Kolejny kryzys rozwojowy?

Czuje, ze nadchodzi kolejny zakret w moim zyciu, coraz wiecej mysle o przyszlosci, kim chce byc i co tak naprawde chce w zyciu robic, czasem to jak chce by bylo wydaje mi sie nieosiagalne, by za chwile przerodzilo sie to w niepoprawny optymizm.I tak sobie trwa ta hustawka, na zmiany potrzeba czasu, ale przeraza mnie to i neci rownoczesnie, czuje, ze jakis etap za mna, ze pora pozamykac dotychczasowe sprawy i wyjsc zyciu na przeciw, to sfera coraz czestszych mysli, a do konkretow jeszcze daleko, chce budowac swoje zycie, ale to wahadlo jakos nie ulatwia, odwaga raz mniejsza raz wieksza, potrzebuje kopa energetycznego, bo juz czuje, ze nadchodzi na to pora, skad czerpiecie sile?

myślę, że ludzie czerpią siłę z niezgody na pozostanie w miejscu gdzie są, równiez ze strachu. Niestety jest tak, że można w tym oczekiwaniu i niezdecydowaniu przespać całe zycie, a potem pozostaje żal, odwrotu nie ma. Dlatego może lepiej się przestraszyć i pojąć, że tylko od naszego działania zależy gdzie się znajdziemy na Hawajach czy w Koziej Wólce. Piszę niestety z autopsji.