Ryzykować????

A mam taką sprawę... Jest taki chłopak, którego znam kilka miesięcy, ale on mieszka kilkaset km od mojego miasta. Nasze pierwsze spotkanie nie obfitowało w jakieś szczególne wydarzenia, jednak intensywnie go obserwowałam, chociaż fizycznie nie jest w moim typie... Coś mnie do niego przyciągało. Po jakimś czasie zaczęliśmy ze sobą pisać przez Internet. Od początku bardzo go lubiłam. Kiedy przyszedł czas na studniówkę, postanowiłam go zaprosić, chociaż strasznie się bałam, że nie wypali i się nie dogadamy. Nadszedł czas studniówki... Byłam nim oczarowana, a sama impreza do tej pory wydaje mi się snem. Mimo, że wcześniej nie czułam, że mogłabym poczuć do niego coś więcej, czułam się jak księżniczka, która spotkała na balu swojego księcia ;) Pojawiła się chemia, zbliżyliśmy się do siebie. Rozstanie było czymś strasznym. :/ Teraz nie wiem, co robić. Chcę związku, ale cholernie się boję, że nie wypali ze względu na doświadczenia z przeszłości... W ogóle boję się związków, ale nie chcę tego tak zostawić. Tęsknię, nie mogę przestać myśleć. To nie chodzi o to, czy to poważne uczucie, czy zauroczenie. W życiu trzeba próbować wszystkiego, żeby znaleźć \"to\" odpowiednie... Znam wiele par na odległość, którym się udawało, ale boję się niepowodzenia, nawet nie chodzi o moje cierpienie, najbardziej się boję, że zranię lub zawiodę chłopaka. Warto ryzykować? Jak się uwolnić od tego panicznego strachu przed niepowodzeniem?

O czym ty gadasz? Niby co ryzykować? Rozwodzisz sie dla niego albo przeprowadzasz?

co ryzykować? możliwość kolejnego zawodu, cierpienia, zwiększenia obaw względem związków... dla mnie to spore ryzyko. a odległość jeszcze wszystko utrudnia.

ciesz sie tym co masz i nie mysc co bedzie potem..

grunt w tym, że niczego jeszcze nie mam... a jedynie wątpliwości.

przezycia zprzeszlosci? przeciezstudniowke nidawno dziecko mialas

powiem nie i posłuchasz? słuchaj serca ... :)

Miło, że ktokolwiek zwrócił uwagę na ostatnią linijkę posta/ostatnie pytanie. Temat akurat jest przypadkowy.