czego nauczylo was zycie?

mnie życie nauczyło, żeby wyszaleć się przed ślubem, potem poszaleć trochę z mężem a potem wygnać zdrajce z domu. Mam syna, dobra pracę i świetnie mi się żyję. mam też przyjaciela bez zobowiązań , więc biologia jest zaspokojona ;). nigdy więcej faceta na stałe .

nie warto być grzecznym i uczciwym

Wielu rzeczy, ale przede wszystkim, że zdecydowanie zbyt wielu ludzi przejmuje się sprawami zupełnie nieistotnymi i brak im dystansu do siebie i świata że absolutne zaufanie w związku jest równoznaczne z olewaniem i proszeniem się o zdradę że spełnianie własnych zachcianek za wszelką cenę nie popłaca że nikogo nie uda nam się zmienić jeśli on sam nie widzi takiej potrzeby, a nawet jeśli widzi, to nie jest to gwarancją sukcesu że wzajemny szacunek, przyjaźń, zainteresowanie drugą osobą, czułość to lepsza podstawa związku niż szaleńcze zauroczenie że bardzo mało jest ludzi naprawdę tolerancyjnych że warto czasem posłuchać mamy :) że optymizm i siła przebicia często są ważniejsze niż kwalifikacje i doświadczenie itd.

kochac kochac

że należy ograniczą do minimum słowo "nigdy", "zawsze" i "na pewno" że czas jest najlepszym lekarstwem że życie to sinusoida i raz się jest nad wozem a raz pod

przeczytałam pobieżnie, to co do tej pory napisaliście... i do znacznej większości się przychylam. bardzo fajny topik;)

Moje życie obrało sobie dziwną metodę nauczania. W polskich szkołach belfer nie bije juz linijką... a moje życie uparcie kopie mnie po tyłku! Nauczyło za dużo. Mogłoby sobie już odpuścić.

-że nie zawsze warto komus pomagac,bo może się to obrócić przeciwko sobie samej -że nie warto pożyczać kasy rodzinie i znajomym-u mnie jak na razie każdy zapominał o długu -że czasami trzeba uważać co się mówi i przy kim -i najważniejsza jak dla mnie rzecz-nie warto być dobrym dzieckiem-ja takim byłam przez całe życie,na każde zawołanie,pomagałam,ja sie opiekowałam rodzicami po wypadku,po operacji mojej mamy,zajmowałam się młodszym rodzeństwem,ja -mimo,że w domu nie mieszkam - sprzątałam,gotowałam,piekłam przed każdymi świętami,i wiele innych rzeczy-za to laury zbiera moja starsza siostra-to ona dostała na prawo jazdy,to jej kupili samochód,ciągle dokładają do studiów,mimo,że to już trzecie i żadne nie skończone,teraz mieszka z facetem,dołożyli im do remontu mieszkania,ciągle robią jej zakupy spożywcze i chemiczne,a ja nie dostałam nic.

A ja sie nauczylem ze przez LUDZI PRZEMAWIA - GORYCZ, - CORAZ MNIEJ SIE KOCHAMY - CORAZ WIECEJ UDAJEMY I GRAMY - CORAZ RZADZIEJ JESTESMY DLA SIEBIE - CORAZ CZESCIEJ PO COS - I ZE UPADAMY - A NAJGORSZE KIEDY NIE POTRAFIMY PRZYZNAC SIE DO PRAWDY

Do Laury - współczuję, moge sobie wyobrazić co czujesz. Ale z jednym się nie zgadzam - zawsze warto być dobrym! i dzieckiem i dorosłym. Dla siebie samego! dlatego że jak rodziców zabraknie będziesz mogła spojrzeć w swoje odbicie w lustrze z czystym sumieniem! Bo przecież nie chodzi o to w byciu dobrym, żeby dostawać coś w zamian? Jasne wdzięczność jest ważna, ale najważniejszy jest sam fakt że komuś pomogliśmy.

tzn DO PAUUULLI24 !!!

jak narazie: że mężczyźni są okrutni należy mieć ograniczone zaufanie do ludzi zdrowie jest najważniejsze dzieci są sensem życia, chociaż wcale niełatwo je wychować

nigdy nie mówić 'nigdy'

a CZEGO MNIE ŻYCIE NAUCZYŁO? -nie przejmować się drobiazgami -nie ufać nikomu do końca, ani facetowi ani kobiecie -w związku kierować się też rozumem a nie tylko sercem...posłuchałam tylko serca i bardzo źle na tym wyszłam :( -nie odkrywać nadmiernie przed ludźmi swoich słabości, bo może i pogłaszczą po główce, ale potem chętnie je wykorzystują -uśmiechać się! - to prawda, że uśmiech to najkrótsza droga między ludźmi -łatwiej się zakochać, trudniej odkochać niestety... :( - i to czym ktoś już wspomniał - Wiele tracimy wskutek tego, że przedwcześnie uznajemy coś za stracone...

