Jak z tego wybrnac?

Witam, na uczuciowym odzewu brak, wiec moze tu ktos poradzi... Mam duzy problem i nie ukrywam, zalezy mi na radach, zwlaszcza osob, ktore znalazly sie w podobnej sytuacji. Do rzeczy. Od niedawna dorabiam sobie w pewnej firmie. Jest to dla mnie praca na przeczekanie, ale wiadomo, ze nawet w takiej chcialabym dobrze wypasc. Od pewnego czasu zauwazam, ze osoba, z ktora mam dyzury non stop podklada mi male swinie i nie daje mi sie nauczyc, ze tak powiem "powazniejszych rzeczy". Odsuwa mnie od zadan, zlecajac najprostsze prace. Wiem, ze dla tej osoby praca ta jest calym zyciem. Dzis wypalila w rozmowie ze mna, ze jej zdaniem to niedobrze, ze juz tak duzo umiem, bo "moge ja wygryzc". I teraz mam dylemat. Potrzebuje teraz tej pracy i nie chce z niej wyleciec. Nie mialam dotad problemu z ustawianiem do pionu osob, jednak tu... No, wlasnie. Nie chce wojny z tym czlowiekiem, bo rozumiem, czym sie kieruje. A kieruje sie strachem, bo dla niego to walka o przezycie a dla mnie tylko, no wlasnie czasowy zastepnik. Sama nie wiem, rozmawiac delikatnie z szefem i poprosic, aby wytlumaczyl gosciowi, ze jego obawy sa z ksiezyca wziete. Rozmawiac z tym kolesiem (nie docieraja do niego moje zapewnienia). Poradzcie, co zrobilibyscie na moim miejscu? Jestem strasznie sfrustrowana ta sytuacja...

Nikt nic nie poradzi?

Ja miałam taki problem ale w drugą stronę- nowa osoba nie chciała się niczego uczyć, nie przyswajała żadnych informacji, bo się bała, że spadnie na nią więcej pracy-ostatecznie skończyło się rozmową u kierownika. Niestety się rozchorowałam i ta osoba nie mogła sobie poradzić więc bez przerwy do mnie wydzwaniała z pytaniami co i jak aż w końcu wyłączyłam tel. Myślę, że skoro nie pomaga spokojna rozmowa ( tak jak w moim przypadku nie pomogła) to jedynym wyjściem jest rozmowa z przełożonym, albo chociaż najpierw ostrzeżenie, że jeżeli nadal będzie cię odsuwać od obowiązków to zakończysz to właśnie w ten sposób. Niektórzy ludzie przesadzają, nawet gdy mają uzasadniony powód.