Pytanie o autyzm

W jakim wieku jest najstarsza osoba o ktorej slyszeliscie, ze ma autyzm? Znacie kogos z waszego pokolenia z autyzmem?

Nie.

Ja tez nie. Ale chwila, podejrzewam o ZA mojego wujka, troche dziwak, fanatyk pilki noznej, sedzia pilkarski, zona go zostawila bo tylko pilka, pilka. Ale spolecznie byl ok, tylko troche taki naiwny, dusza czlowiek, tu pomogl, tam pozyczy kase na wieczne nieoddanie, ma duzo znajomych, ktorzy go wykorzystuja.

Jest tez niezaradny i troche nieogarniety zyciowo, ale szcxesliwy, bo robi to co kocha.

Czemu pytasz? Podejrzewasz autyzm u swojego dziecka? Ja niestety podejrzewam u mojej dwojki :-(

13.01. A dlaczego podejrzewasz? :( w jakim wieku sa dzieci? Moje ma prawie 14 miesiecy i boje sie czy rozwija sie dobrze. Pytalam pod katem szczepien. Nasze pokolenie i starsze bylo wyszczepione bez pytan, a wszystkie przypadki autyzmu o jakich slyszalam to dzieci, czyli duzo mlodsze niz ja.

Duzo jest takich osób. Zwykle jako dorosli sa nieco ekscentryczni, tacy dziwacy, lub samotnicy. Mają swoją pasję, jak wyzej opisany wujek. ZA jest pochodzenia genetycznego, w mojej rodzinie duzo jest takich osob, diagnozowac zaczęli nas dopiero niedawno, kiedyś nazywano to charakterem. Na youtube mozna poszukac blogów dorosłych aspergarów- np fundacja np PrzemocNie, Jasperger, Asperger i życie z Zespołem Aspergera, Kosma Moczek itd. Normalni ludzie.

Znam sporo osób dorosłych z Za, radzą sobie różnie, ale ogólnie są samodzielni. Trochę dziwacy, ale do ogarnięcia. Z autyzmem znam trzy dorosłe osoby, w moim wieku ok 40. No i tu gorzej, jeden mieszka z mamą, kompletnie niesamodzielny, nie mówiacy. Dwóch mieszka w ośrodku, funkcjonują na podobnym poziomie co ten pierwszy. Dolujace, ale wtedy nie było terapii, nawet diagnozę dostali późno. Sama mam 9 latka, funkcjonuje dobrze, chodzi do trzeciej klasy szkoły masowej. No, ale on jest w terapii od 18 mc życia.

13:48 moje dzieci mają: 4 latka a drugie prawie 14 m-cy, starsza robi błędy gramatyczne i mówi niewyraźnie, do tego bywa uparciuchem a młodszy syn wskazując palcem nie sprawdza moich rekacji :-(

Kobieto! Przejdź się może do jakiegoś ośrodka i zobacz jak zachowuja się autysci?! Mówi nie gramatyczne i nie wyraźnie to idź do logopedy, bo możliwe, że ma jakąś wadę wymowy. Młodszy wskazje palcem i nie patrzy na ciebie. I to ci wystarczyło do podejrzeń. Autyzm to straszne zaburzenie, często niszczy rodziny, z rodziców robi wraki, a ty tak sobie z doopy wyciągasz autyzm. Jpr

Corka chodzi do logopedy, ale postepy sa slabe :-/ u niej podejrzewam Aspergera. U synka niestety podejrzewam autyzm, a to patrzenie na rodzica jest bardzo wazne. To jest wspolne pole uwagi a jego brak to niestety poczatki autyzmu. Mojej rodziny juz praktycznie nie ma, bo maz twierdzi ze jestem psychicznie chora i kaze mi sie leczyc:-(

Być może ma rację, że jesteś psychiczna. Szkoda dzieci. Zacznij diagnozowc jeśli coś podejrzewasz.

Jedną ze starszych osób, u których w dzieciństwie zdiagnozowano autyzm, jest Temple Grandin - doktor zootechniki i profesor na Colorado State University.

Do goscia z 18:35, W tym wieku dzieci sa za male aby jednoznacznie zdiagnozowac autyzm, szczegolnie samej. Udaj sie najlepiej do specjalisty, jednakze z tego co opisujesz to corka po prostu ma problemy z mowa a to jest spotykane w tym wieku, pracuj cierpliwie nad tym dalej. Czteroletnie dziecko z pewnoscia nie mowi gramatycznie! A 14-miesieczny niemowlak tez niekoniecznie jest skoordynowany z patrzeniem i pokazywaniem. Nie chce cie pocieszac, ale twoje dzieci poki co brzmia zupelnie normalnie.

Do mamy czterolatki, która mówi niewyraźnie. Jeśli uczęszcza na zajęcia logopedyczne i brak postępów, to może przyczyną jest coś więcej. U nas słaba i niewyrazna mowa wiązała się z Zespołem Di George'a. Te dzieci oprócz niewyraznej mowy są też upartego, nie stosują się do zakazów. Oczywiście mogą mieć też wiele innych objawów (jak np. różne wady serca i choroby), ale często ten zespół przebiega skąpoobjawowo i czasami wskazuje na niego tylko słaba mowa a dopiero z czasem może pojawić się coś więcej. U nas jest słaba znajomość tej choroby i dlatego czasami ludzie dowiadują się o swojej chorobie dopiero wtedy, gdy rodzi im się chore dziecko i zrobią badania genetyczne u siebie. Ta choroba może być dziedziczna, ale w zdecydowanej większości przypadków powstaje spontanicznie mimo braku chorób w rodzinie. Oczywiście nie wmawiam tej choroby Twojemu dziecku, ale myślę, że warto wiedzieć, gdzie jeszcze można szukać przyczyn problemów dziecka.

Po prostu kiedyś nie diagnozowano autyzmu, kiedyś ktoś był "niedorozwinięty", "dziwny" znam kilk dorosłych osób które mogą mieć autyzm.

Brak diagnoz. Podobnie jak kiedyś z celiakią.

Mam synka z autyzmem. Ma 2 lata i 4 miesiące. W terapii od 17 miesiąca życia. Według terapeutów ma wszelkie szanse być wysoko funkcjonujący, mówi coraz lepiej, to zupełnie inne dziecko niż rok temu. Autyzm ma różne oblicza, trzeba nauczyć się z tym żyć, bywa ciężko, ale daleko mi jako matce do bycia wrakiem z powodu zaburzenia mojego dziecka. Wczesna terapia wiele daje, a jak się czeka z założonymi rękami i udaje, że problemu nie ma to potem jest tylko gorzej. W Polsce wiedza o autyźmie jest na fatalnym poziomie, często same stereotypy.