Czy ja jestem normalna?

Jestem w związku 6 lat, mieszkamy razem a ja kontroluję mojego faceta, m9wię co ma.robić i kiedy, że ma spędzać ze mną dużo czasu, zawsze w pełni zaangażowany, że nie może przy mnie oglądać tv ani siedzieć na telefonie Że nie może palić papierosów, nienawidzę palenia, on rzucił ale czasem podpala i wtedy wpadam w histerię. Mam wrażenie że ja staram się za dwóch, że wszystko jest na mojej głowie, mówię mu np "o jak masz wolne to posprzątaj" albo żeby coś innego robił. Że nie może pić jednego piwa codziennie, jak pije to się obrażam, teraz myślę że to po części manipulacja.. myślę że źle robię ale chcę znać wasze zdanie. Przyjmę krytykę

Dodam że jestem dda, chodzę na terapię, poprzez kontrolę próbuję panować nad wszystkim by nie zostać zraniona, ale widzę że go tym krzywdzę..

Nie warto tak się zachowywać, wiem coś o tym niestety

Wiec przyjmij mojego kloca ci do ryja durna pisdo!!

Wiem ze to zle...

jak on to wytrzymuje :O

Próbujesz panować nad tym, ale widać , że kompletnie nie panujesz. Twój facet to chyba jakiś święty, bo kazdy inny by Cię kopnął i poszedł w sina dal. Jak będziesz tak nadal przeginać, to może tak zrobi. Ogarnij się. Chodzisz na terapie, powinnaś byc bardziej świadoma, a jedziesz na impulsach i emocjach.

Facet przy Tobie czuje się jak dziecko które ma tylko nakazy i zakazy. Czy według Ciebie tak powinni wyglądać wspólne życie w związku ? Chodzisz na terapię , pogadaj więc o swoim zachowaniu wobec partnera z psychoterapeutą , pomoże Ci to zrozumieć co źle robisz .

Bardzo Wam dziekuje za te slowa. Oczywiscie na terapii porusze ten temat. Na ten moment zauwazylam swoj blad i chce sie zmienic. On jest naprawde cierpliwy...