po co komu nadwrażliwość?

czy takie coś ma jakieś zalety ? atpię - mi tylko przysparza kłopotów ;(

zrąbane życie

Ja mam. I staram się tego pozbyć... ale jest ciezko:)

no moze nie do końca zrąbane, jeśli człowiek zdaje sobie sprawę, ze ma do tego skłonności

małe pocieszenie

pewne rzeczy za bardzo bierzesz do siebie i za bardzo sie niektorymi sprawami przejmujesz? jesli tak to ja tez tak mam i coraz bardziej mi to przeszkadza :-(

mowisz o tym ze --->no, ale na zdrowy rozum to , po co brac do siebie pewne rzeczy skoro nikogo się nie krzywdzi jeśli się trochę oleje to wszystko? trzeba mieć trochę dystansu

kiedy spotka mnie cos przykrego, cały dzień sobie tłumaczę, że nie powinnam sie przejmować, a w efekcie o tym myślę i analizuję to w kółko

to nie wmawiaj sobie, ze nie powinnas się przejmować, bo to jest taki mechanizm "czym bardziej nie chcę o czymś myśleć tym bardziej myślę" :)

wiem, że to takie błędne koło, ale ja nie potrafię inaczej dlatego tak mnie to wkurza

to ile masz lat?:)

a jakie to ma znaczenie? 21

no znaczenie ma o tyle, ze w tym wieku latwo nauczysz się olewać to i owo..w końcu życie to podobno sen wariata

Nadwrażliwośc wzbogaca, ale też dużo odbiera... "na pewno czułeś kiedyś wielki strach że oto mija twój najlepszy czas bezradność zniosła cię na drugi plan czekanie sprawia że gorzknieje cała słodycz w nas ogromny zgrzyt znieczula nas na szept tak trudno znaleźć drogę w ciepły sen słowa zlewają się w fałszywy ton gdy nadwrażliwość jest jak bilet w jedną stronę stąd"

tu nie chodzi o olewanie, taka mam nature i już, a Ty jak sobie z tym radzisz?

ja nba szczęście mam tak obłożony czas, że na martwienie się nie mam już siły poza tym co innego rozmowa z kims i opowiadanie zeby z siebie wyrzucić a co innego analizowanie wszystkiego 6razy w samotności ... czasem mnie jeszcze nachodzi takie dolowanie, ale mniej odkąd zdałam sobie sprawę z tego skąd to się u mnie wzięło i dlaczego jestem taka a nie inna

napisze coś jeszcze, moze to Ci rozjaśni sytuację i jakoś pomoże: trafiłam do psychologa (to nie bylo pierwsze moje zalamanie) i zrozumiałam, że nie bedę się prosiła o czyjąś uwagę, tylko dlatego, ze nie stać mnie na prywatnego psychologa w cenie 50-100 za godz. Psycholog jak się domyślasz był do d..., ale zrozumiałam, ze moje klopoty wynily z braku powiernika, kogoś, kto by mnie zrozumiał. Mam radę, jeśli tego jeszcze nie wiesz: nie wychodz naprzeciw potrzebom innych ludzi. Niech zasłużą na pomoc albo o nią poproszą. Ja to zrozumiałam, gdy miałam depresję, z której wyszlam dzięki komuś kogo znałam od lat i kto zawsze o mnie ciepło myślał. Zrozumiałam wtedy jak ludzie sa egoistyczni i że prawdą jest to, ze każdy z nas jest tak naprawdę w zyciu sam.

Nadwrażliwość to właściwie dobra cecha. Trzeba ją trochę okiełznać, by nie utrudniała życia. Zawsze lepiej być nadwrażliwym niż nazbyt zdystansowanym. Wrażliwcy mają piękne wnętrze.

stara_baba---> tyle, ze większość ludzi tego nie doceni ja wol e ograniczac ludzkie odruchy dla wlasnego dobra

Tak jak już pisałam, tę cechę trzeba trochę okiełznać, by nie szkodziła. Popracować nad sobą, nad swoją nadwrażliwością. Idealnie by było, gdyby udało się ją przerobić na wrażliwość. Życzę powodzenia. Praca nad sobą daje dużo radości i satysfakcji.

, która przeszkadza włascicielowi wady i otoczeniu. To brak dystansu, poczucia humoru na własny temat. Nadwrażliwośc to często upierdliwość. Wrażliwość jest zaletą.

Jak tu żyć, jeśli każde przypadkowe spojrzenie intepretuję na swoją niekorzyść? Jak znajomy nie zadzwoni, od razu myślę że to moja wina, że ja coś sknociłam. To jest chore, to nie jest wrażliwość:O

No i co tym innym ( rzeczom, osobom ) , że ci nadwrażliwi się martwią ? Martwić się jest łatwo, trudniej pomóc, gdy pomoc faktycznie potrzebna. W razie choroby, w razie kłopotów. Nadwrażliwcy rzadko umieją pomóc, martwienie się zabiera im zbyt dużo czasu. Są słabi, i tak naprawdę, to martwią się o siebie.