czy to wstyd

że dzielę pokój z bratem? mnie się wydaje, że tak, ale jak czytam o innych, co mają pokój z bratem, to dochodzę do wniosku, że jakoś za bardzo się tym nie przejmują i nkit się z nich nie naśmiewa. Mimo to, mam wrażenie, że najbliższi znajomi (tylko ich wpuszczam do pokoju) krzywo na mnie patrzą pod tym względem. Może dlatego, że mój brat ma 18 lat i śpimy w piętrowym łóżku, gdzie wychodzą nam nogi :O a to dla tego, że nie mamy własnego domu. jesteśmy lokatorami, tata nie chce mieszkać w bloku i gnijemy już tu sporo czasu :O czuję się przygnębiona :O

wstyd to kraść

do 22 roku życia miałam pokój z bratem spoko :)

moi rodzice mają 75 metrowe mieszkanie, 3 pokoje i spokojnie i ja i brat moglismy miec własne pokoje, ale dla nich ważniejszy był pokój gościnny i własna sypialnia, wiec olali dzieci :o

dostosowane do wzrost:O czyimi lokatorami jesteście?

meaaa, nie możemy nic zrobić, żadnego remontu io w ogóle, bo nie jesteśmy właścicielami.

kurna nie rozumiem, po co egoisci bez warunków decydują się na dzieci:O

do 20 roku życia. szczerze to nawet nie pamietam zeby byly z tego powodu jakies problemy. a klocisz sie z bratem?my jakos potrafilismy sie dogadac i wielkich afer nie bylo. ale jesli chodzi tylko o znajomych to cierozumiem, ciezko ejst kogos zaprosic i swobodnie pogadac. ja rzadko zapraszalam do domu ludzi ale glownie dlatego ze mielismy jeszcze agresywnego pieska ( mieszkanie60 m) niz z powodu brata. problemy zaczely sie po maturze, bylismy juz dorosli i dopiero wtedy poczulam ze nie damy rady dluzej mieszkac ze sobą i sie wyprowadzilam na studia.

ja sie z bratem świetnie dogadywałam. starszy o 3 lata. nie raz przegadaliśmy pół nocy zamiast spać :) dzięki temu teraz też mam z nim super kontakt, mimo, że każde na swoim

jakich warunków?wspolny pokoj dwojki dzieci to chyba nie tragedia? ja wychowalam sie w super warunkach bo mam kochanych rodzicow i brata, pies tez daal sie kochac;))))) teraz mieszkamy osobno i nadal utrzymujemy bliskie kontakty. wspolny pokoj rodzenstwa to nie koniec swiata.

Ja do 12 roku życia dzieliłam pokój z rodzicami. To jest dopiero przechlapane :o

fajnie miec brata :(

mam dobre stosunki z bratem, podobnie jak ty, meaaa, potrafimy przegadać pół nocy:D chodzi właśnie o to, żenie mogę zbyt często nikogo zapraszać, kiedy się uczymy, nawzajem sobie przeszkadzamy (nikt nie ma zamiaru uczyć się w holu, bo salonu nie mamy:O) w dodatku w naszym pokoju jest komputerem, co jest także utrudnieniem w nauce. Przecież nie wygonię brata z pokoju :O gdzie indziej też nie chcę się uczyć bo przy biurku jest mi wygodniej:O Myślę, że gdybym miała własny pokój, moje oceny byłyby lepsze. Kiedy ktoś przerywa mi naukę, włączając np. komputer, tracę chęć do nauki, nie mam siły się kłócić:O możliwości zrobienia drugiego pokoju też nie ma, bo jak wspominałam wcześniej, nie jest to nasz dom, a w dodatku właścieiciele nie są zbyt uprzejmi:O Mam trochę żalu do rodziców, ale wiem, że przynajmniej tata się stara, bo matka to totalnie olewa:O

moze jakas wspolpraca??? pamietam, że nam bylo latwiej bo mielismy inny system nauki.moj brat uczyl sie lezac i czytając i niewazne kto byl w pokoju, ja potzrebowalam ciszy i samotnosci wiec wychdozil- do rodzicow, do znajomych. obydwoje uczylismy sie bardzo dobrze.a moze pokoj rodzicow> ja tez uczylam sie wtedy kiedy rodzice byli w pracy i byl wolny. jakos to mozna poogdzic.moze razem sie pouczycie? duza jest między wami roznica wieku? to żaden powod do wstydu, wazne ze macie suoer relacje i mozecie sobie jakos tą naukę ulatwic:))))

Może nie wstyd, ale w pewnym wieku moze to być krępujące. Mam koleżankę, która dzieli pokój z bratem bo rodzice zapragnęli mieć sypialnie. Ok, rodzicom też się coś nalezy od życia ale nie w momencie gdy ma sie dorosłe już dzieci . koleżanka ma 27 lat a jej brat 23. Do tego łóżka ustawione mają koło siebie i pal licho to że on zakłada na nią nogi podczas snu bo śpi na fotelu najnormalniej za małym dla niego ale dodatkowo chrapie i od czasu do czasu zniewala ją alkoholowym chuchem. Wszyscy sie z niej podśmiewują, ze śpi prawie jak z mężem ! Głupio jest jej zaprosić do siebie faceta bo a to brat przesiaduje z kolegami w domu a to to a to tamto. Z tym, ze ona nalezy do takich osób typu ciele- mele , coś jej przeszkadza to nawet własnym rodzicom nie powie!! A rodzice sie cieszą, ze na stare lata mają pokój gościnny i sypialnie.

Kardamonka, to troche chore, zeby w wieku 27 lat mieszkac z rodzicami. dziwna ta kolezanka

6756 no wiesz nie każdy ma kasę na kupno albo chociażby wynajęcie mieszkania bądz nie każda trafia na faceta z mieszkaniem. Ale muszę przyznać, że dziwna to ona jest i nie chodzi mi tutaj o względy mieszkania z rodzicami!!

gdybym miała dwójkę dzieci i 3 pokoje, to szczerze móiwąc też bym dla dzieci przeznaczyła tylko jeden, nie wyobrażam sobie życia bez własnej sypialni i pokoju dziennego, no ale postaralabym sie przynajmniej dać im ten największy pokój i przedzielić ścianką czy coś...wiem jestem podła, meaaa