Kocham go, a on jutro się żeni...

Przykro mi, to tak boli. On nie jest mój, jest jej. Rozumiem, że tak musi być, ale jest mi ciężko :(

Prosze napiszcie jakieś słowa pocieszające...

Idz na slub i wyznaj mu ta milosc w trakcie ceremoni :D

Wyjeżdżam z miasta na weekend. Nie potrafię być blisko i jeszcze na nich wejść. Miesza po sąsiedzku. Jak będę 300 km dalej może nie będzie to tak mnie męczyć.

Z tym wyjazdem to naprawdę dobry pomysł...

Mamy 2017 rok

Wyznaj mu co tak naprawdę czujesz http://www.premiumcollagen5000.pl

kobiety kochają gdy ktoś osiąga sukces , a gdyby on kiwał się z piwem pod dworcem albo bezrobotny , to nie przyszło do głowy tobie pomyśleć że warto go pokochać .

Kocham go od 13 lat, gdy był zwykłym licealistą, potem drogi się rozeszły i w 2015 znowu trafiliśmy na siebie, ale już był zaręczony szczęśliwie.

No to zapomnij to nie ma sensu. Ten jedyny to ktoś inny.

Wiem, że to nie ma sensu. Dlatego wyjeżdżam na te parę dni by odpocząć i trochę poszaleć ze znajomymi ze studiów. Mimo, że dawno już nie imprezowałam teraz potrzebuję bawić się, pić, trzeźwieć i szaleć. Mimo, że serce pęka i oddałabym wszystko bym to ja była ta, która jutro pójdzie z nim do ołtarza.

Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela Moja rada trzeba było wcześniej się ruszyć...teraz to już musisz zamknąć rozdział życia, bo co byś nie zrobiła, będzie złem A pomyśl o tej kobiecie, która ma zostać żoną...Co ona czuje? Niech Ci już nie będzie ciężko.

Wiem, że ona pewnie jest najszczęśliwszą kobietą teraz na świecie. Kocha go, a on jest naprawdę dla niej dobry. A ja.. mi zostaje to przeboleć.

Ale on chyba nie kocha Ciebie ...

Jesli chcesz wiedziec gdzie znajdziesz druga cudowna milosc i kiedy to będzie, napisz do mojej wróżki Sofii, jest świetna. Jej adres to tarocistkasofii@wp.pl

wyjedz na pare dni jak mowisz i na tym wyjezdzie popusc kilka razy szpary paru innym facetom i od razu zatrzesz pamiec o tamtym

Pamiętaj nie ma tego złego co na dobre nie wyjdzie. Zamknij tamten rozdział w swoim życiu i zacznij wszystko od nowa . Nie ma co żyć przeszłością - liczy się to co jest tu i teraz :)

Rozmawiałam z nim teraz, spotkałam go w osiedlowym sklepie. Myślałam, że już nie trafię na niego. A jednak... Złożyłam mu życzenia, powiedziałam że ze szczerego serca życzę im szczęścia. Powiedział, że dużo znaczą te życzenia właśnie ode mnie, ja miałam łzy w oczach. Mocno mnie przytulił bo w końcu się przyjaźnimy w jakimś stopniu. A teraz wyję.

A po co ci facet ktory kocha inną?

Jest taka weselna piosenka: "Gdy stałam dziś wśród ludzi przy kościele, ty z inną przed ołtarzem brałeś ślub i byłeś tak jak anioł w ludzkim ciele, lecz wciąż wierzyłam, że stanie się ten cud ..."

Ja nie chcę się w to mieszać, wiem że to on ją kocha, mnie lubi co najwyżej. Ale nie mam wielkiego wpływu na moje uczucia. Więc trochę uciekam.

Musisz się wyciszyć. Ograniczyć kontakty z nim do minimum bądz zerwać znajomość. Odpocznij zabaw się na całego. Tego kwiatu to pół światu. Będzie dobrze :) Myślę że jak poznasz jakiegoś fajnego faceta, to tamten Ci przejdzie :)

Musisz kogoś poznać, przejdzie Ci. Zyczę dużo siły...

Skoro on kocha ją, a ona jego to musisz się z tym pogodzić. Takie jest życie. Ja też wiem co to znaczy niespełnione uczucie, boli jeszcze gorzej gdy jest odwzajemnione.

Ile on ma lat?

On ma 33 lata. Długo zwlekał że ślubem bo są razem z przerwami 10 lat. Ja już daleko od domu i jego.

Wróciłam, tam jak byłam było lepiej. Daleko od niego, dużo ludzi, zajęć. Wróciłam. Spotkałam go. Wszystko wróciło.

Współczuje ;p domyślam się co to znaczy. wszystko traci sens. Nie myślałaś żeby wyjechać gdzieś na dłużej ? Na pare miesięcy . PO takiej duzej przerwie byłoby Ci lżej i nie musialabyś go spotykać, bo to napewno utrudnia powrót do normalności

Nie mam jak wyjechać na dłużej, tutaj mam pracę i dom. Może za jakiś czas on zmieni mieszkanie bo wspominał, że po ślubie myślą żeby coś sobie kupić. Będę musiała jakoś żyć z tym wszystkim i z nim obok. Do tego ta jego żona bardzo mnie polubiła i chce się umówić na kawę. Jeszcze mam dwa tygodnie urlopu i znowu na parę dni wyjadę, może tydzień. Wiele nie pomoże, ale zawsze coś.

Spotkałam go znowu, widział że mam podkrążone oczy. Bardzo chciał rozmawiać, prosił o to by się spotkać. Wydzwaniał do mnie. Powiedziałam mu, że nie chcę i nie potrafię z nim rozmawiać, posmutniał, bardzo nalegał na rozmowę. Spotkałam się z nim, powiedział że nie chce bym znikała z jego życia, że jestem bardzo pozytywną osobą i każda nawet najkrótsza wymiana zdań ze mną sprawia mu przyjemność. Powiedział, ze nawet jeśli postanowię że nie chcę się z nim przyjaznić on i tak nie odpuści. Będzie zagadywał zawsze jak mnie spotka i nic nie pomoże, że będę go unikać. Powiedział, że zawsze mogę na niego liczyć. Mówiłam mu by zajął się żoną, że ja nie potrzebuję pomocy, radzę sobie sama świetnie. A on, że wie, ale mam w nim przyjaciela i jego żona też zrozumie, że ktoś go potrzebuje. Nie odpuści. A ja tak bardzo nie potrafię z nim rozmawiać, tak bardzo go kocham. Może jak mu to wyznam w twarz zrozumie i nie będzie utrudniał? Ale przecież on to wie, to widać. Musi to wiedzieć.