Skocz do zawartości
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki, które zawierają...
Szukaj wyników w...

Zarchiwizowany

Ten temat jest archiwizowany i nie można dodawać nowych odpowiedzi.

Gość związek z DDA

pytanie do osób których partner/partnerka jest DDA

Polecane posty

Gość związek z DDA

witam wszystkich jestem w cudownym zwiazku z mezczyzna zycia Wszystko jest idealnie tylko... no a moze az ... chlopak pochodzi z domu w ktorym jednym slowem panowala patologia przez duze P ojciec alkoholik bil i terroryzowal cala rodzine niestety matka co prawde nie pila ale nie nalezy do zbytnio kochajacych mam Na poczatku zwiazku az bylam zdziwiona kiedy dowiedzialam sie w jakich warunkach sie wychowal w ogole nie dawal poznac po sobie ze cos bylo nie tak. Caly czas myslalam ze wszytko po nim splywa ze jest taki silny psychicznie ze przeszlosc nie ma na niego wplywu Ale po jakis 2 latach zaczal mien kryzysy wszystko bylo ok a nawet lepiej i tu nagle z dnia na dzien mowi ze musi wszystko porzemyslec Na poczatku myslalam ze po prostu cos sie skonczylo Nie poddalam sie i przeszlismy kryzys po tym wiedzialam juz ze za swoje zachowanie winna jest przeszlosc ojciec alkoholik Minal rok i znowu zaczyna panikowac ze on mnie kocha i dlatego powinnam sobie poszukac kogos innego z "normalnego " domu bo on nie potrafi byc w zwiazku ma wrazenie ze ciagle mnie krzywdzi Wytłumaczylismy sobie ze mnie nie krzywdzi ze bardzo mi na nim zalezy i nie chce nikogo innego I znowu przez rok bylo ok i tu nagle pare dni temu znowu slysze zdanie ze musi sobie przemyslec... Prosze osoby zarówno DDA jak i partnerow o jakies rady Boje sie ze nie wygram z kolejnym kryzysem najgorsze jest to ze caly czas mieszka z rodzicami Nie nawidzi domu a jednoczesnie nie potrafi odejsc pozdrawiam

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość asda
hej , wiesz ja sama mam ojca alkoholika, oczywisie moj chlopak wie o tym. a ja mam bardzo niskie poczucie wlasnej wartosci, naprawde bardzo, i mam malo wiary w siebie, i ciagle mojemy chlopakowi powtarzam zey sobie kogos lepszego i "normalnego" znalazl ..wiem to dziwnem, ale ja mam w sobie cos takiego ze uwazam ze nie zasluguje na tak dobrego kochanego chliopaka, wiem to dziwne bardzo ::( ale niestety juz tak mam;/

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość pepea
ja tak tez mam, zdazylo mi sie sprowokowac sytuacje w ktorej chcialam zeby facet mnie zostawil....uzawam ze nie zasluguje na takiego dobrego czlowieka jak on...czasami takie "demony ze mnie wychodza" i uwazam ze musze byc sama bo tylko krzywdze innych ...chore to wiem ale coz

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość mushka
a ja jestem DDA i nawet patologia w domu nie zachwiała mojego systemu wartości, nie rozumiem jak można twierdzić, że nie zasługuje się na drugiego człowieka tylko dlatego, bo jest się DDA. zasługujecie na wszystko, wystarczy przestać myśleć o tym, co było kiedyś. co do tematu, a dlaczego on ciągle z nimi mieszka? przecież to już o współuzależnienie zakrawa, zresztą u pań wyżej też to zauważyłam :o

