deprecha

znowu mnie dopadła a wszystko wskazywało na to ze mam te doly za soba. walcze z depresja kilka lat. z marnym skutkiem. to wraca jak bumerang. niezaleznie od pory roku. zima czy lato. alkohol nie pomagal. poza tym pic nie wolno jak sie bierze prochy. lykalam chyba wszystko co mozna na depresje przepisac. psychiatrow leczylo mnie dwoch. wydalam i wydaje kupe kasy na leki, na wizyty. funduje sobie kilkumiesieczne zwolnienia z pracy. po co???????????????????? zeby wrocic do punktu wyjscia. jak sie zebrac w sobie? przekonac ze cos ma sens, ze warto. jak w ogole wstac z wyra??????

czesc!wspolczuje ci bardzo ,wiem jak to jest.mi pomoglo wyznaczanie sobie nowych celi.zachowywalam sie idiotycznie,bo robilam rzeczy zupelnie niestosowne do pory.tez bralam prochy szczegolnie nasenne.nachodza mnie jeszcze moje "zmory"ale jest lepiej

zazdroszcze lepszego samopoczucia. wytyczanie nowych celow mowisz? ja siedze na tapczanie pisze i rycze a moje dziecko usiluje wciagnac zaryczana mamusie do zabawy. widzi moj placz. rozpacz mnie ogarnia.

ja tez mam dziecko.meza z choroba nowotworowa.wydaje majatek na jego leki,mam tyle dlugow,ze powoli sie gubie komu i ile mam oddac.kiedys mialam mase znajomych,ale znajomosci sie skonczyly jak popadlam w klopoty.nie mam nikogo na kogo moglabym liczyc.ze wszystkim musze sobie radzic sama.i wlasnie chyba zeby nie oszalec wymyslam glupawe rzeczy ktore musze zrobic,zeby tylko miec motywacje do zycia,bo jak patrze w smutne oczy mojego dziecka,to wiem ,ze dla niego musze zyc,usmiechac sie i zapewnic mu jako takie oparcie.jezeli ja tego nie zrobie ,to kto????pomimo ,ze jestem wierzaca jeszcze zaden cud mi sie nie przytrafil i juz na niego nie czekam.cholernie to wszystko trudne.chcialam cie pocieszyc ,a chyba bardziej cie zdolowalam.kurcze nie tak mialo to wygladac.marna ze mnie pocieszycielka.

gleboko w TOBIE i leki jej nie rozpuszcza. Idz na psychoterapie, a pomoze na pewno, a leki wyrzuc, bo nie warto sie truć, to i tak nic nie da

Eses idź na terapię uwierz mi to najlepsze wyjście kiedy psychiatra Ci nie pomógł, on pomoże Ci znaleźć przyczynę jaka w Tobie siedzi . Ja żyję z deprechą leczoną jużrok nie wspomnę co było wcześniej. Wiesz im szybciej weżmiesz się za siebie tym lepiej. Współczuje Ci matko kochana, ja mam podobną sytuację tylko mój mąż jakoś wyszedł z tego paskudztwa jest już 9 lat po operacji, ale niepewność jest ciągle, mam 2 dzieci i one go zmobilizowały do przetrwania, jakoś sobie radzimy ale nie jest łatwo. Cierpienie wymaga dużej odwagi, większej niż śmierć. Jestem z Tobą.Rytm dnia przeplatam z godzinami modlitw i to jest ważne , otwieram się na Boga i polecam mu wszystkie cierpienia, będę pamiętała o Tobie i Twojej rodzince. Życzę wszystkim serdeczności. Odezwę się później.Pa!!!

ja tez mam okropne stany od jakiegos tygodnia...ciagle uczucie leku wewnetrznego no i latam non stop do wc...nie mam czego sie bac a jednak sie boje...biore setaloft ale dopiero pierwszy dzien bo bylam przeciwna antydepresanta ale teraz jestem juz w takim stanie ze chcialabym zeby mi cos lub ktos pomogl...czy moze ktoras z was ma jakas dobra rade dla mnie??prosze o pomoc...

zuza bardzo ci dziekuje.mialam okres okropnego zalamania.wydaje mi sie ,ze po roznych stanach rozpaczy,pomaga mi zlosc,jestem wsciekla na to,ze mam problemy i postanowilam sie nie poddawac.czuje sie jak rycerz,codziennie rano wkladam zbroje i walcze z tym co niesie mi los.nie dam sie zlamac.chocbym miala drapac i gryzc.pozdrawiam serdecznie wszystkie panie.

antydepresantow często następuje pogorszenie, lekarz ci nie mówił?? Mozesz mieć nasilone objawy przez kilka tygodni, najlepiej skontaktuj się z lekarzem który przepisał lek, moze włączyć coś przecilękowego na ten okres.

