Beznadzieja

Poczułam się źle. Od dłuższego już czasu. Muszę się chyba wykrzyczeć, wylać to z siebie... Dopadło mnie zniechęcenie do życia, jestem jakaś zmęczona. Stara, brzydka i głupia baba... To własnie widzę w lustrze. Może nadmiar problemów, pracy i niesprzyjających ostatnio okoliczności to sprawił? Nie mam z kim o tym pogadać, nie mam komu tego powiedzieć i nie stać mnie na psychoanalityka... Jeszcze nie tak dawno, może pół roku temu, nie było faceta, który nie obejrzał by się za mną z aprobatą, a dzisiaj? Dno... Doskonale wiem, że uroda ciała to nie wszystko, ale mam takie straszne poczucie własnej beznadziejności... Urody duszy też juz nie znalazłam. Może przestałam byż równie inteligentna co ładna? Razem z brzydota przyszła głupota? Zabrzmi trywialnie i po szczeniacku, ale... NIE CHCE MI SIĘ ZYĆ. Może jutro popatrzę na świat bardziej optymistycznie? Czekanie na darmo! Czuję się taka niechciana, niezrozumiana i szkaradna :(. Możecie się na mnie teraz wyżyć, że zamiast wziąć się do roboty rozpisuję się jak ekshibicjonistka i piszę o bzdurach... Przyjmę to z godnością, bo i tak wiem, że jestem beznadziejna. Nawet mąż przestał się mną interesować. Chciałam tylko o tym komuś powiedzieć, poryczeć w czyjś mankiet, wyżalić się. Tutaj wszyscy jesteśmy anonimowi, bezkarni przez to... Miałam kiedys kogoś, kogo nazywałam przyjaciółką, ale jak się potwornie zawiodłam na niej jako człowieku przestałam ufać innym. Ale dzisiaj nie umiem poradzić sobie ze sobą, dlatego ten post. Komuś chciałam się wykrzyczeć. Schowana pod byle jakik nickiem, obca dla innych... Tak jest łatwiej. Jest mi źle, źle, źle... Cokolwiek to znaczy, bez względu na opinię innych musiałam powiedzieć o tym światu.

:( jakos to bedzie! podniesiesz sie zobaczysz!

chyba cos musialo sie stac zlego

a co się stało? co wpłynęło na Twoją zmanę fizyczną i duchową? moze to okres przejściowy? przecież człowiek tak po prostu z snia na dzień sie nie zmienia , uszka do góry i wylej do końca żal, możr akurat pomoże skoro juz zaczęłaś

no nie wiem ..moze to ze pewnego dnia puściłam sie z dzielnicowym

o, i juz znalazła się jakaś wredna istota... nie mam nic wspólnego z dzielnicowym... dlatego się zalogowałam

a moze by tak wszystko zaczac zmieniac? Stojac w miejscu i uzalajac sie (nie drwie z Ciebie i nie oceniam) nic nie zdzialasz! Pare lat temu przechodzilam podobna sytuacje; wyjechalam daleko od domu, bylam sama, bez znajomych, chlopaka, pracy...masa niezalatwionych spraw, pewnego dnia otworzylam okno mieszkania na 8 pietrze i postanowilam juz wiecej nie walczyc... Zamknelam je! Nie dałam sie zyciu! Swiatu! Teraz mam chlopaka, prace i powoli zbieram znajomych.... Jak to zrobilam? Silna wola zycia!

do wiatru... to troche jak odkrycie, że własna egzystencja przeszkadza innym :(

hahaha :O

oj wiem... podnosiłam się parę razy w swym życiu. Wiesz... nie mam juz nawet 30 lat. Chyba wieki temu miałam podobne urodziny... kolejne upadki są coraz bardziej bolesne

Porażko, mam nadzieję, że jutro będziesz inaczej patrzyła na wszystko. Pewnie jesteś dalej piękną i wspaniałą kobietą, tylko dzisiaj tak okropnie widzisz świat i siebie!

Nad swoim zyciem trzeba pracowac do jego konca, niezaleznie od wieku. Tylko nielicznym los darzy bez ich wysilku...

Ze zmysłami wytężonymi do granic możliwości oraz z majestatycznym spokojem i opanowaniem wędruję w wielkim skwarze wzdłuż doliny Nilu, wypatrując z nadzieją parujących wielbłądzich stolców wygrzewających się niezmiennie na palących piaskach czarnego kontynentu, zaskakujących swoją prostotą a zarazem doskonałością w swym istnieniu, stanowiących boską ambrozję dla każdej istoty ludkiej, wypełniając radością nasze ponure, monotonne życie dając nadzieję na lepsze życie. Gdy już odnajdę upragniony stolec, w sakramentalnej ciszy i ze zrównoważonym chodem zbliżę się na odpowiednią odległość, uraczając swój nos zapachem owego przysmaku, poczuję zapierający dech w piersiach i wiatr we włosach, doznając stanu oczyszczenia i niezwykłej ekstazy, czując przy tym nie dającą sięopisać słowami radość i zadolowolenie, wiedząc zarazem, że życie ma sens, po czym nie wytrzymując przeraźliwie narastającego napięcia rzucę się gwałtownie na upatrzony stolec i trzymając go ciasno w mych dłoniach z kamienną miną skonsumuję go w ciszy i spokoju, sam w osamotnieniu doznając katharsis i pojękując delikatnie z rozkoszy w mych ustach

dobra, dobra juz to gdzies czytalam podszywaczu

no tak, ale ja ciągle musiałam nad sobą pracowac, ciągle coś komuś udowadniać... jestem zmęczona byciem \"supermenką\" , ale jednocześnie potrzebuję jakiegoś wsparcia w byciu normalną kobietą :(

co za debil się wpisał?

nie nie widziłam, gdzie?

eee, może nie miał gdzie a chciał zaistnieć? Wisi mi to...

generalnie tekst całkiem poprawny pod względem stylistyki... Nie bedę się czepiała.

to może nie myśl już o tym co musisz a zacznij to co chcesz..przecież, w końcu to Twoje, jedno ! życie...nie warto innym udowadniać, że żyjemy dla czegoś/kogoś, mimo czegoś ale dla sibie! Tylko wtedy mamy poczucie spełnienia, szczęścia i siły do działania...w końcu piramida maslowa ma jakiś sens..;) Nie martw, pomyśl, co byś chciała, czego Ci brak...ale w oderwaniu od powinności... skup się na chwilkę na sobie...

ale masz cierpliwośc do takich pajaców!!!

free wind... To wydaje się takie proste, wiem muszę nauczyć się lubić siebie... od czego zacząć? Mam całkiem ładne... hm... muszę tylko znaleźć co :(

o już znalazłam! liszaje za uchem :)

oops, nie zalogowałam się :( i ktoś znalazł liszaje... ;)

podejście do głupich debilów, nie widzisz tego? to jest coś szalenie trudnego dla zwykłego matoła

sorry ze tak sie loguje a czasami nie....poprostu skacze po forum podszywam sie itp..i czasem zapomne!sorry:)

czyli ludzke losy są do siebie podobne...

niby pod kogo sie podszywa, skoro nie masz pojecia kim jest, a tego nicku tez nigdy wczesniej nie bylo!

czyli powinnam się cieszyć, że takich jak ja jest więcej? Jakoś nie potrafię :( :(

Nie mysl o tym ilu takich ludzi jest, a o tym co zrobic zeby nie byc jedna z nich