Relacje praca-dom

Witajcie.

Piszę, bo jestem w kropce. Postaram się najkrócej jak się da. Od kilku miesięcy w domu między mna, a żoną jest koszmar. Dwoje dorosłych, ponoc inteligentnych ludzi, nie potrafiących sie w ogóle porozumieć. Ale nie o tym bedzie. To, że mamy problemy nie oznacza, że nie staram sie chronić rodziny. Żona prowadzi firme i zatrudnia kilka osób. Znam tych ludzi i mam z nimi czasem kontakt, co wkurza moją żonę, bo to jej praca i pracownicy, a ona nie chce żebym ja z nimi rozmawiał. Rozumiem. Mam jednak kontakt z podwładną żony (żaden romans-czasem pogadamy telefonicznie). Problem polega na tym, że ona jest z facetem z tej samej firmy. Facet jest psychopatą i średnio raz w tygodniu ją bije i wyrzuca na ulice. Moja żona uważa, że to nie jej sprawa i nie będzie się mieszać. Ale ona o tym wie, i raczej ma to w nosie. Jako, że mam taki, a nie inny system wartości sygnalizowałem żonie sytuacje, ale bez powodzenia. Ostatnio dziewczyna zadzwoniła zaryczana, że mieszka na ulicy, że koleś wyrzucił ją w środku nocy na mróz. Gadaliśmy długo. Ona była zdesperowana (ma oznaki deprechy). Przekonałem ją żeby poszła na dyżur do szpitala psych. Jej facet pokazał mojej żonie smsa z tej rozmowy, a ona wpadła w furie na mnie. Sam juz nie wiem, ale czy zrobiłem źle? Nie chce teraz tragizować, ale może odwiodłem ją od czegoś głupiego? Wcześniej sygnalizowałem problem, ale moja żona lała na to. Tylko, że gdyby wyszło, że jeden pracownik mobbinguje ostro drugiego, to czy zona nie miałaby problemów, gdyby cos dziewczynie sie stalo, a żona wiedzialaby o sytuacji? przecież w takiej systuacji miałaby przerąbane. Mam spore doświadczenie w zarządzaniu i wiem, kiedy trzeba reagowac. Żona uważa, ze naruszyłem jej rewir, jestem poj....ny i mam ...a...ć. Sam już nie wiem, czy dobrze zrobiłem, czy mogłem siedziec cicho. Teraz w domu jest wojna i potrwa z kilka miesięcy. Szkoda mi teraz naszego dziecka, które będzie tego świadkiem. Mogłem to zostawić? Nie wiem.  Tylko prosze bez wycieczek odnośnie romansu etc. bo nie o to idzie.

Po co mieszasz się w jakieś kłotnie między innymi ludźmi. Laska chyba ma jakąś rodzinę. Żona ma rację. 

1 godzinę temu, Gość darek_krk napisał:

Witajcie.

