Dla Ciebie..

Kładę się do spania, wpiszę się może z pracy, jeśli będę miał czas. Powiem Ci jak rozwiązałem sprawę. Jeślibyśmy się nie spotkali, to do zobaczenia w przyszłym tygodniu. Pozdrawiam serdecznie. Nie chcę zastąpić dotyku Twego drżenia Nie chcę utracić głosu Twego brzmienia Nie chcę zapomnieć Twych oczu roziskrzonych Nie chcę zaprzepaścić chwil z Tobą spędzonych Nie chcę... Dobranoc.

Nie wiem, czy się dziś spotkamy Jednak myślę... Aniele mój powiedz, Czy możesz schować Mnie w ramionach? A w skrzydłach swych Osuszyć znów moje łzy Niewiele powiem Ci Czujesz sam W niebiosach łatwiej jest trwać Aniele mój Ty przecież mnie jedną masz I mnie chronisz za grzechy Niech życie ukaże mnie Ty przy mnie zawsze bądź Chociaż wiem, me niebo daleko jest Więc nie wpuszczą jeszcze mnie Jeszcze nie... W ciemną noc modlitwy krzyk Zostałeś tylko Ty I deszcz na twarzy mej W ciemną noc nie wierzę już Choć trzepot skrzydeł znów Do snu kołysze mnie Aniele mój Czasem nie wierzę w Ciebie W samą siebie też wiary brak Zraniłam wiele serc Lecz nie opuszczaj mnie Czuję strach, że to ostatni raz Popłynie czyjaś łza, gorzka łza

Gdy nie ma nadzieji a jednak jej szukasz, bo wierzysz w cuda, w losu odmianę. Wtedy zamknij oczy i Boga przywołaj, on jeden pomóc tu może. Jeżeli nie mylisz się w swym żalu, bo przeznaczona Ci ta osoba, to Moc was połączy, miłość obudzi i szczęście pzryniesie obojgu.

Tadeusz Miciński Jest serca kraj na modrej morza fali, gdzie centaur dzikiej poucza mądrości, gdzie bór indyjskie rozwiesza wonności i w wodospadach rzeka się krysztali. Tam żyjesz Ty - i Bóg mi cię zazdrości - i weźmie Cię gdy serce moje spali.

Wyjaśniłem wszystko, jestem szczęśliwy, razem nie będziemy to postanowione. Szukam cię zawsze, choć wiem, że nie znajdę, tęsknię do ciebie, choć wiem, że cię nie ma, idę do ciebie, choć wiem, że nie zajdę do twego domu, ścigam cię oczyma, choć cię nie widzę, choć wiem, że cię nie ma. Do żadnej z kobiet, którem widział w życiu, tyś niepodobna -- widzę cię w mych oczach, jak gdyby w jakimś przymglonym odbiciu; jak kwiat, w strumieniu odbity przezroczach, jak gwiazdę we mgłach, widzę cię w mych oczach.

cieszę się , że jesteś...uśmiech zagościł na mej twarzy.... Jeśli w tej tęsknocie zostanę, jeśli do końca w niej wytrwam, uniosę się nad wiecznością jak nad jeziorem rybitwa. Jeśli w tej miłości utonę, jeśli w tej tęsknocie zgoreję, gdy zbudzę się, Bóg nade mną zamiast dnia rozednieje.

witaj nastęny..... Jeszcze się serce twe ku mnie nachyli, jeszcze będziemy ze sobą mówili o wielkim mieście leżącym na wodzie, gdzie pełne kwiatów czarne płyną łodzie, gdzie co wieczora słońce kryje głowę za niewidzialne lasy koralowe, gdzie, byle tylko trochę woda spadła, morskie na światło wychodzą dziwadła. Jeszcze będziemy w miesiącu jechali przy czarnych wiosłach po szumiącej fali gęstwią kanałów, pod zwodzone mosty, gdzie się jak węże czają wodorosty, i gdy nas pusta wesołość ogarnie, liczyć będziemy gwiazdy i latarnie, bo przy miesiącu i śród szybkiej jazdy nikt nie rozpozna promyka od gwiazdy. Jeszcze się we mnie miłość raz rozżarzy... Milczeć będziemy czasem twarz przy twarzy lub urywane prowadzić rozmowy, trwożnie od siebie odchylając głowy i bacząc pilnie, z tajnym tylko drżeniem, by się wejrzenie nie zbiegło z wejrzeniem, by z powitaniem albo też w podzięce dłużej się czasem nie zetknęły ręce. Jeszcze się płomień rozpali ostatni. Schwytani razem do śmiertelnej matni, złączeni — potem oddarci od siebie, w najgłębszym piekle, to w najwyższym niebie, miotani uczuć przeciwnych tysiącem, rażeni chłodem, paleni gorącem będziemy, nawet w najszczytniejszej chwili, jak potępieńcy do siebie tęsknili, na jednym stosie do krzyża przybici, wiecznie pragnący i nigdy nie syci!

