Moja historia...

Naprawde nie potrafie o tym zapomniec, chocbym nie wiadomo jak sie starala, to jest we mnie - zyje i mnie niszczy, przeszkadza w lepszym zyciu. Zyciu z kims. Otoz ON byl moja pierwsza miloscia, odwzajemniona kiedys, jednak zatarta przez czas. Minely 4 lata, a ja ciagle, codziennie o nim mysle. Gdy z nim rozmawiam cała drze. Chcialabym z nim byc, mysli przemieniac w czyny.... To chore, nie jest normalne.... Spotykajac kogos nowego mysle o NIM, a ON mysli o innych. Pewnie, moze troche mu sie podobam, widze to w jego oczch, ale kiedys nam nie wyszlo, wiec teraz tylko patrzymy.... Ja tesknie. On robi to co powinnam ja. Bajeruje nowe. Nie wiem co robić.....

Wiem moja przyjaciółka tkwila w takim toksycznym "zwiazku". Ja tu widze dwa wyjscia: albo zapomij, alo powiedz mu wprost co czujesz.Powodzeia:):):)

trzeba zyc dalej, bo czas przeplywa Ci przez palce...

olej gosscia zajdz owego, lepszy model i te sprawy:D

wyrwij siędzewczyno z tego oblędu szkoda twoich lat na niego nie licz gdyby choć troche myślal o tobie już dawno by zrobil jakiś krok