nie umiem

rozmawiać z ludźmi o wszystkim i o niczym. Jak to zmienić?

:-(

Znam ten ból:O

czy nikt nic nie poradzi?

Pogadaj o czymś konkretnym ;)

nie przejmuj się!! ja tez znam ten ból! ostatnio staram się to zmienić. Przyjełam taktyke: ludzie lubia mówic o sobie - malo kto nie lubi. Jesli wiem cos o mojej kolezance, koledze czy jakiesj znajomej cos nowego... np. byla gdzies na wakacjach staram sie zadawac jej duzo pytan na ten temat. Pytam o szczegoly... ona wtedy zaczyna opowiadac, rozkreca sie i sama mi daje powod do zadania kolejnego pytania. Na pocztaku bylo cholernie trudno... ale jest coraz latwiej!! bedzie dobrze :)

gadac o niczym i zaciekawic tym rozmówcę. czasem nie ma żywcem tematu do rozmowy a cisza jest krępująca:O

Kamferol ma trochę racji. Ale wcale nie zalecam ci się zmieniać. Po co tracić czas i energię na gadanie o niczym? Jeżeli ktoś nie ma nic do powiedzenia na tematy interesujące, to znaczy że sam interesujący być nie może. Gdanie o \"dupie Maryni\" przystoi małolatom, którzy dopiero nabiorą doświadczenia. Często to widac na tym forum. Wystarczy spojrzeć na \"Śmietnik\". Ja cenię siebie zbyt wysoko, żeby zniżać się do poziomu bezmózgowców

W moim przypadku brak jakiejś swobody wypowiedzi...lekkości...właśnie umiejętności gadania o wszyskim i o niczym, poczucia że jestem rozumiana przez rozmówcę i że ja go rozumiem. A "dupie maryni" właśnie chciałabym umieć rozmawiać, bo nie da się rozmawiać w kółko o konkretach. I nie jestem małolatą.

czasem nie mówię czegoś bo wiem, że wszyscy to wiedzą (to po co to mówić), a zauważyłam właśnie, że ludzie o takich rzeczach rozmawiają. Niby każdy wszystko wie, a w kółko jest powielana informacja, którą np. przeczytano gdzieś w gazecie lub obejrzano w tv.

no i co z tego, ja umiem i jakoś nic specjalnego z tego nie mam

do swobona nieśmiała >> przecież z Twojej wypowiedzi "bije" lekkość, taka normalność. przenieś to na zwykłą rozmowę. mów, co byś chciała powiedzieć

Z wypowiedzi, ale pisanej. U mnie jest podobnie jak w internecie - na konkretny temat mogę się wypowiedzieć, ale taka gadka - szmatka mi nie wychodzi. Po prostu nie wiem co mówić, zapominam słow, czuję pustkę w głowie. Komunikatory internetowe to dla mnie koszmar, kompletnie nie wiem co pisać. Cześć, cześć... i co dalej? O realu już nie piszę, bo jest jak jest. Czyli jeszcze gorzej. Bardzo chciałabym coś zmienić.

ja pamiętam ze na początku związku z moim facetem tez nie potrafiłam z nim rozmawiać..... czasem po prostu nie wiedziałam co powiedzieć... teraz jest świetnie i potrafimy rozmawiać nawet o największych głupotach:) wydaje mi sie3 ze tak sie dzieje bo sie krepujemy tej osoby i wtedy jak jest niezręczna cisza to na sile próbujemy znaleźć jakiś temat ale nie da sie bo jest za duży stres....

tez tak miałam,nie umiałam rozmawiać z ludzmi.Teraz jest inaczej.Jak to zmieniłam?Jesli cos mnie zainteresowało lub miałam jakiś problem Mówiłam o tym na głos.....sama do siebie.Nawet prowadziłam dyskusje z nieistniejącym rozmówcą.Starałam się rozwijać dany temat,dodawać nowe pojęcia i słowa.Siedziałam w internecie,coś nowego dowiedziałam się i wtedy zaczynałam "rozmowę"Z każdym dniem było lepiej,aż w końcu udało mi się zrobić to w realu.Wtedy usłyszałam:"Aśka,ale ty to dużo wiesz,kto by pomyslał.kobieto udzielaj się częściej" I poszło dalej samo.