Nie daję rady...

Mam 16,5 lat. Zapewne zaraz na mnie naskoczycie, że zachciewa się smarkuli szaleć. Wszystkie moje kolezanki z klasy jezdza na dyskoteki, mają chłopakow. A ja? Mi nie wolno! Znowu dostałam propozycję pojechania na zabawę (nigdy jeszcze nie byłam!), i znowu od ojca wrzaski, że wykluczone. Nie chcę co tydzien jezdzic i upijac się do rana. Chcę raz na pół roku, rok po prostu potańczyć w miłym towarzystwie. Wiem, że młoda jestem i głupia jeszcze, ale źle mi strasznie, że mi nic nie wolno, a inni mają tak w życiu łatwo. Znowu muszę płakać całą noc w poduszkę. Mam tego dosyć, musiałam się wyżalić:(.

albo rodzice nie mogą ci ufać(może zawiodłas ich już w podobnej kwestii) albo się o ciebie boją albo są staroświeccy

Mama mnie rozumie, ale ojciec... Potrafi tylko sie na mnie wydrzeć. CIężko mi strasznie:(.

mój tata też mi nie pozwalał , ale ja mówiłam ,że jadę do kuzynki i zostanę na noc ...i tak było , z tym ,że najpierw pojechałyśmy na dyskę .....ale to były inne czasy , nie było narkotyków , "tabletek gwałtu" itp ---może twój tata tego się obawia ?

No tak, rozumiem jego obawy, ale nie zamierzam tam wybierac się sama, tylko w odpowiednim towarzystwie. Źle mi strasznie, jak dziewczyny chwalą się, gdzie były, a ja jedna szara mysz *jedyna z klasy* nawet nie zna nazw jakichś dyskotek.

a nie masz starszego brata albo kuzyna , któremu tata by zaufał i ci pozwolił z nim iść?

Brat to ciągle siedzi w domu, prawie wcale nie imprezuje, nie chcialby ze mna isc na pewno.A zresztą mojego ojca chyba nie da się przekonać i tak będę cierpieć jeszcze pewnie pare lat...:(

Uczę się dobrze, jestem grzeczną, cichą dziewczyną, nie sprawiam problemów... Znowu sobota spędzona w domu, podczas gdy wszyscy znajomi na zabawach... Załamuje mnie to:(.

Tyle łez już w moim krótkim życiu poleciało:(. Tyle bólu:(. Dziękuję, że zrozumieliście mnie i nie potępiliście. Nie wiem, nie daję sobie rady, czasami odechciewa mi się żyć niestety:(.

ja też przechodziłam przez to co ty , mój ojciec długo mi i nie pozwalał wychodzić na imprezy a nawet do przyjaciółki z bloku obok na noc nie mogłam iść ... w ogóle sie nie potrafiliśmy dogadać . Na szczęście miałam wsparcie wśród znajomych nikt mi tego nie wytykał .. skończyło się to tym ze zaczęłam okłamywać rodziców , mówiłam to co chcieli słyszeć ale to nie jest dobry sposób nasze relacje są bardzo ograniczone i o wielu sprawach nie potrafię z nimi rozmawiać...