Izolowanie się od ludzi...

Uwielbiam się izolować, uwielbiam ten stan, ten spokoj, czuje się wtedy najlepiej. Nie lubię kontaktów z ludźmi, z rodzina tez nie(ale jest kilka osób które kocham, ale tylko kilka)... nie lubię wychodzic z domu. Przeczytałam ze jest taka choroba HIKIKOMORI ale nie wiem czy to jest to, co mi dolega... w sumie to najlepiej czuje się w 4 ścianach. Moi znakomi wiecznie są na mnie źli bo umawiam się z nimi (nie potrafię odmawiać) i ze spotkania nic nie wychodzi, bo ja nie daje wtedy znaku życia... raz na ruski rok czuje tą werwę, i odczuwam radość z pójścia na imprezę, ale po tym dopada mnie okropny nastrój, niechęć, zobojętnienie.... MAM DOŚĆ TAKICH HUŚTAWEK. Kocham samotność, ale są przebłyski kiedy nie.

:( up...

No up, ale czego od nas oczekujesz?

To jesteś w I fazie gdy masz jeszcze znajomych, a jestem już w II fazie gdy jestem śmieciem w oczach znajomych bo siedzę prawie ciągle w domu!

Jak tam z tobą, autorko?