie poruszenie Chyba lepiej jak zaczekam TY na pewno rozpoznasz mój głos Zawsze przecież się smiales jak wyje,tylko nie wyjdź z jakimś innym psem,bo tego nie przeżyje Tutaj zawsze w misce coś jest,wszystkie psy tutaj są mile Czasem nawet ktoś mnie poglaszcze,powiedz proszę czemu mnie zostawiles? Jak poduszka,jak kocyk tulilem Cię byś przestał szlochac Powiedz mi proszę co zrobiłem,że przestales mnie kochać W snach mych powracasz czuję znów radość tę A gdy się budzę ból mnie zabija,nie ma znów Cię

I tak do śmierci czekać i czekać będę dalej,bo kochać Cię mój Panie nigdy nie przestanę A gdy anioły wezmą minie do siebie, przebacze ze mnie zostawiles i wstawię za tobą sie w niebie

:( uśpiłem wczoraj psa... żałuję, ale nie miałem kasy na leczenie... do schroniska nigdy bym nie oddał

O Boże :( żal mi Ciebie i psa ,kazdy kocha i chce żyć :(

Najsmutniejsze czyn jaki człowiek popełnia, a pies świata nie widzi po za panem,kocha miłością której człowiek nie zna,nie pojmuję Taki pies tęskni,cierpi katusze

Podmiotem lirycznym wiersza "pies ze schroniska" autora kafeterii jest pies tulajacy się po schroniskach który chce wrócić do swojego pana , w utworze mamy rozzalonego psa który wspomina piękne chwile z wlascicielem i wyraża mu miłość . I.wez tu 250 słów miej

Nie mógłbym oddać psa,to nie ludzie tak robią tylko potwory