Chyba nigdy go nie kochałam...

Witajcie... Nie oczekuję rad, złotych recept... Po prostu chcę powiedzieć co czuję... Jestem mężatką od ponad 10 lat. W oczach innych-udane, wręcz wzorowe małżeństwo. Do niedawna nie kłócilismy się, wszystkie problemy rozwiązywaliśmy razem. Zawsze mogłam na nim polegać- i chyba nadal mogę. Jest moim przyjacielem... ot i właśnie: PRZYJACIELEM Już kilka lat temu zorientowałam sie, że nie kocham go i nigdy nie kochałam. Pomyliłam miłość z potrzebą bycia kochaną, z przyjaźnią, z wdzięcznością za to, ze otoczył mnie opieką i ciepłem, gdy tego potrzebowałam. Ale moje małżeństwo mimo pojawienia sie tej świadomości u mnie -trwało z powodzeniem dalej. Oparłam je na przyjaźni, zrozumieniu. Myślałam, że to wystarczy. I znów sie pomyliłam. Brakuje w tym układzie czegoś...miłości??? nie wiem. Wiem, ze pojawiają sie nieporozumienia, nawet kłótnie, nie mogę zmusić się do seksu z nim...coraz cieplej spogladam na innego meżczyznę... Potepiam się za to...wiem, że mój maż nie zasługuje na to, jest dobry... Szach, mat i...PAT

może ja w ogóle nie potrafię kochać...

a może po prostu zakochałaś się w tym drugim, o którym piszesz? Pomyślałaś o tym?

Spotykasz sie z tym drugim?

ja teraz nie wiem czy to jest przyjaźn czy to jest kochanie... jestem w podobnej sytacji do Ciebie, tylko nie jestem mezatka. jestem z facetem od 5 lat.

nIe spotykam się z tym drugim. Przynajmniej nie w sensie umawiania sie czy randki. Pracujemy razem i w ten sposób mamy ze sobą częsty kontakt. A czy sie w nim zakochałam? Nie wiem...Zauroczył mnie sobą-tego jestem pewna. Łączą nas podobne przeżycia w małżeństwie...Jest mądry, wrażliwy, okazuje mi sympatię, zainteresowanie... Gubie sie w tym...

to czesto mija..... a ile u ciebie to juz trwa? moze chcesz czegos nowegoo i tylko dlatego...

do : tak niestety bywa Jeśli nie jeteś pewna czy to jest miłość czy tylko przyjaźń - nie wiąż sie na stałe...nie licz, że samo się wszystko ułoży... Miłości nic nie zastąpi w związku-żadna przyjaźń, wdzięczność...Prędzej czy później zaczniesz odczuwać jej brak...i skrzywdzisz tylko tę drugą stronę...tak jak ja

do : tak bywa niestety Jeśli nie jeteś pewna czy to jest miłość czy tylko przyjaźń - nie wiąż sie na stałe...nie licz, że samo się wszystko ułoży... Miłości nic nie zastąpi w związku-żadna przyjaźń, wdzięczność...Prędzej czy później zaczniesz odczuwać jej brak...i skrzywdzisz tylko tę drugą stronę...tak jak ja

Może i chcę czegoś nowego. Nie bedę zaprzeczała. A jak długo to trwa? To zależy op co pytasz... Jeśli o to kiedy zdałam sobie sprawę z moich uczuć do męża-to jakieś dwa lata po ślubie. Jeśli o to, kiedy pojawił sie w moich myślach ten drugi - to trudniej mi odpowiedzieć. Pracujemy razem od trzech lat, ale zbliżylismy się do siebie ( w sensie koleżeństwa) jakieś pół roku temu. Jedna z koleżanek powiedziała mi, że to on jest powodem zaostrzenia sytuacji w moim małżeństwie... może i tak...ale to tylko dowód na to, że nie ma we mnie miłości do męża

To prawda, przyjaźń nie zastąpi miłości ; uczucia pięknego i wiele razy silniejszego. Patrzcie sercem, i próbujcie wybrać partnera na zasadzie tego, czy rzeczywiście czujecie do niego miłość. Ale pamiętajcie, że w związku liczy się także szacunek do drugiej osoby. Największe szczęście to kochać i być kochanym.

A ja myśle, że wiele z nas po czasie przekonuje sie, że to co czułysmy i brałysmy za miłość- to tylko zauroczenie... Nie jesteś wyjatkiem! Ja też tego doswiadczyłam. I... Jestem po rozwodzie. Nie mogłam ciagnać zwiazku wiedząc, że nie kocham. Miotałam sie, gryzłam...nie mogłam znieść go w łóżku....zupełnie jak ty Magda A teraz jest mi lepiej... Nie zmuszam sie do bycia z kimś kogo nie kocham, nie muszę udawać, że kocham-tylko po to, aby go nie ranić....tym bardziej, że tym jeszcze bardziej pogarsza sie sytuacje... Pomyśl nad tym...może nie warto ciagnąć tego małżeństwa? Tym bardziej, że jest jeszcze ktoś....