Pauuuula a nie wpadło Ci do głowy, że pomagają Twojej siostrze bo podświadomie uważają ją za nieudacznika, że sama sobie nie radzi. Bądź pewna, że jeśli nie daj Bóg dopadnie ich choroba znowu zwróca sie do Ciebie, bo onasierota im nie pomorze. A Ty sie ciesz, że dobrze sobie radzisz w życiu, bo to zaprocentuje i nigdy nie marz o tym by być namiejscu siostry-pierdoły życiowej.

ze zawsze dostaniesz od niego w duupe :/

w doope, o ile nie lubisz :-P

tego zeby nigdy nikomu do konca nie zaufac

a CZEGO MNIE ŻYCIE NAUCZYŁO? -w związku kierować się też rozumem a nie tylko sercem...posłuchałam tylko serca i bardzo źle na tym wyszłam --------------------- Wiesz co to znaczy? Ze wlasnie nie posluchalas serca.

mnie nauczyło wielu rzeczy. przede wszytkim nie wolno ufać ludzią i im wierzyć. trzymać dystans między osobami. Jest jeszcze parę innych rzeczy, ale są zbyt bolesne by o nich pisać ...

1. że religia to bzdura, modlenie się nie działa i szkoda na te nonsensy czasu 2. że 85% sukcesu zalezy od szczęścia, tak, tak, zwykłego szczęścia, jak sie urodzisz z ładną buzią, inteligencją w porządnej, zamożnej rodzinie to źle ci nie będzie, inni zaś sa juz na starcie przegrani 3. że miłośc to bajka dla małolatów, z tego sie wyrasta 4. że zycie tak baprawdę nie ma większego sensu i nie warto sie zamartwiac ani przejmowac bo i tak wszyscy umrzemy :)

ad. Modlenie ma sens ttylko trzeba sie modlic a nie mechanicznie odmawiac, chhociaz na poczatek i to jest dobre Nie ufac ludziom? To komu ufac i jak zyc?

własnie że nie! gdybym rozum dopusciła wszystko byłoby inaczej, serce było ślepe,bo zakochane... a rozum coś tam szeptał... zresztą musiałabym napisac o co chodzi dokładnie nie chodzi tez o brak zaufania, ale o ograniczone zaufanie do ludzi... w każdym razie z tego wszystkiego 1 WNIOSEK - NIGDY SIĘ JUŻ NIE ZAKOCHAĆ

ze nie warto przejmowac się drobiazgami, i ze zycie mam tylko jedno

up

Nie wierzyc w słowa tylkow czyny. Słowa są za przeproszeniem gów... warte:(

tu nie kwestia bycia dobrym dzieckiem (bo rozpuscisz swojego dzieciaka) a tego ze mialas taka role w swojej rodzinie, i ulegalas temu zamiast sie odciac u mnie bylo tak samo , najstarsza siostra byla do romow do zalatwiania ja bylam do opiekowania sie i sprzatania nie nie chodzilo ze ona byla nieudacznikiem bo b. dobrze sobie radzi w zyciu. taka role ci rodzina wyznaczyla, to chore ale tak czesto bywa :o wniosek taki zeby dzieci kochac i traktowac ROWNO ! co mnie nauczylo zycie ? -zeby walic wszystko, za 100 lat i tak nikt o nas nie bedzie pamietal

Zeby cieszyc sie i doceniac to co mamy:)Nawet zwykle slonce za oknem Czerpac radosc z kazdego dnia Zyc wedlug swoich zasad Robic tak,zeby byc szczesliwym

- deklaracje kobiet nie pokrywają sie z ich wyborami, - liczy sie tylko kasa, - dla kobiet liczy się tylko grubość - nie długość- grubość portfela, wtedy przymkną oko na wszystkie twoje wady, - króluje fałsz, obłuda i zakłamanie, - nie licz na rodzinę, - marzenia się nie spełniają, - prawdziwej miłości to nie ma na świecie zbyt wiele,

jak osiągać kompromis