Zostawiasz mnie dla "następnego"?. Jestem w Twoich rękach Jak pióro w dłoniach poety; Drżę i tańczę jak mi karzesz Pisząc sobą rozkoszy poematy Wplatając się w siebie wzajemnie Jak litery w wyrazy Toniemy jedno w drugim Stając się miłości obrazem

Nie zostawiam Cię, przepraszam...za szybko pisałam...:) Wybacz ni , proszę... Ty, serce moje, ty, tchnienie moje, Ty, rozpacz moja, wytchnienie moje, Ty, pieśni moja, ty, rany moje, Tyś mój kochany, gdziekolwiek stoję, Gdziekolwiek idę, tyś zawsze blisko, Ty jesteś słońce, powietrze, wszystko — Ach, dokąd, dokąd uciec przed tobą -

Poprostu... Bądź moim powietrzem bądź ogniem i wodą bądź moim oparciem w trudnych chwilach obdarzę Cię czułością i zapomnisz o tym co złe co boli co jest trudne dam Ci swoją siłę wytrwałość dam Ci Miłość

Cóż mogę powiedzieć..... Ach, uczyń mnie najpiękniejszą, Najpiękniejszą pośród żywych, Pośród wdzięcznych najwdzięczniejszą, Najszczęśliwszą wśród szczęśliwych. Jednym, miły mój, skinieniem Otwórz mi ten świat szeroki, Zaprowadzisz mnie spojrzeniem Pod oboki, pod obłoki.

Podróżą każda miłość jest Za dużo każda miłość chce Choć gubią nas bezdroża serc Nie zawahamy się Podróżą każda miłość jest Co różą wiatrów znaczy cel Poniesie nas, gdzie, — nie wie nikt W jakie noce i dni Czasu coraz mniej do odjazdu Coraz większy lęk przed złą gwiazdą Została nam ostatnia już Szansa, by z serca zetrzeć kurz Podróżą każda miłość jest Co różą wiatrów znaczy cel Poniesie nas, gdzie, — nie wie nikt W jakie noce i dni Bez miłości czas policzony Los nam bilet dał w jedną stronę A na drogę w nieznane — nadzieję... Że znajdziemy ją, jeśli istnieje... Podróżą każda miłość jest Co różą wiatrów znaczy cel Poniesie nas, gdzie, — nie wie nikt W jakie noce i dni

Zamykam oczy, otwieram serce... Wtul mnie w swój oddech Zabierz tam Gdzie należę tylko do Ciebie Rozkołysz mnie w westchnieniach l zapomnij o Wschodzie słońca A ja obdarzę Cię Swoją opatrzną skłonnością I z twardego miału Stworzę Ci nową postać.

Niech nasze marzenia dążą do spełnienia.... Nie chcę cię dotknąć Boję się Boję się twego bólu Chcę ci zostawić twą samotność A swą obecność zmienić w czułość Jesteśmy inni Każde z nas Ma swoje tajemnice ciemne Kolczasty Dziki Suchy chwast Nadzieje nadaremne Spotkali się Któryś tam raz Śpiąca królewna ze ślepym królem Chcę dać ci to Co mogę dać Czule Czulej Najczulej

Bo wystarczy, że zamknę oczy; Poczuje chłodny powiew na twarzy, Gorące promienie słońca, I cisze bez końca... Biorąc do ręki każdy twój kamień, Każdy twój liść; Poczuje w sobie ich zapach, Poczuje ich smak, Ich moc nieskończoną, Ich wiarę oddaną... Bo tak łatwo jest przejść obok; Starannie ominąć, nie zostawiając śladów życia. Nie dostrzegając modlitwy ptaków, Śpiewu mórz... Nie słysząc nawoływania drzew, Gdy szumią swymi koronami. Jesteśmy jak te skały, przez które przebiega los. Zimne, trwałe, nieczułe. A jednak czujemy, bo chcemy zatrzymać czas...

Cieszę się, że jesteś...myślałam, że dziś Cię już nie będzie...

Nie zawsze mogę być, niestety...nie martw się, nie zapomniałem o Tobie...

Pozwól ot tak zamieszkać między twoimi myślami pod powiekami stać się codziennością utopić się w marzeniach twoich Pozwól być perfumami którymi się otulasz poszukiwanym przez ciebie starym piórem zabłąkanym w pościeli pojedynczym włosem Pozwól być odciskiem na twej dłoni porzuconą rzęsą na policzku ciemną plamką na tęczówce Pozwól opuszkami wolno poznać twój policzek spacerować leniwie przedramieniem bladym zasnąć spleciona w uścisku z twoimi palcami Pozwól spić gorycz rozstania z kązika rozchylonych ust scałować z dolnej wargi nieśmiałe wyznanie zatopić nędzną miłość pod językiem Pozwól Pozwól Pozwól

