Jest mi ciężko..

Mój oddech całkiem zwyczajny, a inny niż zawsze. Moje spojrzenie niby te same, a jednak puste. Otwieram swe oczy i widzę pustkę. Nie ma w tym świecie kogoś mojego kogoś kto pragnie tak bardzo jak ja, a ja spadam i spadam głębiej niz tam, gdzie człowiek zaznał cierpienie swych ran. Nie ma na świecie gorszej niż ta - łza zapomniana. I gdy ludzie mówią: jak, gdy otaczasz Nas? Ja Zapomniałam już jak.