Panicznie się boję...

...zachorowania na raka. Tak dużo ludzi ostatnio na to choruje i umiera, że ja sama nie umiem już o niczym innym myśleć. Boję się o moją Rodzinę, o siebie, o znajomych, o wszystkich. Nie umiem się pozbyć tego lęku. On paraliżuje mi życie i nie pozwala do końca się nim cieszyć. Macie też taki problem??

Mnie to paraliżuje całe normalne życie. Dobija mnie to. Już powinnam dawno spać, a jednak nie mogę zasnąć, tylko leżę z kompem w łóżku i rozmyślam...

ja tez sie boje. i tez panicznie to jest lek biologiczny, ktory przyjmuje rozna postac. rak jest tylko przypadkowym jego wcieleniem. nie wiem jak cie pocieszyc. moze tylko tak, ze i tak umrzesz- mas zx czasu. spedz go na strachu lub wyluzuj ;)

Umarły obie moje Babcie, Dziadek, dwie ciocie, sąsiad, sąsiadka i jeszcze znalazłoby się parę osób. Normalnie panicznie się boję tej choroby. Tu na Forum jest temat o ziarnicy. Uwierzycie, że nigdy nie odważylam się tam wejść?? Domyślam się, że ludzie piszą tam o bliskich im osobach, które umarły na raka. Nie chcę tego czytać...

Już raz, w innej sprawie, cytowałam \"Desideratę\", nie bez powodu jest ona taka słynna: \"Nie dręcz się tworami wyobraźni. Wiele obaw rodzi się ze znużenia i samotności.\" http://www.zosia.piasta.pl/desiderata.htm Też tak mam, nie w tej sprawie, ale ogólnie, ale staram się z tym walczyć, już z małym sukcesem. Możesz mieć nerwicę, więc jak myślisz, że może Ci to pomóc, udaj się do psychologa.

wpadka ty nie boisz sie tej choroby. tylko tego ze prowadzi do smierci. boisz sie smierci. a tu nie ma sie czego bac. bo ze smiercia nie wygrasz

tamari ty tez sie boisz. poznaje czlonka klubu. nie udawajze. bojmy sie razem

a najlepsze jest to, ze nasza nadzieja na niezachorowanie i przezycie opiera sie natym, ze zachoruja i umra jacys inni :D czyli wy- ze ja, a ja-ze wy raczka raczke myje ;) ale jestesmy biedni. zal mi nas :( JAK CHOLERA

Leśny Słodziaczek - myślę, że to bardziej nerwica, niż znużenie i samotność. Nawet na pewno, bo tych pierwszych rzeczy raczej nie doświadczam. Psycholog wcale może nie byłby taki głupi, bo inaczej zadręczając siebie mogę sama się wpędzić w chorobę... Lilian - śmierci się nie boję, miałam z nią styczność wiele razy, łącznie z oglądaniem trupów w średnio przyjemnym miejscu. Z ciekawości chciałabym przeżyć nawet śmierć kliniczną. Boję się tylko tej cholernej choroby, tego, że w sumie rzadko kiedy udaje się wyleczyć to gówno, boję się bólu i rozstania z bliskimi. Tamari - biedny chłopak. Może uda się wyzdrowieć. Ja strasznie przejmuję się nawet chorymi znanymi ludźmi. Bardzo przeżyłam śmierć Darii Trafankowskiej, czy Marcina Pawłowskiego albo Mariusza Sabiniewicza. To jeszcze młodzi ludzie byli... Ta choroba jest straszna i nawet kasa nie pomoże...

No właśnie dobija mnie ta podstępność i nieskuteczność leczenia. :(

czlowiek ktory boi sie raka moze bac sie tylko dwoch rzeczy albo smierci albo leku ja sie boje obu

Lilian nie tylko boję się śmierci, co rozstania się z bliską osobą. Samej śmierci nie. Tamari, masz rację. Też słyszałam, że myśląc o czymś intensywnie można tą rzecz przyciągnąć do siebie. Chyba faktycznie skorzystam z pomocy psychologa, bo sama raczej nie poradzę sobie z tym.

wpadka wiesz co jest freudowskie? temat twojego wpisu i twoj nick sugeruja ze boisz sie wpadki

Zaliczenie wpadki byłoby największym szczęściem mego życia. Choć w sumie możnaby to było nazwać wpadką jak najbardziej planowaną. :)

tak tamari? nie wiedzialm ze to studiujesz ale wiesz sama -wiekszosc psychologow jest nienormalnych ciezko trafic na normalnego

Tamari, ludzie nie chcą chodzić do psychologów, bo panuje stereotyp, że jeśli ktoś się tam wybiera to jest wariatem i ma nierówno pod sufitem. A psycholog może zdziałać cuda. Wiem o tym, bo miałam okazję się już przekonać. :)

no i mysle ze wtedy ten lek biologiczny upostaciowilby sie w postaci leku o dziecko i rozlozyl na setki problemow z tym zwiazanych ale tez zrownowazyl radosciami tego ci zycze wpadko-wpadki :D

Dziękuję i jak wspomniałam planowanej wpadki. A o dziecko będę się martwić...na pewno. :)

takiego stereotypu nie znam. slyszalam ale nie spotkalam sie z nim dziwne.

Jest tak, jest, że jak ktoś idzie do psychologa czy nawet psychiatry to od razu okrzykują człowieka psycholem. Stąd wstyd przez wizytami u takich specjalistów.

ale tez nawiedzency, autokreacjonisci wierzacy slepo w jakas metode

Dobrze, ja zmykam spać. Dziękuję za pogadankę. Teraz se zasnę, a jutro będę się bać dalej... Dobranoc.

dobranoc

martw sie tylko o rzeczy, na ktore masz wplyw

Nie ma sie czeg bac.Co ma byc to bedzie i nic nie poradzisz.

Moja babcia właśnie w nocy umarła na raka.Smutno mi strasznie. :((((