Tęskniłam za Tobą.... O przyjdź Ty do mnie — bom dziwnie samotna, Noc się nade mną rozełkała słotna I dziwnie jestem tej nocy samotna... Strugami deszczu mży mgielna szaruga, Noc pełna cieni, wystygła i długa, Przedzgonnych psalmów snuje hymn pokutny, Łka w strunach deszczu w rytm niezmiernie smutny, W mgłach odrętwiałych łka swój hymn pokutny. I jak wid śmierci leci mi nad głową Ta noc rozgrana ulewą deszczową... O przyjdź Ty do mnie — przyjdź w tę ciszę mroczną. A oczy moje przy Tobie odpoczną, Oczy, zasnute mgieł oponą mroczną. I wzlecą w jasne oczu Twoich głębie Jak za światem tęskniące gołębie. I spiją niebo z gwiazd złotymi ćwieki!... I przymknę pijane rozkoszą powieki, Wypiwszy niebo z gwiazd złotymi ćwieki.

...:)

Mam nadzieję, że jesteś... Myślę o Tobie. Twoje oczy, Twój głos, Twój uśmiech przypominam,patrząc na niebo. Zboczem nieba zsuwa się obłok, Jakbyś lekko profil zwróciła w lewo. Ówdzie drzewo wplątane w wiatr przechyla koronę twoim przechyleniem, A tam w powietrzu ptak się waży — i wiem, że tak do twarzy wznosisz dłoń w zamyśleniu. Rozproszona uroda rzeczy, błysk przelotny piękna na ziemi wiem, że w Tobie uwiązł i zastygł w kształt...

Przecież wiesz, ja zawsze będę... Przez oczy twoje, ziemi gardząc wrzawą, podniósłszy głowę, w nieskończoność patrzę; przez głębię oczu twoich błękitnawą wszystkie znam barwy przycichłe i bladsze i wszystkie blaski mym źrenicom znośne — słońca jak gwiazdy słodkie i miłosne. Jesteś mi ciszą i ciszy napojem, jak w noc, gdy w sadzie jabłoń kwiecie roni; jesteś mi z dawna czekanym spokojem, jak odblask nieba na wzburzonej toni, Tyś wichrem losu szpony starł jastrzębie wzrokiem, co ciszę, słońce ma i głębię.

Na razie muszę kończyć, będe po 22.00.. Do zobaczenia Słonko...

Do zobaczenia....

Jestem... Przychodzę wieczorem Późno, zbyt późno By zadzwonić do Ciebie Myślami wracam do Ciebie Chciałbym Ci powiedzieć "Przyjdź tu do mnie" Noc bez Ciebie jest jak stracony sen Zawsze, gdziekolwiek jestem Tęsknię za Tobą Każda chwila jest torturą Gdy obok nie ma Ciebie

Ja również jestem.... Wiem, że jesteś, gdy patrzę na skłębione chmury, gdy ciężkie czoła sosen chłodny wiatr kołysze, wiatr, który mnie przenika i wokół mnie dysze, jak królewski kochanek, co wstał z snów purpury. Wiem, że jesteś i przyjdziesz z wichrami i burzą — Zapali mi się serce od miłości gromu, błyskawice twych źrenic oczy moje zmrużą i dam ci pocałunek nie dany nikomu.

Cieszę się... Dziewczyno, dziewczyno powiedz mi dlaczego Twoje włosy lśnią tylko w świetle księżyca Dziewczyno powiedz dlaczego w nim tylko mogę zobaczyć błękit z odległości pocałunku A może lepiej nic nie mów prócz jednego czy świt nie pozbawi nas marzeń i drogi pozostaną tak proste

Ja też cieszę się z Twej obecności... Tak mało żądam za moją tęsknotę, za to, że serce bije tak boleśnie — gdy na szafirach błysną gwiazdy złote, zjaw mi się we śnie. Niechaj mnie wszystkie odejdą anioły, niech wszystkie blaski tęczowe pogasną, tylko niech widzę, czuwając na poły twoją twarz jasną. Bo cóż mi wizje z mgieł różanych tkane, bo cóż mi błyski ich złotych warkoczy, gdy na mnie będą patrzeć zadumane twe cudne oczy! I chociaż z pierwszym jutrzennym promieniem moja tęsknota i mój smutek wskrześnie, bądź nocy moich srebrnym zachwyceniem — zjaw mi się we śnie.

Zatrzymam więc czas.. Piękno chwili otacza nas bez rzymskich posągów nie ma zatrzymania: filmowa klatka odda tylko klucz do przypomnienia Piękno chwili i układ pochylonej głowy rąk, stroju... kończy się już w niecierpliwy ruchu Mówisz: impresja, nic nowego mnie właśnie teraz porywa piękno chwili

Jesteś?... Tęsknię za Tobą... Jesteś jak gwiazdy na niebie I czekam ja wciąż na Ciebie Bo moja miłość nie zna granic A serce w mej piersi wali Gdy odjechałaś w daleki świat W sercu mym zwiędł najpiękniejszy kwiat Bo Ciebie straciłem ma luba dziewczyno O Tobie myślę dniami i nocami Bo zawsze miłość będzie między nami