nadwrażliwość

przecież nie pytam z drwiną, ale tak zwyczajnie z sympatią :):):):):) pozdrawiam

do ta co ma nadzieje: tak ty sie wypowiadałas na tym jednym topicu. pozdrawiam

dziękujemy za pozdrówka,trzymaj się ciepło dobranoc Dziewczynki ,czas na mnie pa

Astica - jestes wyjatkowym skorpionem...brawo!!!

do ryyyba: dlaczego???? mam przyjaciela tez skorpiona a on czuje bardziej niż ja. zodiak to juz tylko bajer. od tysiecy lat układy pgwiazd sie znieniły i teraz tak naprawde nie wiadomo kto jest jakim znakiem biorac pod uwage podzial jaki zrobili ludzie tysiace lat temu. napewno juz o tym słyszałyście

a poza tym to skorpion to niby taki znak który wszystko robi i czuje na całego całym soba- czy to prawda?? kazdy człowiek jest inny

i zostałam sama..............

mój mąż to skorpion, moja teściowa, koleżanka...to przykłady osób twardo stojących na ziemi, pełnych zasad, norm i poczucia własnej wartości, ponadto krzywde pamiętaja całe żcie, chpćby była to tylko błahostka mam nadzieję, że Ty Skorpionku jesteś tym wspaniałym okazem

KIEDYS WIERZYŁAM W ZODIAK. ALE TERAZ MYSLE ZE NIE TRZEBA NIEPOTRZEBNIE DZIELIC LUDZI.ja akurat baardzo szybko zapominam krzywdy. jest tylko jeden tego warunek. MUSZE usłyszec slowo przepraszam. i wszystko ze mnie uchodzi. ktoś nie chciał ktoś zdaje sobie sprawe ze zrobił zle. i juz jest ok. tez nie jestem idealna i gdy odkryjwe ze zrobiłam zle po prostu przepraszam i przy okazji zauwazyłam ze świat nie lubi tego słowo bo.. powiniem ci wybaczyć

a wiesz mój tata był rybka i tez był wrażliwy

masz rację Astica

a ty ile masz latek rybko?

zaczęło sie wsztstko pieknym wierszem a teraz tu taka pustka..

jestem już u progu jesieni życia ;) mam 41 lat

Asdtica, ja pomimo swego dojrzałego wieku wciąż jestem taka Anią z Zielonego Wzgórza, romantyczką, idealistką

to piekne. mam nadzieje że je tez zawsze taka pozostane. ja mam 24 lata. a z jakiego województwa jesteś?

mieszkam w pomorskim

a co ty w ogóle opowiadasz??? wiesz kiedy teraz zaczyna sie jesien życia???? wiek 41 to mozan ewentualnie powiedziec że przestałas byc nastolatka. tym bardziej z twoim- podobnym do mojego podejsciem do życia

a ja na śląsku.

świetnie, że jest nas więcej......mam przeto nadzieję, że świat nie oszaleje od pogoni za mamoną

Astica, nie jestem juz taka młodziusia :)...ale za miłe słowa dzięki .....mój syn jest juz studentem....a więc...młodości pa pa pa pa aczkolwiek ktoś kiedys powiedział, że jesteśmy tak długo młodzi dopóki nasza dusza jest młoda.....ja umrę młoda :):):)

ech. a ty też masz tak że gdy spotkasz kogoś nowego to zaraz widzisz czy to swój człowiek tzn taki jak my czy nie? wydaje mi sie to prawie od razu da sie zobaczyć może wyczuć. najgorsze jest to że łatwo można nas wykorzystać wyśmiać itd. że ja nie iwem jak ty- ale ja często czuje sie inna, nie kochana, niespęłniona, niezrozumiana

Astico......mam podobnie.......wyczuwam wroga i swego po chwili ........ i powiem, że nigdy nie oceniłam źle.........nieraz było tak, że wszyscy powiadali - mylisz się, a mi cos w sercu mówiło- to fałszywa osoba.....potem okazywało się to prawdą.....jednak, ufam wszystkim i mam serce na dłoni.....jednak wiele osób gryzie ja do krwi.....podobno ,,kto ma miękkie serce powinien mieć twarda pupę\" Akle nie żałuję ych razów zadawanych.....musza one czemuś służyć - wierzę w opatrzność Mam szeroko rozwinięta intuicję........prorocze sny......

że to sie ciagnie od dzieciństwa- jakiś lek jaka innośc, ciagnące sie zawsze współczucie dla innych, nie rozumianych, stojacych z boku. to było ciagłe czuwanie czy mama mnie jeszcze kocha(lęk że miłośc umrze przed nami), dlaczego siostra płacze i jak jej moge pomóc(zarażanie sie bólem innych). potem szkoła. uczyłam sie żle aż w końcu ktoś odkrył ze pieknie pisze,ze dobrze licze,ze to że tamto. wiele lat to trwało zanim uwierzyłam ze jestem coś warta. zamin zostałam najlepszym uczniem w klasie(kto by pomyślał). wiele to zajęło czasu zanim uwierzyłam w miłośc swojego obecnego męża, zanim uwierzyłam że ktoś może mnie lubic, kochać. ale te obawy i tak trwaja do dziś. w pracy nie rozumiana bo nie lubie smaiac sie z innych jak wiekszośc. nie lubie bo sama byłam wyśmiewana za brzydkie buty i piornik ,za biede w domu.

wiesz.....ja kocham do bólu, całą cząstka swej duszy i serca.....niestety kocham osoby, które mnie ranią i nie kochaja tak mocno, jak bym chciała.....jednak wciąż staram sie jeszcze bardziej, bo myślę, że to za mało........dziwaczna jestem....... Krzywdy, które na mnie spadają, przybijaja mnie, ale nie pamietam ich dla oddania lecz po to by samej tak nie uczynić - wciąz powtarzam sobie ,,nie czyń drugiemu - co tobie niemiłe\"

moja intuicja tez czesto mi podpowiada. tak, mi tez czesto ktoś mówi że ktoś taki i taki. ale ja nie oceniam ludzi po ocenie innych. mimo intuicji każdy ma szansę. tylko wiesz trzeba ostrożnie

ja tam popełniłam drobny bład. mam 26 lat

oj kochana, oczka mi sie już lepia. chyba pójde spać. mam nadzieje że jutro sobie jeszcze popiszemy

Astico Ja pomimo wszystkich razów jestem optymistka i uśmiechnieta osobą.....płacze czasem przez łzy.... Moje poczucie niskiej samooceny ma swe podłoże w dzieciństwie ( dziecko alkoholika), zawsze inna niż rówieśnicy, ale w swej inności potrafiłam odnaleźć swą zaletę - ukończyłam trzy kierunki studiów, mam dobra pracę, wciąz awansuję, ale wciąż uważam się za gorszą. Myśle jednak, że to raczej pokora, przecież można posiąść całą mądrość, a być nic nie wiedzącym człekiem....Często rozmawiam z takimi biednymi, zaniedbanymi, prostymi ludźmi i widzę jaka oni noszą w sobie mądrość - inteligencję życiową. Wtedy wiem, że jestem tylko ziarnem piasku na tym świecie - pokora.

Niech Morfeusz ukołysze Cię do snu, pozwoli wyciszyć serce i duszę....