miłość na odległość

Od 2 lat jestem w wiązku na odległość. Oczywiście jeśli można to w ogóle nazwać związkiem. Mężczyzna, z którym jestem mieszka ode mnie 450 km. Spotykamy się raz lub 2 razy w miesiącu. Spędzamy wspólnie urlopy i święta. Niby razem ale osobno. Zufanie, jak dużo go potrzeba żeby aki związek miał rację bytu. I chociaż nie ma ku temu powodów wyobraźnia wymyśla najróżniejsze scenariusze. Najprościej byłoby zamieszkać razem, ale to okazuje się najtrudniejsze. Oboje mamy dzieci, zobowiązania. Dla każdego znas zmiana miasta nie jest prosta. Jak życ w takim związku? Może ktoś z Was miał lub zna takie związki?

To nie wypali.Nie wiadomo czy on cie nie zdradza.Ja na twoim miejscu bym nie wchodziła w coś takiego bo tylko czas marnujesz znajdz sobie w swojej okolicy.Po tych 2 latach byś mogła już za mąż wyjśc a ty dalej ciągniesz.

Bez sensu totalnie

totalnie bezsensu... trzeb wybrać rybki albo akwarium...

właśnie, wszyscy mówiecie, że bez sansu i pewnie macie rację.