sama jak palec

Nigdy w życiu nie byłam w związku i to na własne życzenie. Nie potrafię być z żadnym chłopakiem, który wykazuje zainteresowanie moją osobą. Po prostu nie potrafię, choć z drugiej strony często brakuje mi tego "kogoś". Wszystkie moje kontakty były przelotne i każda nowo rozpoczęta znajomość kończyła się szybciej niż się zaczęła. Nie wiem co jest ze mną nie tak:(. Mam za duży dystans do siebie i chyba niską samoocenę bo każdy komplement od innych przyjmuje jako chęć sprawienia mi przyjemności. Nie wiem kiedy ktoś, mówiąc, że mam ładne oczy, jestem zgrabna, ładna itd. mówi prawdę, a kiedy nie...

Mam dokładnie to samo. Miałaś udane dzieciństwo?

mam tak samo zjeb.... dziecinsstwo, ojciec alkoholik

ogólnie mówiąc - chyba TAK

nie przejmuj się... ja też tak mam.. z tym, że ja przez 4 lata bylam z facetem, od 2 jestem sama... Też wszystkie znajomości szybko się kończyły...Może po prostu nie trafilyśmy na odpowiedniego faceta. Wychodzę z założenia "nic na siłę"... Wymagania też mam dosyć wysokie i tak to wygląda. Chociaż faceta brakuje, ahhh brakuje ;/

ja miałam oparcie głównie w mamie, mój ojciec nadużywał alkoholu, teraz z tego wyszedł, jest innym człowiekiem. Kocham moich rodziców bez względu na to co było

biedactwa

tomcioszek - w końcu kafeteria to dobre miejsce by poużalać się nad sobą, nikt cię nie zna, nikt cię nie widzi, a zawsze ktoś odpowie ;)

Moje dzieciństwo też nie było udane więc ja na pewno wiem co jest przyczyną. Chce kogoś miec, ale zarazem odpycham wszystkich którzy się kolo mnie kręca.

latwo cie znaleźć na n-k http://nasza-klasa.pl/profile/3281243

ja nie chcę zwalać wszystkiego na dzieciństwo, może po prostu jestem egoistką, która nie potrafi otworzyć się na drugiego człowieka, bo tak łatwiej, wygodniej...;/, sama siebie nie rozumiem...

TojaLadyM- ale Ty przynajmniej cos przezylas...

ciszasza- ale masz lat? Bo może jestes jeszcze mloda to wtedy wszystko jeszcze przed Toba :D

oj tam uzalanie , człowiek potrzebuje gdzies sie wygadac

20 skończone i wiem że jeszcze kupa życia przede mną, tylko boję się, że z takim podejściem do życia za parę lat obudzę się z ręką w nocniku i stwierdzę, że nie warto było odrzucać każdego, który pojawiał się na mojej drodze...

Ja to sobie tak tlumaczę ze nic na siłe. Jak mi sie ktos nie podoba, nie czuje tej "chemii" to wtedy nie żaluję. Pewnie zmienie zdanie jak przekocze 25 lat kiedy to wszyscy będa juz w jakiś związkach a ja ciagle sama

a co jeśli nawet ktoś ci się podoba a ty mimo wszystko udajesz obojętną i nieprzystępną. ja tak mam i to mnie najbardziej denerwuje :/

Probuje z tym walczyć :) czasem wychodzi lepiej, czasem gorzej. Ale to nie zmienia faktu ze mnie to denerwuje, bo hipotetycznie moglabym byc w związku.

ja wychowywałam się w domu z babami, ojciec raczej jak typowy facet nie jest wylewny i zawsze miałam problem z nawiązaniem znajomości damsko - męskich, koleżanki się dziwiły że jest otwarta wesoła i faceta nie mam. do dziś wydaje mi się że nie umiem gadać z facetami - jak jest moim kolegą to jeszcze pół biedy, po którejś tam rozmowie jestem mniej więcej sobą, ale z facetem który mnie interesuje jako facet? i który nie daj Boże interesuje się mną? jezyk mi się plącze i zamiast miłej rozmowy jestem uszczypliwa, złośliwa - powstrzymac się nie moge! no i odstraszam facetów którzy zmykają w pośpiechu....

ja nie potrafię z tym walczyć bo nie potrafię przekroczyć tej idiotycznej bariery którą mam w sobie, nie potrafię odwzajemnić uśmiechów, spojrzeń,gestów...

ha! to nie ja! pomylka, szukaj dalej

znam to w 100% od razu się peszę a jak to wygląda z drugiej strony? ktoś mi kiedyś powiedział że mam takie spojrzenie że strach się bać, i co na to poradzę? tez nie panuję i tech chciałabym się uśmiechnąć, popatrzeć dłużej i nie umiem ehh

cytryna- z ta zlosliwoscia to strzelilas w 10 :) Chce, ale wlasnie przez te swoje glupie zlosliwe teksty odstraszam potencjalnych kandydatów. Btw tez sie wychowalam z mamą, mimo że z ojcem mam dobre kontakty.

ode mnie też uciekają, przestali się nawet interesować. I w sumie im się nie dziwie, bo ile razy można proponować spotkanie, gdy ja ciągle wynajduje wymówkę by nie iść...

ciszasza może sprobuj sie jakos przelamac? I pojsc na ta randke? ;)

teraz nie mam z kim, bo wszyscy potencjalni adoratorzy zostali dawno wyeliminowani :P ;)

Hmm ale jak pojawi sie jakis potencjalny ;) Probuj bo nic nie tracisz a mozesz zyskac

może powinnaś robić jak zwykle robią mówcy gdy mają występować przed większą publicznością? wyobraź go sobie nago :D i cały stres pęknie jak bańka mydlana...a jak jeszcze będziesz chichiotać to pomyśli że jest zabawny :D

wiesz, łatwiej powiedzieć, trudniej wykonać.. w takich momentach odzywa się zazwyczaj to moje drugie "ja", którego nie znoszę, a z którym nie potrafię sobie poradzić...

cyyytryna z tym wyobrażaniem nago to mnie rozbawiłaś :D :D