Tablica liderów

Nie I nie rozumiem po co on tobie doope zawracał skoro jego dzieci cię nie akceptowały. Tak samo i ty - skoro widzisz że gdzieś cie nie chcą (i dzieci a przede wszysykim on to po co się tam pchasz na siłę? Po takim tekście dostałby ode mnie w twarz i nigdy więcej mnie nie nie zobaczył. Naprawdę po czymś takim jeszcze chciałaś z nim być??? To do czego mu byłaś potrzebna? Do sprzątania?

Ale żeby 40letnia baba nie wpadła na to, że ciasto urośnie, a bułki potrzebują miejsca jeśli mają pozostać osobnymi bułkowymi bytami, a nie jakimś płaskim dyskiem (jak ten, którym to Lałra O. każe się je... swoim wickom )?! Dla mnie to niepojęte, ona jest jak dziecko we mgle. Na każdym kroku widać jej brak obycia i podstawowego życiowego rozgarnięcia, a przede wszystkim logiki.

Te choroby były zawsze, natomiast nie miały swojej systematyki, nazwy, nie pracowało się nad nimi, nie było badań. Medycyna to ciągły postęp, ogólnoświatowe badania, to nie jest tak, że tylko u nas. Jest większa świadomość różnych chorób, zespołów, oraz zaburzeń. Być może części osób wydaje się to na tyle ciekawe, bądź łączą jakieś swoje objawy i nieświadomie, bądz świadomie, bez diagnozy opowiadają o swojej rzekomej przypadłości. Depresja to choroba, autyzm chorobą nie jest. Żyję z autystykiem od dwudziestu kilku lat, kiedyś był określany wycofanym, dziwakiem, obecnie od lat zaburzenie jest badane, ma nazwę, istnieje w społeczeństwie. Oba problemy są poważne, złożone i na pewno to nie trendy w modzie, a jeżeli ktoś tak to odbiera, to niestety powinien poczytać na ten temat.