Piszę, bo jestem w kropce. Postaram się najkrócej jak się da. Od kilku miesięcy w domu między mna, a żoną jest koszmar. Dwoje dorosłych, ponoc inteligentnych ludzi, nie potrafiących sie w ogóle porozumieć. Ale nie o tym bedzie. To, że mamy problemy nie oznacza, że nie staram sie chronić rodziny. Żona prowadzi firme i zatrudnia kilka osób. Znam tych ludzi i mam z nimi czasem kontakt, co wkurza moją żonę, bo to jej praca i pracownicy, a ona nie chce żebym ja z nimi rozmawiał. Rozumiem. Mam jednak kontakt z podwładną żony (żaden romans-czasem pogadamy telefonicznie). Problem polega na tym, że ona jest z facetem z tej samej firmy. Facet jest psychopatą i średnio raz w tygodniu ją bije i wyrzuca na ulice. Moja żona uważa, że to nie jej sprawa i nie będzie się mieszać. Ale ona o tym wie, i raczej ma to w nosie. Jako, że mam taki, a nie inny system wartości sygnalizowałem żonie sytuacje, ale bez powodzenia. Ostatnio dziewczyna zadzwoniła zaryczana, że mieszka na ulicy, że koleś wyrzucił ją w środku nocy na mróz. Gadaliśmy długo. Ona była zdesperowana (ma oznaki deprechy). Przekonałem ją żeby poszła na dyżur do szpitala psych. Jej facet pokazał mojej żonie smsa z tej rozmowy, a ona wpadła w furie na mnie. Sam juz nie wiem, ale czy zrobiłem źle? Nie chce teraz tragizować, ale może odwiodłem ją od czegoś głupiego? Wcześniej sygnalizowałem problem, ale moja żona lała na to. Tylko, że gdyby wyszło, że jeden pracownik mobbinguje ostro drugiego, to czy zona nie miałaby problemów, gdyby cos dziewczynie sie stalo, a żona wiedzialaby o sytuacji? przecież w takiej systuacji miałaby przerąbane. Mam spore doświadczenie w zarządzaniu i wiem, kiedy trzeba reagowac. Żona uważa, ze naruszyłem jej rewir, jestem poj....ny i mam ...a...ć. Sam już nie wiem, czy dobrze zrobiłem, czy mogłem siedziec cicho. Teraz w domu jest wojna i potrwa z kilka miesięcy. Szkoda mi teraz naszego dziecka, które będzie tego świadkiem. Mogłem to zostawić? Nie wiem.  Tylko prosze bez wycieczek odnośnie romansu etc. bo nie o to idzie.

Dziwne 

3 godziny temu, Gość gość napisał:

Po co mieszasz się w jakieś kłotnie między innymi ludźmi. Laska chyba ma jakąś rodzinę. Żona ma rację. 

Problem w tym, że nie ma rodziny -przynajmniej na miejscu. Nie chcę przeciągać dyskusji, ale nie zrobiłem nic złego. Stanąłem w obronie pracownika mobbingowanego przez innego pracownika i to poważnie. Może to nie moja sprawa, ale tak sie mówi w Polsce. W cywilizowanym świecie to nie jest sprawa prywatna (przypominam o Szwecji, Finlandii, Danii, Norwegii etc). To nie działa tak, jak u nas. Może ja wychodze przed szereg i nie pasuję tutaj? Z góry dzięki za szczere opinie. Hejt sobie darujcie. mam dość problemów.

3 godziny temu, Gość gość napisał:

Po co mieszasz się w jakieś kłotnie między innymi ludźmi. Laska chyba ma jakąś rodzinę. Żona ma rację. 

Tak sie mówi w Polsce, ale nie w świecie kulturowo oddalonym o lata świetlne.

Mobbing to jest w pracy. Ta sytuacja nie odbyla sie w pracy.

A oni maja prywatny problem w domu. To jest lekka patologia, zeby kogos bic, ponizac i na ulice wywalac.

Takie rzeczy zglasza sie na policje i sie odchodzi na swoje.

37 minut temu, Gość kiwi napisał:

Mobbing to jest w pracy. Ta sytuacja nie odbyla sie w pracy.

A oni maja prywatny problem w domu. To jest lekka patologia, zeby kogos bic, ponizac i na ulice wywalac.

Takie rzeczy zglasza sie na policje i sie odchodzi na swoje.

 

Masz rację. Tylko mam to olać, czy jednak zwracać uwagę chocby żonie (bez sensu) na ten fakt?

Na policje zglos sprawe .

Zwracanie zonie uwagi niczego przeciez nie zmieni.

Dlaczego sie ta pani nie wyprowadzi i zawsze do niego wraca???????????

Co tydzien??????????????

Chlopie, co Ty pitolisz????

Jezeli zadzwonila do Ciebie z ulicy, bo ja wywalil z domu, to jakiego sms-a pokazal Twojej zonie?????????????????????????????????

Ale prowokacja wyciagnieta z doooopy, buuuuu.

Zycie i problemy osobiste to NIE JEST  mobbing w pracy!!!!!!

Naucz sie troche, wielki bezrobotny kierowniku.

