Życie w

Straciłam rodziców. Pomógł mi wtedy bardzo szef mojej mamy. Przygarnął mnie i się zaopiekował. Jestem mu za to wdzięczna. Mieszkam z nim, studiuję jeszcze. Moim problemem jest fakt, że on ma syna. Jest on starszy ode mnie o 21 lat, ma żonę i dwójkę dzieci. Chłopca i dziewczynkę. Dzieci bardzo mnie lubią, ale jego syn mam wrażenie, że nie bardzo. Generalnie źle się czuję podczas ich uroczystości rodzinnych. Po prostu czuję się obco i niepotrzebnie.