Dlaczego warto/nie warto żyć

Czy warto żyć? Wpisujcie powody, przekonania, niech każdy wpisze ile chce powodów na tak i na nie. A może po prostu nie mamy wyboru i po prostu żyjemy aby żyć? Jak to jest w waszym przypadku?

Żyj i daj żyć innym a nie męczysz ich takimi pytaniami :O

Żyję, gdyż nie chce mi się zabić. Żyję po to by się wykształcić i zarabiać na nierobów. Nie warto żyć, bo życie jest nudne, głupie i męczące. I mamy zbyt wiele problemów. Ale jest też jasna strona. Gdy życie Ci dokopie zawsze możesz je zakończyć. ;-) I będzie pufff.

Życie to nie teatr, mówisz ciągle, opowiadasz; Maski coraz inne, coraz mylne się nakłada; Wszystko to zabawa, wszystko to jest jedna gra Przy otwartych i zamkniętych drzwiach. To jest gra! Życie to nie teatr, ja ci na to odpowiadam; Życie to nie tylko kolorowa maskarada; Życie jest straszniejsze i piękniejsze jeszcze jest; Wszystko przy nim blednie, blednie nawet sama śmierć! Ty i ja - teatry to są dwa. Ty i ja! Ty - ty prawdziwej nie uronisz łzy. Ty najwyżej w górę wznosisz brwi. Nawet kiedy źle ci jest, to nie jest źle. Bo Ty grasz! Ja - duszę na ramieniu wiecznie mam. Cały jestem zbudowany z ran. Lecz kaleka nie ja jestem, tylko ty! ....................................................................................... ....................................................................................... Dzisiaj bankiet u atrystów, ty się tam wybierasz; Gości będzie dużo, niedostepna tyraliera; Flirt i alkohole, może tańce będą też, Drzwi otwarte zamkną potem się. No i cześć! Wpadnę tam na chwilę, zanim spuchnie atmosfera; Wódki dwie wypiję, potem cicho się pozbieram; Wyjdę na ulicę, przy fontannie zmoczę łeb; Wyjdę na przestworza, przecudowny stworzę wiersz. Ty i ja - teatry to dwa. Ty i ja! Ty - ty prawdziwej nie uronisz łzy. Ty najwyżej w górę wznosisz brwi. I niezaraźliwy wcale jest twój śmiech. Bo ty grasz! Ja - duszę na ramieniu wiecznie mam. Cały jestem zbudowany z ran. Lecz gdy śmieję się, to w krąg się śmieje świat!

zawsze mozna z nim skonczyc, ale zacząc drugi raz sie nie da.

zycie jest piekne tylko ludzie s k u r w y s y n y takie jest moje zdanie

Wy wszyscy, dlaczego wy żyjecie, co was trzyma przy życiu? Dlaczego nie umieracie? Po co wam te wartości? Wartości. Każdy ma jakieś? Dlaczego? Żeby żyć? Żeby żyć, musicie mieć wartości? Dlaczego musicie? Co sprawia że musicie mieć wartości? Boicie się, wszyscy się boicie, boicie się i dlatego żyjecie, wszyscy w strachu, wszyscy się boją, szeroko otwarte oczy, żeby nie stracić niczego, żeby nie przerwać nici, a nić coraz cieńsza, niedługo się urwie, urwie się ta nitka i wszystko się odstanie, wszystko się zdezintegruje, wszystko się przemieni, wszystko obróci się w nicość, przemienienie, zamiana.... to nie jest piękne, to nie jest straszne, tego nie trzeba się bać, nie trzeba szukać wartości. Już wiem to co chciałem wiedzieć.

Żyję dlatego, bo się urodziłam. To banalne i prawdziwe. Nie jestem wierząca i nie wierzę w życie po śmierci. To trochę dziwne, już nigdy nie myśleć, czy nic nie robić. Pustka. Żyję w strachu. Wiem o tym doskonale. Ale warto żyć dla chwil, w których moje życie unosi się do góry i jestem szczęśliwa. Ludzie się zmieniają. Wiem o tym. I jednocześnie boję się tego.

to jest mowa umarłych

Warto zyc, zeby zjadac dobre rzeczy, spotykac piekne kobiety, i milo spedzac czas :D

a nie warto dla cierpienia z jej powodu.

Żyję, bo nie mam nic lepszego do roboty. Jejku.

Zyjemy,bo musimy,bo ktos dal nam zycie.I taka jest prawda.

Jeśli nie masz po co żyć, żyj na złość innym

ja żyję i to lubię każdą chwilę lubię kazda chwila jest ...interesująca (paradoksalnie..nawet te złe chwile są ...bardzo interesujące) a do tego...po co mam sobie skracać życie? Każde skracanie życia bardzo boli..a ja nie lubię bólu Czy wiesz że nie ma sposobu na bezbolesne samobójstwo??? I jest tylko jeden sposób na bezbolesną śmierć...jest to śmierć ze starości I masz odpowiedź Dziś już wiadomo że samobójstwo jest wynikiem zachwiania zdrowia psychicznego (chwilowy chaos w chemii mózgu...coś jak psychoza...choroba psychiczna...mija po kilku dniach jej ostry stan wraz z chęcią na samobójstwo) Prosty wniosek ...jeśli się zastanawiasz nad samobójstwem...to zaczyna ci się choroba psychiczna...wątpliwy to zaszczyt

Jeśli ktoś uważa, że każda chwila jest interesująca to miał to szczęście, że nie przeżył prawdziwej tragedii. Życie jest przereklamowane. Momenty bólu są długie, a szczęścia krótkie. Nie mam myśli samobójczych, żyję i wiem, że jestem potrzebna bliskim. Żyję najlepiej jak umiem. Ale czy warto żyć? W zasadzie to po co?