choć dorosła to nadal traktowana jak dziecko

Mam problem, ale nie mam z kim o tym porozmawiać :( mam 22 lata, od pół roku spotykam się z chlopakiem, z którym spotykałam się juz kilka lat temu..."stara miłość nie rdzewieje", teraz Michał ma dziecko, jest po rozwodzie, ale mi to nie przeszkadza, lubie się z jego synkiem. Bardzo Go kocham i jestem bardzo szczesliwa z nim, chce z nim byc, chcemy razem zamieszkać. Problem lezy w tym że nie wiem jak mam o tym powiedziec rodzicom, bo oni absolutnie nie akceptują mieszkania ze sobą przed slubem...Rodzice zwłaszcza mama uważaja mnie za małą córunię, nie zdajaą sobie sprawy ze jestem juz dorosła, że potrafie o siebie zadbać, juz od kilku lat sama sobie jakoś radze. Nie wiem w jaki sposób mam im powiedzieć, jak się zachować po ich reakcji która napewno bedzie kiepska... Proszę doradzcie mi coś.....

Doroslosc polega miedzy innymi na umiejetnosci podejmowania decyzji, ich uzasadnieniu i konsekwentnej realizacji. Jezeli masz z tym problem - to wniosek nasuwa sie sam. Prawda?

Magicca genialne to co napisałaś - zgadzam się w 100% z tobą:)

doskonale o tym wiem, podjęłam juz decyzję, jestem jej pewna tylko boje się reakcji rodziców, ale myślę że z czasem mnie zrozumieją, zaakceptują ta sytuacje.