...tak wiem jestem umowiona na nastepna wizyte ale dopiero na 8 marca nie wiem jednak co mam ze soba robic teraz bo np. dzis mam oszalec??...chcialabym sie podniesc z fotela ale czuje sie tak jakbym byla sparalizowana..chcialabym pogadac z mezem ale nie wiem o czym...chcialabym wysc z psem ale mi sie nie chce...nie mam sily...na wtanie z wyra to juz wogole nie mowie jakiej sily nie mam jakbym miala laptopa to bym caly dzin w lozku spedzila;/...nie moge sie przeciez przez cale zycie tylko mobilizowac ...wstan zrob cos tak ciagle musze sobie powtarzac bo jak nie to dzien mija i nic nie robie...POMOZCIE BLAGAM!!!

na twoim miejscu jednak nie czekałabym do nastepnej wizyty, bo po co się męczyc?? Skontaktuj się z lekarzem telefonicznie lub osobiscie, moze zmieni lek na inny? Będzie dobrze!:)

http://209.85.165.104/search?q=cache:9W9KJ-cixVAJ:www.forum.nerwica.com/setaloft-vt5924.html+setaloft&hl=pl&ct=clnk&cd=10&lr=lang_pl&client=opera

ja lwasnie z tego powodu zrezygnowalam z antydepresantów - początki przyjmowania były takie, ze myślalam, ze wyskocze oknem, tak się bałam.

Nie ty jedna masz depresje. Nie ty jedna płaczesz. I??

mam to samo,zero motywacji do zycia,brak celow,pomozcie mi

setaloft heheheh...no to poczulam sie lepiej jak sie dowiedzialam ze sie raczej po tym lepiej nie poczuje no i jak w linku ja tez mam jadlowstret...nie jadlam od wczoraj od godziny 20:30 i nie chce mi sie jest a wczoraj zarzylam pierwsza tabletke jedyne co dzis zjadlam to nastepna tabletka i troszeczke herbatki do popicia...

doDepresjaa no nie wiem ja juz wiele razy wlasnie z tego powodu odstawialam leki a potem zaluje bo to i tak wraca i teraz postanowilam ze sprobuje wytrwac no chyba ze nie bede jadla nic trzy doby i nie bedzie mi sie nadal jesc chcialo to odstawie...

Debrasja. ja wiem ze nie tylko ja i dlatego tu siedze bo chce sobie pom0c i moze pomoc jeszcze komus, pisze tu aby pogadac z ludzmi ktorxzy maja podobne problemy i doswiadczenia i zyby moc sobie pomoc wzajemnie....uwielbiam byc aktywna...a ostatnio taka nie jestem ....

xxxxpapapappap mysle ze te kompy to nam najbardziej zatruwaja zycie...mozna posiedxziec chwile ale ja np. spedzam tu tyle czasu ze szok...ja wyszlam z psem przed chwilka i troche jakby lepiej...mozg mi sie dotlenil...:)

tak naprawdę to kiepska jest izolacja od ludzi - jak czlowiekowi nie idzie, to liczba przyjaciół się zmniejsza drastycznie. Ja sobie przewartościowałam pewne sprawy i to pomoglo mi wyjsc z tego stanu... choć prawda okazała się bolesna i jej zniesienie wymagalo od emnie duzo siły woli.

nie izoluj się od ludzi, moze sa jakies grupy wsparcia dla osób z depresja - popytaj, bo naprawdę warto.

ale ja czegokolwiek sie dotkne,wszystko sie wali,przyjaciolka okazala sie pseudoprzyjaciolka,facet ktorego kochalam cale zycie dal mi kosza,zlikwidowali moj zaklad pracy, nic mi sie nie udaje,tylko same problemy,nie wiem co to znaczy radosc

i stad m.in. Twój stan - wiem co to znaczy, bo mi sie tez zrypało parę lat temu i widze teraz, że każdy by tego nie wytrzymał, nie tylko osoba z moją wrażliwością.

ale nie wiem co zrobic,czuje sie jakbym stala na rozdrozu,brak mi sil i motywacji by isc dalej

doDepresjaa chce o tym rozmawiac ale w moim miescie to napewno nie ma zadnych grup w sparcia...juz duzo mi daje jak z wami u pisze:)

xxxxpapapappap musisz sie motywowac!!! mowic sobie ze trzeba to czy to... trudno przez jakis czas tak trzeba... moje zycie tez nie jest uslane rozami .... maz stracil prace a ja nie mam operacji ktora miala obiecana... pozatym materialnie to masakra ale wiem ze ja bede sie w to zaglebiac to nie bede w stanie funkcjonowac a musze zyc...

o d s w i e z a m ! ! !

sama musisz sobie pomócm i wykrzesać wolę wyzdrowienia. Ja np.juz jestem na takim etapie ze tylko milczeniei dzialanie daje ulgę - czuję się odtrącona przez cały świat, nikomu nie jestem potrzebna a moje dziłania sa krytykowane przez matke, ktora niby jest dla czlowieka najblizsza osobą. Czuje jakbym zyla w jakims dziwnym matrixie bez ludzi wokoło. Obojętność bardzo boli, więc staram się żyć sama i nie oczekiwać nic. ps.uważajtez, jak piszesz na kafe,, bo na tym forum niektorzy lubią bardzo dokopać komuś, kto jest w zlym stanie psychicznym. Pozdrawiam.

będę pozniej, bo mam swoje obowiązki ,pa