boje sie naglej smierci

tak, boje sie tego ze nagle umre. Przegladalam dzis internet i napotkalam mase artykulow o smierci czy to zwyklych ludzi czy sportowcow, gwiazd. I z racji tego ze jestem bardzo wrazliwa osoba, przerazilam sie :( spanikowalam! teraz siedze i placze. Dla Was to smieszne , wiem. Ktos powie " pierdolisz dziewczyno, jakby kazdy sie tak przejmowal to bysmy zwariowali, zyj jak najlepiej, ciesz sie z tego zycia" aha aha ciekawe jak? nie mam faceta, studiuje dziennie, nie mam kasy zeby co tydzien gdzies wychodzic, nie mam super ciuszkow i nie mam fizycznych mozliwosci aby brac z zycia wszystko co najlepsze... :( boje sie ze nagle znikne, nie zrealizuje marzen, planow, zostawie mame, przyjaciolke ktore kocham najbardziej na swiecie. Jestem jedynaczka, wiec tym bardziej mnie to przeraza :( tak, żale sie, ale chcialabym chociaz kilka slow otuchy :(

lepsza nagła - niz długa i bolesna Takie jest moje zdanie

Daj se spokój co ma być to będzie i nie ma co nad tym rozmyślać... szczęśliwie nikt nie wie kiedy przyjdzie na niego czas :)

rozumiem Cię, zaczełam się bać kiedy moja 29 letnia zdrowa koleżanka zmarła we snie, popadłam wręcz w obsesje :o za kazdym razem jak kładłam sie spac to bałam sie ze umre.Ale w końcu wziełam sie w garść, stwierdziłam ze co ma być to i tak bedzie, kazdy ma zapisana date smierci i nie będe sie teraz non stop zadręczac ;) Co ma byc to będzie Bóg zdecyduje ;)

jak zmarla we snie? to serce zawiodlo? czy cos innego? przykro mi..

mój kolega - 28-letni 3 tygodnie temu po prostu został uderzony przez samochód. Gadał ze swoją dziewczyną przez komórkę, planowali wyjechać na weekend, za miesiąc mieli zamieszkać razem a tu... nie ma go. Umarł na miejscu.

i wlasnie to mnie przeraza najbardziej - smierc mlodych ludzi!!!! :( nie jest mi tak smutno jak slysze ze czlowiek w wieku 60 kilku czy 70 kilku umiera bo wiem ze przezyl swoje, doswiadczyl i dobrego i zlego w swoim zyciu a taki 20latek? cale zycie przed soba i nagle wszystko sie rozpierdala i nie ma sladu po nim... :(((

Ja miewam nie tyle strach przed nagłą smiercią, co śmiercią w ogole. Czasami, zwłaszcza gdy się budzę, dopadają mnie myśli że przecież czas leci tak szybko, za kilka lat będę miala 30 lat, potem 40, 50..... potem będę schorowana i umrę, tak po prostu? I to ma być całe moje życie? Przecież to zleci jak mgnienie oka. Nie będę miała już drugiej szansy, to jedyne życie jakie mam, a ono tak szybko przecieka przez palce.

Rano nie mogłam zwlec się z łóżka, najchętniej w ogóle z niego bym nie wychodziła. Odwlekałam ten moment w nieskończoność. Lubiłam za to noc i ten spokój jaki wtedy mialam. Kilka lat temu przeżyłam śmierć bliskiej osoby i od tego się zaczęło. Straciłam jedyne wsparcie jakie miałam w życiu. Trafiłam z przypadku na stronę http://energiaduchowa.pl i zamówiłam oczyszczenie aury. Pomogło. Te kilka sesji napełniły mnie energią. Teaz w końcu mam siłę do działania, pokonałam apatię i zaczęłam w siebie wierzyć.