Kończę swoje marzenia.

Kończę marzenia o byciu z kimś, jestem zbyt spierdolony, jestem cipą i tyle :/ Nie mam odwagi do kobiet, zupełnie. Tak jak codzień nie brakuje zazwyczaj słów, tak w takich momentach po po prostu nie mam języka. Po co mam męczyć kogoś swoją bezradnością i kompleksami :/

jeśli masz zamiar się zamartwiać to droga wolna ale ja bym na twoim miejscu brał nogi za pas i wyrywał jakąś laskę przynajmniej próbował :/

odwagi do wszystkich kobiet, czy tylko tych, które Ci się podobają?

Terapię zyskania pewności siebie zacznij od kontaktu z kobietami, którym płacą za kontakt z ludźmi np. ekspedientki, kelnerki itp.

z tych słów :)

Najbardziej nie mam odwagi do tych, które mi się podobają... A do innych nie aż tak. Po prostu czuję się gorszy, chociaż wiem, że nie jestem zły :/

Chciałbym się śmiać, bo póki co tracę wiarę w siebie, mimo, że długo ją budowałem. Ale jednak do tego ciągle nie mogę się przełamać, do podrywu, poznawania kobiet. Ale świruję w takich momentach, robię się mały, nieważny, wstydliwy, wystraszony, itd. Kiedy to piekło się skończy :/

autorze topicu dzieki! wlasnie chcialam zalozyc taki topic ..ale widze ze mnie uprzedziles..mam tak samo tylko ze w stosunku do mezczyzn!

Ale co, nie masz żadnych miłośników czy są, ale nie pasują?

jak poznasz taka, która przejmie inicjatywę

pracuj nad sobą pod nadzorem a osiągniesz efekty

Trudno to zdefiniowac, milosnicy sa..ale niestety jak mi sie ktos podoba to wielka klapa jest i nic wiecej..powodzenie mam i to nie male, tylko u tych u ktorych wolalabym nie miec:/ a jak jest z toba?

Ja nawet nie próbuję, po prostu nie potrafię. Ja jestem w ogóle jakiś dziwny. Mam znajomych, widuję się z nimi codziennie, ale czuję się jakiś pusty, samotny. Dbam o siebie, ale nie jestem lalusiem, jestem zadowolony ze swojego wyglądu, ja bym się za sobą chętnie obejrzał :) I jestem wręcz pewny, że jakimś muszę się podobać. Tyle, że jestem dość zamknięty w sobie, skryty, czasami zmieszany, ale jednocześnie chodzę pewny siebie, nie przemykam gdzieś pod ścianą. To akurat ćwiczyłem i udało mi się zyskać pewność. Gdyby właśnie znalazła się na dobry początek taka, która mnie wyciągnie z tego bagna. Po tym geście już bym na pewno jej się mocno za to odwdzięczył :)

tym, że by cie rozkręciła a później byś ją zostawił - jak to napisałeś na początek

Autorze ja chyba cie troche rozumiem, mam tak ze niesmialas przeslania caloksztalt, i co z tego ze z pozoru fajna, jak przyjdzie twarza w twarz to stasznie niesmiala eh....

Dlaczego miałbym zostawić? A może powinienem się z nią ożenić z wdzięczności? ;]