Chyba depresja

Jestem od dosć dawna przygnębiona i to bardzo. Małżeństwo do kitu, praca to samo. Rano nie mogę wstać z łóżka. Chyba nie jest za dobrze. Co Wam pomogło wyjść z takiego stanu? Psychiatra raczej odpada, bo mieszkam w niedużym mieści :-(

No niestety - nie doczekałam się odp. na moje pytanie :-) Ale może ktoś napisze mi na temat Deprimu? Pomaga?

czasem ma gorszy okres w zyciu i to nie musi byc od razu depresja, zacznie sie wiosna, wiecej slonca, bedzie lepiej. A co do deprimu, to osobiscie nie probowalam, ale ponoc pomaga. Pozdrawiam

jesli naprawde masz problemy z mezem i problemy w pracy, to kilka tabletek nie rozwiaze twojego problemu. Musisz zmienic swoje nastawienie i "siegnac do korzeni". Niewykluczone, ze sama nie dasz rady.

Dzięki za opinie :-) Ale sięgnąć do korzeni, tzn. musiałabym cofnąć się o kilkanaście lat. Czy w takiej sytuacji pomaga psycholog? Nigdy nie byłam. U psychiatry byłam 3 razy, a więc kuracja 3 m-czna. Pomogło, ale potem problem powrócił. Boję się, że spotkam kogoś znajomego w gabiniecie. Od kilku lat nie żyje moja jedyna ukochana siostra i bardzo mi jej brakuje. Jakoś tak smutno mi poprostu ....

dobra terapia, pomaga, a ty masz chyba sporo do "przerobienia". Im szybciej to zrobisz tym krocej bedziesz cierpiala. Nie odkladaj wiec tego i poszukaj jakiegos dobrego psychologa.

w malamy miescie? jesli jestes chora na depresje to idz do lekarza i poddaj sie leczeniu. inaczej nie da rady.

Niekoniecznie musi to być psychiatra. Zwykly lekarz gdybyś opisała mu swój stan mógłby przepisać Ci jakiś konkretny antydepresant - najlepsze są te wtórnego wychwytu serotoniny typu Prozac i inne... Deprim to nic innego jak wyciąg z dziurawca - owszem pomaga, bo dziurawiec wspomaga pracę neuroprzekaźników serotoniny do mózgu. JEdnak stosowany jest w lekkiej lub średniej depresji. Przy silniejszej konieczna jest wizyta u lekarza. A i jeszcze jedno - z depresją mamy do czynienia wtedy, gdy nastrój jest dużo gorszy niż wskazywują na to czynniki zewnętrzne. Tzn. gdy np: umrze ktoś bliski i płaczemy to normalny objaw smutku i przygnębienia. Problem depresji jest wówczas, gdy placzemy bez powodu, albo np: nie podnieśliśmy się po smierci kogoś bliskiego przez ponad rok czasu itd. Jeśli masz problemy a Twój nastrój jest adekwatny do sytuacji wtedy trzeba starać się uporać z problemem. Jeśli nastrój nie pozwala Ci spać i pracować - wtedy jak najbardziej polecam Deprim czy inne "dziurawcowe" albo po prostu parzyć sobie herbatkę z ziela (z czym że stężenie jest tutaj dużo niższe niż w tabletkach - ale też pomaga :) )

p.s mnie ostatnio też depresja dopadła... Ale wiem, że tabletki tylko przykryją problem. A sedno tkwi w tym, co nazywam "zespołem przewlekłego niewysłuchania" - po wyjeździe na studia urwały mi się kontakty ze znajomymi, nie mam przyjaciół i po prostu po ludzku nie mam z kim pogadać... Nawet związe mi się zaczal przez to sypać (ja dużo mówie i bardzo przeżywam wszystko... a mojego partnera zaczęło męczyć to moje "gadulstwo". NIe chce ze mną rozmawiać, więc ja się zamykam w sobie, przez to chodzę rozdrażniona itd.) WIzyta u psychologa na pewno by pomogła - nauczyłby mnie jak żyć i radzić sobie 'samemu' :) problem tylko w tym, że nie stać mnie na ufundowanie sobie takiej sesji.

Dziękuję Wam za opinie :-) Ja pracuję i mogę zafundować sobie wizyty u psychologa, tylko żeby trafić na odpowiedniego, to dopiero sztuka. Spróbuję Deprim. Nigdy tych tabletek nie zażywałam. Moja lekarka pierwszego kontaktu, wysyła mnie do psychiatry. Mówiłam, że jestem też nerwowa i rozdrażniona. Przepisała mi Tranxene. Kuracja 1 m-c. Wiem, że wiele osób zmaga się z depresją. To choroba XXI wieku. Ale jakoś trzeba sobie radzić - Metodą prób i błędów :-)

To, co opisujesz, to w/g mnie nie depresja. Miałem kiedyś to samo i samo przeszło. Po prostu apatia, zmęczenie, znużenie.