Problemy z 13 latką

Moja 13 letnia córka w ogóle nie chce się uczyć. Dostaje same 3,4 i wagaruje. Pyskuje nauczycielom, nie słucha się i dostaje uwagi z zachowania. W domu jest pyskata, kłóci się ze mną i jest nie do zniesienia. Oboje z mężem nie radzimy sobie z nią. Co mamy zrobić?

Przyznać się, że jesteście kiepskimi rodzicami. Nie wszyscy powinni mieć dzieci. Widocznie nie mieliście czasu na wychowanie jej, rozmowy, wspólne spędzanie czasu. Do tego nie nadążacie za dzieckiem, więc nie jesteście dla niej autorytetem.

Zapewne kupić jeszcze jeden laptop, smartfon i tablet, do tego oczywiście zwiększyć limit internetu, dawać kieszonkowego ile dusza zapragnie no i nie rozmawiać z nią jak na kochającą rodzinę przystało

Czasami zastanawiam sie,jacy ludzie decyduja sie na posiadanie dzieci skoro czesto juz slyszy sie,ze nie daja sobie rady i rozkladaja bezradnie rece.Przeciez dziecko to nie robocik,ktory mozesz zaprogramowac sobie wedlug dolaczonej instrukcji.Nie wystarczy zajsc w ciaze a pozniej urodzic z mysla,ze jakos to bedzie.

w dzisiejszych czasach wystarczy wyłączyc wi-fi i dzieciak zacznie chodzic jak w zegarku

Wykazać cierpliwość, rozmawiać, nie unosić się. Zachowywać się jak dorośli. To minie. Probujcie z nią rozmawiać na tematy, które jej sprawiają radość. Jak nie da rady zapisz ją do pedagoga szkolnego, niech tam się wygada, a ty bądź z nim w kontakcie. No i kochać, kochać, kochać. Miałam to samo. Za każdym razem jak puściły mi nerwy tp czułam że przegrywam. Okazcie jej dużo czułości, nawet jak nie chce. Będzie dobrze. Za parę lat :)

O co Ci chodzi z tymi ocenami? 3 i 4 to dobre oceny.

Przestańcie pieprzyc, że nie każdy nadaje się na rodzica, bo córka czy syn pyskuje albo dostało trójkę!!! Mnie wychowywali w czasach bez tabletów, smartfonow i galerii handlowych, byłam najlepsza uczennica, przewodnicząca samorządu szkolnego, wzór stawiany wszystkim! I co, przyszedł fajny wiek, 15, 16 lat i się zaczął bunt, dałam tak popalić Rodzicom, że do tej pory Ich przepraszam:)

"3" i "4" to dobre oceny. Jak się cieszyłem nawet z "2". Bo zwykle to dostawałem "1".

Pamiętam jak kiedyś w gimnazjum, po lekcjach, szliśmy do szatni. Kolega się mnie pyta: - Tomek, ile ty masz jedynek z matematyki ? - Siedem. - Eee, to ty się dobrze uczysz. Ja dziewięć :(

Szukajcie wspolnych pasji, idzcie razem na karuzele. To ostatni moment na zdobycie zaufania Waszego dziecka. Uda sie!