Nie mam szacunku do mamy.

Witam, mam 17 lat mieszkam z mamą i siostrą nie wiem co jest ze mną nie tak. Klne do mamy wyzywamy się nie chce żeby tak było czuję się jak g****o gdy powiem coś źle do mamy chciałbym to naprawić nie wiem jak. Wiem że mama jest jedyna i Kocham ją ale czuję jak bym bardziej kochała moją siostrę. Gdy budzę się rano mama wchodzi do pokoju to do niej się uśmiecha a do mnie krzywy wyraz twarzy jak bym coś po raz kolejny zrobił. Kochani proszę o pomoc może wy wbijecie mi trochę dyscypliny.

Postaraj się nie klnąć do swojej mamy. Stań się dla mamy aniołem. Lepiej ugryźć się w język niż kłócic z mama bo póżniej będziesz tego załował.

Sposób jest prosty. Pomyśl, co byś zrobiła, gdyby twoja mama nagle umarła, jak bardzo byłoby ci przykro. Pomyśl o sierotach, które muszą się mierzyć z takim bólem. A potem wróć do rzeczywistości i pomyśl jak to dobrze, że mama jest z tobą, przeproś ją i wytłumacz, że chciałabyś żeby było między wami lepiej. W sumie 17 lat to mało, to wciąż wiek buntu, pewnie za jakiś czas wam się poukłada.

Zacznij mieć szacunek bo gdy mamy kiedyś zabraknie to wszystko Ci się przypomni co mówiłeś robiłeś i wtedy będziesz czuł się podle i żałował, ale wtedy będzie już za późno .

Piszesz że się z mamą wyzywacie - czyli twoja mama też klnie na ciebie. Trzeba zabrać od niej i ciebie i siostrę - bo twoja mama to patologia. Pewnie ojcowie z rynsztoka?

Zapewniam że moja mam nie jest patologią tylko z nerwów wymsknie się jej pare słów za dużo a z ojcem mialem grosze relacje zapeniam

Dziękuję wam za pomoc każdemu z osobna wiem ze jestem jeszcze młody postaram się zmienić wszystko i zapomnieć co było no i zacząć od nowa <3

Lepiej popytaj w okolicznych domach dziecka o jakieś miejsce dla siostry i może znajdziesz jakiś pokoik w poprawczaku dla siebie. Z twoją mamą jest coś mocno nie halo - kłótnie, bluzgi, okazywanie nienawiści. Kolejny etap to mordobicia, a dalej.... aż strach pomyśleć!!!!

17 lat chłopak to i hormony robią swoje. Oczywiście że źle, że tak się zachowujesz, ale ty to wiesz. No i ona tez święta nie jest w stosunku do ciebie. Popracuj nad sobą, jak się już w tobie coś zacznie zbierać, to lepiej wyjdź z domu, przejdż się, pobiegaj, byle rozładować nerwy. A jak już jednak zaklniesz to od razu przeproś. Zły nie jesteś, bo masz o to wyrzuty sumienia, tylko nie panujesz nad sobą. Moze weź sie za jakiś sport, to i wyrabia samodyscypline i pomaga wyładować nadmiar energii.

Nikt nie twierdzi że chłopak jest zły. Tylko że należy dzieci zabrać jego matce - bo zmarnuje i jego i jego siostrę.

Ale czemu zabierać dzieci matce? Nikt dzieciaków nie bije, nie katuje, patologia zapita tam nie melinuje, rodzina ma problem, a rozwiazaniem nie jest zabranie dzieci do obcego środowiska, miejsca i obcych ludzi. Pomysl jak córa to odbierze, że to jest kara dla nich, no ale najłatwiej "rozwiązać" problem zabierając dzieci to takie posunięcie maszynowe bez empatii i wczucia się jak to na dzieciaki wpłynie.

Rajcja - dzieci matce to nalezłao zabrać 15 lat temu. Teraz to należy zabrać matkę od dzieci. Bo to jest głupia, zła, nabuzowana nienawiścią kobieta!!!!