Nie udalo ci sie tym razem 

Niestety, ale to ty wylewasz swoje żale nie sprawdzając faktów. Fragment ksiazki dotyczący mobbingu:

Mobbing i przemoc pojawiają się w toku całego ludzkiego życia: od wieku przedszkolnego po senioralny. Można je odnaleźć we wszystkich szczegółowo opisanych w tej książce kontekstach: domowym (rodzina, relacje intymne), instytucjonalnym (szkoła, dom dziecka, zakład karny), w cyberprzestrzeni. Mają one poważne konsekwencje psychiczne i fizyczne dla osób w nie uwikłanych, wiążą się także z kosztami dla rodzin, szkół, organizacji i społeczeństwa.

Sytuacja dotyczy zarówno domu, jak i pracy (byłem świadkiem również w biurze). Co do rozmowy i smsa, to czepiasz się, bo napisałem na początku, że opisze w skrócie, a nie z każdym szczegółem. Mam, więc nadzieje, że nauczysz mnie czegoś. Poza tym jak to rozdzielisz?  w pracy jest mobbing, wychodzą i na ulicy juz nie? Wiem, to się zmienia w przemoc psychiczną lub fizyczna, ale nie przesadzaj. Chciałes błysnąć słownikiem w w dodatku obrażając mnie (bezrobotny kierownik)? Musisz być bardzo sfrustrowany.

19 godzin temu, Gość darek_krk napisał:

Witajcie.

Piszę, bo jestem w kropce. Postaram się najkrócej jak się da. Od kilku miesięcy w domu między mna, a żoną jest koszmar. Dwoje dorosłych, ponoc inteligentnych ludzi, nie potrafiących sie w ogóle porozumieć. Ale nie o tym bedzie. To, że mamy problemy nie oznacza, że nie staram sie chronić rodziny. Żona prowadzi firme i zatrudnia kilka osób. Znam tych ludzi i mam z nimi czasem kontakt, co wkurza moją żonę, bo to jej praca i pracownicy, a ona nie chce żebym ja z nimi rozmawiał. Rozumiem. Mam jednak kontakt z podwładną żony (żaden romans-czasem pogadamy telefonicznie). Problem polega na tym, że ona jest z facetem z tej samej firmy. Facet jest psychopatą i średnio raz w tygodniu ją bije i wyrzuca na ulice. Moja żona uważa, że to nie jej sprawa i nie będzie się mieszać. Ale ona o tym wie, i raczej ma to w nosie. Jako, że mam taki, a nie inny system wartości sygnalizowałem żonie sytuacje, ale bez powodzenia. Ostatnio dziewczyna zadzwoniła zaryczana, że mieszka na ulicy, że koleś wyrzucił ją w środku nocy na mróz. Gadaliśmy długo. Ona była zdesperowana (ma oznaki deprechy). Przekonałem ją żeby poszła na dyżur do szpitala psych. Jej facet pokazał mojej żonie smsa z tej rozmowy, a ona wpadła w furie na mnie. Sam juz nie wiem, ale czy zrobiłem źle? Nie chce teraz tragizować, ale może odwiodłem ją od czegoś głupiego? Wcześniej sygnalizowałem problem, ale moja żona lała na to. Tylko, że gdyby wyszło, że jeden pracownik mobbinguje ostro drugiego, to czy zona nie miałaby problemów, gdyby cos dziewczynie sie stalo, a żona wiedzialaby o sytuacji? przecież w takiej systuacji miałaby przerąbane. Mam spore doświadczenie w zarządzaniu i wiem, kiedy trzeba reagowac. Żona uważa, ze naruszyłem jej rewir, jestem poj....ny i mam ...a...ć. Sam już nie wiem, czy dobrze zrobiłem, czy mogłem siedziec cicho. Teraz w domu jest wojna i potrwa z kilka miesięcy. Szkoda mi teraz naszego dziecka, które będzie tego świadkiem. Mogłem to zostawić? Nie wiem.  Tylko prosze bez wycieczek odnośnie romansu etc. bo nie o to idzie.