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
ja tez jestem DDA tyle ze mam wysoka samoocene... co innego ze do pewnego momentu bylem strasznie zamkniety w sobie... ale jakos nie widze zwiazku DDA z tym ze facet twierdzi ze nie zaslugujesz na niego... zastanawiam sie czy nie kryje sie pod tym inna przyczyna. co by nie mowic-jesli nie pojdzie na terapie-bedziesz miala z nim problemy.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość związek z DDA
dziekuje za odp tak tez mi sie wydaje ze to uzaleznienie jestesmy razem 4 lata Zamierzam walczyc musi byc dobrze :) Znalazlam fajna ksiazke dla DDA ale takze dla ich partnerow janet g woititz - lęk przed bliskością polecam najgorszy byl pierwszy taki kryzys kiedy nie rozumiala dlaczego tak sie dzieje Myslalam ze ma kogos innego Rozmawialam z nim na temat syndromu DDA nawet nigdy wczesniej o tym nie slyszal jak czytal strony internetowe ktore mu pokazalam to myslalam ze sie rozplacze Obiecywal ze juz nigdy nie powie ze nie jest wystarczajaco dobry dla mnie ale chyba sama nie jestem mu w stanie pomoc Trzeba bedzie pomysles o jakims psychologu

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość dobre to
Mój mąż jest DDA. Obydwoje rodzice alkoholicy. Niby wesoły, dusza towarzystwa, ale tak naprawdę cholernie zamknięty w sobie. Z domu rodzinnego uciekł w wieku 19 lat, do wojska. Szczerze mówiąc, nie mógł się doczekać. Do domu już nie wrócił.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość dobre to
twój chłopak powinien opuścić dom rodzinny. Terapia też byłaby wskazana. Ile chłopak ma lat?

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość związek z DDA
moj chlopak tez dobrowolnie poszedl do wojska ale niestety wrocil do domu Rozumie ze sama nic nie zdzialam kiedys wspominal o psychologu ale jakos tak temat sie rozmyl Teraz ja wspomne ze moze byloby dobrze sie przejsc zobaczyc jaki poglad ma ktos obiektywny

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość brunetka83
a byl ktos u psychologa, czy on wogole pomoze?

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość Trzaskacz
co to jest DDT słyszałem , a DDA ?

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość brunetka83
Dorosle Dzieci Alkoholikow...

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość związek z DDA
25lat Wierze ze uda sie to wszystko przejsc Nie jestesmy pierwsza para ani ostatna z takim problemem Czeka nas ciezka praca ale warto

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość jakbym o sobie czytała
zbieram siły by wybrac sie do psychologa bo jestem cała w rozsypce i wiem, ze sama sobie z tym nie poradzę - z moją psychiką jest coraz gorzej....

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość też jestem DDA
i mówię swojemu chłopakowi dokładnie to samo. że na niego nie zasługuję, że on zasługuje na kogoś lepszego... a on mi ciągle powtarza, żebym nie gadała takich głupot. to już chyba coś takiego siedzi w naszej podświadomości, człowiek się nasłuchał w domu, że leń, obibok, bękart, że nic nie wart, że najgorszy... to się później nie ma co dziwić, że wychodzi taki młody człowiek w świat i myśli, że jest wart tyle co wielkie gówno... ja na szczęście spotkałam chłopaka, który mnie z tego błędu powoli wyprowadza...

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość związek z DDA
licze na to ze psycholog pomoze Wiadomo ze nie odrazu Ale mam pytanie do osob ktore zyja w zwiazku juz kilkanascie lat czy mozna sie pozbyc tych lekow i obaw ze strony DDA czy da sie nad nimi zapanowac

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
samo nic sie nie da- ja poszedlem na terapie- bo przyszedl moment w ktorym juz nie wiedzialem co sie ze mna dzieje. terapia jest super!!!!!!!! choc sa momenty bolesne-ale warto. no i jescze zalezy do kogo sie trafi. nie kazdy psycholog pomoze.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
powiem tak- po terapii dostalem NOWE zycie. i niech to wam wystarczy za rekomendacje w razie pytan -@ chetnie odpowiem :)

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość asda
a ja sie boje ze mnie moj chlopak opusci przez te moja gadanie;/ z jednej strony chcialabym mu ulzyc i zeby sie tak mna nie przejmowal ale z drugiej bardzo go kocham i chcialabym juz z nim spedzic zycie.. czyli uwazacie ze bez terapi nie bede w stanie stworzyc normalnego domu..?

