proszę o opinię

Cześć mam prośbę o poradę, moja historia: od maja zaczęłam się spotykazć z chłopakiem, było od początku bardzo inteywnie - prawie mieszkaliśmy ze sobą i nagle on się jakoś zablokował...czułam, że coś nie tak bo coraz częściej chciał sam spędzać czas. Wymusiłam rozmowę i przyznał, że jakoś nie moze się mocniej zaangażować i przeraża go to (ma ponad 30 lat). więc ja w ryk i się rozstaliśmy. Ale praktycznie cały czas kontakt, jak się spotykaliśmy to nie mogliśmy się wyściskać i wycałować..jesteśmy razem, ale wszytko jet znacznie wolniej. ja zrozumiałam, że nie mogę go traktować jak zakładnika i wiecznie kontrolować bo chłop potrzebuje pobyć sam..ale...zastanawiam się czy mam to dalej kontynuować?myślę o nim, ale spotkanie raz na tydzień mi wystarcza teraz. jest wtedy super - śmiejemy si ę, rozmawiamy, seks po prostu niebo:))i wówczas ten czas powięcamy tylko sobie nawzajem. ale martwi mnie, że tak bardzo mi go nie brakuje na co dzień jak jeszcze niedawno. Myślicie, że potrzeba czasu i wzystko było za wcześnie czy inaczej??dodam tylko,że jest mega uczciwą osobą, zawsze mogę na niego liczyć i wszyscy znajomi bardzo go chwalą (poznanli nas znajomi). Pozdrawiam