Podoba mi się kuzynka...

Z tym, że w zasadzie się nie znamy. Nasze mamy są siostrami ciotecznymi. Pamiętam jak byłem mały, że chodziłem wtedy do niej i się bawiliśmy. Później kontakty w rodzinie się popsuły i mimo, że mieszkaliśmy w tym samym mieście to przez tyle lat się nawet nie widzieliśmy. Później dopiero trafiliśmy do jednej szkoły średniej, do równoległych klas i nawet nie wiedziałem, że to ona. Przypadkowo się dowiedziałem. I w zasadzie obydwoje o tym wiedzieliśmy, ale mijaliśmy się i nic do siebie nie mówiliśmy... Wtedy o tym aż tak nie myślałem. Ale teraz coraz częściej myślę, że jednak coś straciłem. Oglądałem jej zdjęcia na naszej klasie. A co najlepsze ona jest bardzo w moim typie, podoba mi się. Co prawda to niby rodzina, ale jednak jak obca osoba, bo nie mieliśmy ze sobą kontaktu. Żałuję, że nigdy nie mieliśmy ze sobą kontaktu na poziomie brat-siostra. Byłoby zupełnie inaczej gdybym miał siostrę w swoim wieku i gdybyśmy byli w dobrych kontaktach. Dlaczego rodziny muszą wszystko psuć? Nawet nie wiem dlaczego kontakt był tak urwany. Ale strasznie mi żal... Teraz mogę na nia popatrzeć tylko jako na obcą dziewczynę, która mi się podoba...