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość ja mam anioła w niebie
miałam męża - DDA był gorszym potworem niż jego ojciec bo gnębił na trzeźwo :(

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość dobre to
Mój nigdy w życiu nie poszedłby do psychologa. Jeśli twój chłopak przejawia jakiekolwiek zainteresowanie terapią, wykorzystaj to koniecznie!!!!!!!! Jesteśmy razem 10 lat. Bywa ciężko. Mąż ciągle szuka potwierdzenia miłości.Chcąc się przypodobać rodzicom, robił im drogie prezenty. Jeśli chodzi o mnie wpada w panikę, kiedy nie może mi pomóc. Czasami są to kompletne błahostki, jak bóle menstruacyjne. On chyba ciągle chce się czuć potrzebny.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość mam ten sam problem
dziś już widze, ze bez terapii sie nie obejdzie bo pogrążam sie coraz bardziej, niszczę wlasne zycie i życie innych mimo, ze tego nie chce.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość asda
ja nie chce isc na terapie :( nie wiem czy z pwoodu strachu czy wstydu czuje sie taka slaba ze nie potafie sobie z tym poradzic;/

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość typowe uczucia
i zachowania DDA: niestety w moim przypadku wszystko sie zgadza:( http://www.dda.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=23&Itemid=65 Dorosłe Dzieci... * zgadują co jest normalne * mają trudności z przeprowadzeniem swoich zamiarów od początku do końca * kłamią, gdy równie dobrze mogłyby powiedzieć prawdę * osądzają siebie bezlitośnie * mają kłopoty z przeżywaniem radości i z zabawą * traktują siebie bardzo poważnie * mają trudności z nawiązywaniem bliskich kontaktów * przesadnie reagują na zmiany, na które nie mają wpływu * bezustannie poszukują potwierdzenia i uznania * myślą, że różnią się od wszystkich innych * są albo nadmiernie odpowiedzialne albo całkowicie nieodpowiedzialne * są niezwykle lojalne, nawet w obliczu dowodów, że druga strona na to nie zasługuje * ulegają impulsom * czują się winne stając w obronie własnych potrzeb i często ustępują innym * czują strach przed ludźmi, a zwłaszcza przed wszelkiego rodzaju władzą i zwierzchnikami * czują strach przed cudzym gniewem i awanturami * lubią zachowywać się jak ofiary * bardzo boją się porzucenia i utraty * obawiają się ukazywania swoich uczuć * łatwo popadają w uzależnienia albo znajdują uzależnionych partnerów * są impulsywne. Mają tendencję do zamykania się w raz obranym kierunku działania bez poważnego rozpatrzenia innych możliwości postępowania i prawdopodobnych konsekwencji podjętych działań. Ta impulsywność prowadzi DDA do zamieszania, nienawiści do samych siebie i utraty kontroli nad otoczeniem; w dodatku potem zużywają przesadną ilość energii na oczyszczenie sytuacji.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość związek z DDA
cale szczescie moj chlopak jest chetny pojsc do psychologa Ale jakos tak ciagle pelno spraw na glowie i temat przestal istniec wiec licze ze po rozmowie odrazu pojdziemy sie zapisac do specjalisty juz teraz nie popuszcze jak powie ze sie zgadza to za reke i odrazu idziemy sie zapisac:) dziekuje wszystkim za odp

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość a powiedzcie co jest
lepsze: terapia indywidualna czy grupowa DDA? bo slyszałam, ze to drugie.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość asda
antychryst wyczuwam ironie w tym pytaniu, nie, Do Densysty nie wstydze sie chodzic

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
no wlasnie-psycholog to taki sam lekarz tyle ze od "duszy" :D terapia indywidualna bardziej skupia sie na TOBIE grupowa-mas porownanie z innymi-to co mowisz nie tylko komentuje terapeuta ale i pozostali, poza tym sluchasz podobnych problemow i masz porownanie ze swoimi. to jest naprawde rewelacyjne

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

×