jak przetrwać najgorsze chwile

tak jakoś niechcący nie mam domu, rodziny, kątem mieszkam u kogoś, będąc bez zameldowania mam kłopoty z wszystkim- urzędami, zus-em, bankami, nawet głupim zwolnieniem u lekarza tak faktycznie jest sie bez praw, myślalam, że kogoś to obchodzi, ale wszyscy rozkładali tylko ręce na dodatek pokochałam nieodpowiedniego człowieka, ktory mnie prawie zniszczył, a nadal muszę na razie życ obok niego, bo nie mam gdzie się wyprowadzić i tak sobie wegetuję, ale przypominam sobie, ze życie może byc cudowne, tylko jak się tak nagle wydobyc z takiego dola kiedy nie ma się czego chwycić?

a czasowo nie mogą cię zameldować?

nie mogą i nie chca - bo podatki, bo skarbówka, bo się boją a na dodatek musze stamtąd uciekać, bo mieszka tam ON, a to juz nie do zniesienia

to umowę uzyczenia mozna napisać, nie mussi byc formalnie ze to wynajemj

internet w pracy!

malolatta wszystko można zrobic jak jest dobra wola ale tej dobrej woli nieraz brak, starsze osoby boja sie , że to jest tak jak kiedyś- jak zameldujesz - to się nie pozbędziesz, takiego myslenia nie wykorzenisz !

Coś na pewno da się poradzić. Nie masz pracy? Wiesz, ja tak sobie myślę, że wsyztcy mają jakieś problemy uzrędowe, chyba wszyscy których znam. JEdnak pradopodobnie u Ciebie to jest tak, że nakłada się na nie masa innych rzeczy i jest CI przez to ciężko nawet przez te \"bzdury\" przechodzić. Napisz coś więcej, może jakoś wspólnymi kafeteryjnymi siłami pomożemy Ci.

juz chciaalm pisac,ze skad w takim razie amsz inennet.. a w pracy nie moga ci jakos pomoc/??? moj znajomy napsial jakies podanie o mieskznaie i o dziwo to przyjeli..wiec moze i ty tez tak zorb....trzeba wierzyc z eebdize dobrze

Masz kłopoty ze szywstkim, urzedami, zus-em ... no przecież nie bez przypadek uczepili sie ciebie ! Ja mam problemy finansoowe pomimo tego że mam mieszkanie i rodzinę... ale wiem, że to moja wina - to, że musze spłacać kogoś...nie mając dochodów to jedynie moja i wyłącznie moja wina...i nikt mi z tym problemem nie pomaga:|

Ta sytuacja trwa od 3 lat, w pracy chcą mi pomóc, ale ta chęć pomocy też już trwa- okolo 1 roku i nadal stoję w miejscu a do urzędu podanie zanioslam 3 lata temu i efekt jest jaki jest- czyli żaden na dodatek nałożyło się na to mnóstwo problemów, które normalnemu człowiekowi nie przychodzą do głowy - nie masz zameldowania - jestes bezdomny i nie masz zadnych praw

Jak masz prace znajdz mieszkanie jakiekolwiek , moze ktos potrzebuje współlokatorki bedzie taniej w dwie lub trzy osoby chodzby na jakis czas . Zrób plan co i jak oraz to ile zarabiasz . Mozesz zameldowac sie na czas tymczasowy gdziekolwiek tam gdzie znajdziesz mieszkanko Po 1 masz prace (stała czy nie ? do kiedy umowa?) Po drugie (jestes sama?, bez dzieci?) Po trzecie musisz coś zmienić moze oszczędzaj troszkę a wszystko jakoś sie ułozy . Powodzenia zycze głowa do góry, nie załamuj się a tak wogóle to jaki masz wiek ? I co się stało z rodziną , siostra brat , kuzyni itd ?Nie jestem ciekawska i nie musisz odpowiadać na to pytanie to tylko dla siebie rozwasz sytuacje by było taniej i na twoją korzyśc.

ROZWAZ

Z rodziną - nie mam jej, bo moja rodzina, w której się wychowałam była bez ciepla i miłości, koszmar dzięki za rady, jakoś to się wszystko pouklada tylko, że ja też tak myślałam rok temu, wprowadziłam się gdzieś, gdzie bylo 2 lokatorów - znajomi, ja ich nie znałam ale okazali się całkiem całkiem, dziewczyna wyszła za mąż i się wyprowadziła, facet pozostał, po jakimś czasie zakochał się we mnie, ja w nim tez , naprawdę myślałam , że wszystko się jakoś pouklada, było przepięknie przez jakiś czas - dobro, czułość, ciągle kwiaty, dowody uczucia czułam to cieplo , którego mi tak brakowało, no i zignorowałam wszystkie sygnały ... poźniej sie wszystko popsuło, a poźniej przeżyłam szok on okazał się homoseksualistą , właściwie odkrywałam to kilka miesięcy żeby do mnie dotarło... Szok, nie wiedziałam jak mógł się we mnie zakochac i nie powiedzieć mi tej istotnej rzeczy... i to już było za dużo, myślałam, ze będę sie wydobywać z tego mojego bagienka, a spadlam całkowicie w otchłań... zbieram się, ale to takie trudne wiem - mam pracę i jestem zdrowa i to nie pozwoliło mi utonąć