DRUGIE DZIECKO - TAK CZY NIE

WITAM Z CHĘCIE POROZMAWIAM Z DZIEWCZYNAMI KTÓRE MYSLĄ NAD DRUGIM DZIECKIEM. SAMA JESTEM NA ETAPIE ZASTANAWIANIA SIĘ CZY JUZ CZAS NA KOLEJNEGO DZIDZIUSIA I W ZWIĄZKU Z TYM MAM SPRO ROZTEREK. MOŻE WSPÓLNIE BDZIEMY ZASTANAWIAĆ SIĘ.

A ile ma Twoja pociecha? Moja córka ma 19 m-cy i właśnie jesteśmy an etapie planowania dla niej rodzeństwa :)

moja córcia ma już 8 lat i do tej pory wcale nie myślałam o drugim dziecku wręcz wiedziałam że nie chcę kolejnego. ale teraz zupełnie się zmieniło

To u mnie jest inaczej, bo my zawsze chcięliśmy co najmniej dwójkę :)

Właśnie w tym problem że ja z mężem chcieliśmy mieć tylko jedno dziecko ale od jakieś czasu coś mi się stało, bo chcę kolejne dziecko a tym bardziej pragnie tego moja córka która non stop chodzi i mówi że chce rodzeństwo, ale ja nie mogę podjąć tej decyzji. A jak jest z wami

witam moge sie dołaczyc bo tez chce miec dwoje

witam. serdecznie zapraszam. proszę napisz jak jest u ciebie

moja znajoma urosziła pół roku temu maluszka a jej pierwszy seynek ma 7 lat i mówi ze to dobry wiem bo sie nie meczy z maluchami tylko jeden jest starszy i jej jej łatwiej

no własnie rodzina to samo powtarza ale jak sobie przypomnę jak moje dziecko było malutkie i ile było obowiązków to troszeczkę mój zapał mija

Ja też długo nie mogłam sę zdecydować na drugie dziecko, mój mąż chciał bardzo. Córeczka również nalegała.Dopiero w tym roku przyszedł taki moment, ze powiedziałam sobie: jestem gotowa. Teraz jestem w 19 tyg. Moja córeczka w październiku skonczyła 8 lat. Tak więc jesteśmy w podobnej sytuacji :-) Pozdrawiam ciepło :-)

ja włąsnie jak sie pojawiłam na tym forum to tez z takim pytaniem kiedy najlepiej? jedne mówia ze zaraz jedno po drugim ale najczesciej padałoze jak dziecko pierwsze ma 3 latka

ania75 gratuluję z acłego serca i życzę dużo zdrowia tobie i twojej dzidzi. Podziwiam kobiety które świadomie się decydują ja nie umiem tak

ja sie boje teraz bo maluch jest bardzo zywiołowy ma półtora roku i mysle ze nieznosłabym dobrze jego rzucania sie na mnie :) jegi zabaw wymagajacych nielada energii a mój maz wyjezdza czesto na szkolenie teraz jedzie do brazyli wiec sama to jzu w ogóle kicha

noe , ja osobiście chybaa bym wolała jedno po drugim. U mnie będzie ponad 9 lat róznicy i szczerze powiedziawszy nie wyobrażam sobie tych wszystkich obowiązków, przeraża mnie to.

a ty jakie masz obawy??

mój maz ma najmłodsza siostre która na 13 lat a on 27:)

czy sobie poradzę, czy podołam wszystkim obowiązkom. I oczywiście co będzie z pracą. Szczerze powiedziawszy jestem osobą chyba zbyt leniwą i wydaje mi się że przez to odkładałam tę decyzję na później

moja córka stale powtarza że ja to mam rodzeństwo, tata też ma i tylko ona będzie sama., że do tej pory to nie jesteśmy pełną rodziną

Do wszystkiego trzeba dojrzeć. Pewnie w Twoim przypadku też tak będzie. Przyjdzie czas, że się zdecydujesz :-) Mnie do drugiej ciązy najbardziej przekonało to, że nie chciałabym, zeby kiedyś jak nas już zabraknie, moja córka została na świecie sama, bez siostry czy brata, z którym mogłaby się spotkać, porozmawiać, mieć oparcie... Najlepsze jest to, ze jeszcze nie urodziłam drugiego, a mój mąż już przekonuje mnie do trzecieko dzieciątka, bo według niego rodzice i troje dzieci, to taka szczęliwa rodzinka...:-) Dziękuję za życzenia, jak na razie wszystko przebiega prawidłowo i bez sensacji :-)

Boję się jeszcze jednego czy to czasem nie jest moje widzi mi się. A jak zajdę w ciąże to już nie będzie odwrotu.

My z mężem właśnie uważamy, że lepiej jedno po drugim, najwyżej 2-3 lata różnicy.

ania75 zgadzam się z tobą w 100% . Takie same argumenty wytacza moja córka, że kiedyś przez nas będzie sama. Niby jestem zdecydowana, ale strasznie się boję

zuzia30, z własnego doświadczenia zgadzam się z tobą. Gdy się to odwleka to tym bardziej się nie chce

ja jestem jedynakiem i smutno czasam moze teraz jeszce tego tak bardzo nie czuje bo rodzice sa tesciowie ale potem ....ja sie jeszcze boej tegoze moja druga ciaza nie bedzie taka super ,mysle tez nad adopcja fajnie jest zaadoptowac dzieciaczka :)

ja szczerze powiedziawszy nie wiem czy byłabym zdolna do adopcji, bałabym się że nie umiałabym pokochać tego dzieciaczka, że stale faworyzowałabym swoją córkę, a wiem napewno że mój mąż nie chciałby żadnej adopcji. Bardzo bym chciała aby los za mnie zadecydował

A my świadomie podjeliśmy decyzje o drugim dziecku.Mój syn (ma teraz ponad 5 lat) był dzieckiem planowanym.Tego samego chciałam przy drugim dziecku i tak się stało.Jestem teraz w 14 tc i myśle,że nie będe żałowała decyzji o tak dużej różnicy wieku między dziećmi.Syn odchowany,sam się umie sobą zająć tz wymyśla sobie sam zabawy i zajęcia. Mam brata starszego o półtora roku,dopóki nie wyszłam za mąż darliśmy koty.Moja przyjaciółka ma dzieci rok po roku,dla mnie to coś strasznego,zero czasu na cokolwiek,ciągła bieganina za małymi dziećmi,jeden ledwo chodzi drugi płacze w łóżeczku i chce do mamy.Nie...tego nie chciałam.

no włąsnie jak widze matki z dwujeczka w podobnym wieku jak sie meczy w sklepie czy na ulicy to ja wole poczekac jeszce półtora roku

moje obawy są spowodowane chyba tym że pierwsze dziecko urodziłam w wieku 18 lat, gdzie praktycznie nie miałam żadnego instynktu. Okres ten wspominam niezbyt mile, obowiązku przy dziecku, szkoła, matura, kłopoty w małżeństwie, to wszystko mnie przerosło. Wtedy modliłam się abym więcej nie miała dzieci, abym była bezpłodna.

mam też koleżankę która urodziła jedno dziecko i półtora roku później następne, też widziałam jak sie ęczy ale ona była wręcz zadowolona że tak to sie potoczyło,

Ja już mam dwójkę- 6 i 14 lat. Zawsze chciałam mieć co najmniej dwoje dzieci,bo też jestem jedynaczką i bardzo mi z tym źle...