A twoja żona to jakaś armia zbawienia czy co żeby każdemu z pomocą iść. Ona prowadzi firmę i żadna domowa patologia jej pracowników to nie jej sprawa. Z drugiej strony ta twoja znajoma też ma problem z głową skoro się daje tak traktować, a ty łykasz jak pelikan wszystkie żale. Szkoda mi ciebie czlowieku bo z twojego tematu wynika że masz inteligentną kobietę a i tak ciągnie cię do rozwiązywania problemów jakiś patologicznych tłuków. 

I co?

Juz wrocila do swojego pana i czeka na nastepny raz?

Czy dalej mieszka na ulicy?

Osoba wyzesj dobrze Ci napisala

zglos sprawe na policje.

Nie wiem. Przestałem się interesować. Jak ja znam to wróciła. Bo nie był pierwszy raz. Zresztą takich ludzi, którzy dają sobą pomiatac jest wielu (zarówno kobiet, jak i facetów). Nie rozumiem tego (pewnie potrzebna jest długa terapia), żeby wyjść z takiego układu. Jakieś uzależnienie od oprawcy? Jest coś takiego jak syndrom sztokholmski. Co do policji, to pogadam z żoną. Jeśli będzie możliwość.

Takie jej zycie.

Smutne.

Nie wiem. Przestałem się interesować. Jak ją znam to wróciła. Bo nie był pierwszy raz. Zresztą takich ludzi, którzy dają sobą pomiatac jest wielu (zarówno kobiet, jak i facetów). Nie rozumiem tego (pewnie potrzebna jest długa terapia), żeby wyjść z takiego układu. Jakieś uzależnienie od oprawcy? Jest coś takiego jak syndrom sztokholmski. Co do policji, to pogadam z żoną. Jeśli będzie możliwość.

W sumie to nie przez nią miałem problem, tylko przez jej faceta. Tak, czy inaczej. On  normalny nie jest. Książkowy przykład psychopaty. Stąd też sympatia otoczenia do niego.

1 minutę temu, Gość Gość darek_krk napisał:

 

W sumie to nie przez nią miałem problem, tylko przez jej faceta. Tak, czy inaczej. On  normalny nie jest. Książkowy przykład psychopaty. Stąd też sympatia otoczenia do niego.

Co cię to obchodzi?

Faceta też byś tak bronił? A powinieneś.

Zostaw jedze, niech ja zatlyczr. Mniej szlamu na ulicach. Jedna mniej. 

)Nienawidzę facetów którzy bronią innych kobiet.. mają bronić mnie!)

Wg mnie  facet dobrze robi, że chce ją bronić ale nie kosztem własnej rodziny. Zgłoś sprawę na policję. 

Wg mnie  facet dobrze robi, że chce ją bronić ale nie kosztem własnej rodziny. Zgłoś sprawę na policję. 

Problem w tym, że to działo się też w pracy. Jeśli zgłoszę, to żona oberwie rykoszetem. Rodzina jest najważniejsza, ale nie potrafię być bierny wobec takiej agresji. I broniłbym też faceta, jak ktoś spytał. Może jestem naiwny, ale tak mnie wychowano, że jeśli komuś dzieje się coś złego, to go bronię. Może to źle..

9 godzin temu, Gość Gość Gość darek_krk napisał:

Wg mnie  facet dobrze robi, że chce ją bronić ale nie kosztem własnej rodziny. Zgłoś sprawę na policję. 

Problem w tym, że to działo się też w pracy. Jeśli zgłoszę, to żona oberwie rykoszetem. Rodzina jest najważniejsza, ale nie potrafię być bierny wobec takiej agresji. I broniłbym też faceta, jak ktoś spytał. Może jestem naiwny, ale tak mnie wychowano, że jeśli komuś dzieje się coś złego, to go bronię. Może to źle..

Trudna sytuacja i musisz wybrać niestety...wg mnie (może się mylę) ale powinieneś myśleć przede wszystkim o rodzinie, żonie. Czy masz taką 10000% pewności, że tamta kobieta na pewno jest tak traktowana? Czemu jeśli to się dzieje w pracy to twoja żona nie reaguje?